ผลของเชื้อราอาร์บัสคูลาร์ไมคอร์ไรซาต่อการดูดซึมธาตุอาหาร หลักและการควบคุมโรครากปมไส้เดือนฝอยในการผลิตมะละกอ

บทคัดย่อ

ผลของเชื้อราอาร์บัสคูลาร์ไมคอร์ไรซาต่อการดูดซึมธาตุอาหารหลักในการผลิตมะละกอ ทำการศึกษาในมะละกอพันธุ์ครั่งกับเชื้อราอาร์บัสคูลาร์ไมคอร์ไรซา จำนวน 3 สายพันธ์ วาง แผนการทดลองแบบ Completely Randomized Design (CRD) ซ้ำละ 10 ต้น ประกอบด้วย 5 สิ่ง ทดลอง คือ 1. ก่อนใส่เชื้อราอาร์บัสคูลาร์ไมคอร์ไรซา 2. หลังใส่เชื้อราอาร์บัสคูลาร์ไมคอร์ไรซา 1 เดือน 3. หลังใส่เชื้อราอาร์บัสคูลาร์ไมคอร์ไรซา 3 เคือน 4. หลังใส่เชื้อราอาร์บัสดูลาร์ไมคอร์ไรซา ร เดือน 5. หลังใส่เชื้อราอาร์บัสคูลาร์ไมคอร์ไรซ1 7 เดือน เก็บข้อมูลด้านการเจริญเติบโตของต้น ปริมาณผลผลิต % การเกิดโรค และวิเคราะห์ปริมาณธาตุอาหารจากใบมะละกอ 4 ธาตุ คือ ปริมาณ ไนโตรเจน ปริมาณฟอสฟอรัส ปริมาณโพแทสเซียม และปริมาณแคลเซียม ของมะละกอในพื้นที่ จังหวัดมหาสารคาม ช่วงเดือน ตุลาคม 2551 ถึง ตุลาคม 2552 ผลการวิจัย พบว่า ปริมาณธาตุอาหารหลักในมะละกอที่ได้รับเชื้อราอาร์บัสคูลาร์ไมคอร์ไร ซ่าและมะละกอที่ไม่ได้รับเชื้อราอาร์บัสคูลาร์ไมคอร์ไรซ่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญยิ่ง ทางสถิติ มะละกอที่ไม่ได้รับเชื้อราอาร์บัสคูลาร์ไมดอร์ไรซ่ามีปริมาณธาตุอาหารหลักน้อยกว่า มะละกอที่ได้รับเชื้อราอาร์บัสคูลาร์ไมดอร์ไรช่า ปริมาณการดูดซึมธาตุอาหารหลักจะเพิ่มขึ้นตาม อายุของมะละกอ การใส่เชื้อราอาร์บัสกูลาร์ไมคอร์ไรซ่า 3 สายพันธุ์ พบว่า เชื้อไมคอร์ไรซ่าสาย พันธุ์ A มีประสิทธิภาพในการส่งเสริมการคูคซึมชาตุอาหารหลักในใบมะละกอได้ดีกว่า สายพันธุ์ C และสายพันธุ์ B ตามลำดับ อย่างไรก็ตาม การคูดซึมปริมาณธาตุอาหารหลักในมะละกออย่างมี ประสิทธิภาพต้องขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย เช่น พันธุ์มะละกอ สายพันธุ์ของเชื้อราอาร์บัสดูลาร์ไม คอร์ไรซา สภาพความอุตมสมบูรณ์ของดิน และโรคแมลง เป็นต้น

คำสำคัญ