การเปรียบเทียบผลของเทคนิคการผสมพันธุ์ที่มืต่อความเครียดของไก่พื้นเมือง (Gallus gallus domesticus)
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบระดับความเครียดที่เกิดจากการผสมพันธุ์ 2รูปแบบ ของไก่พื้นเมือง (Gallus gallus domesticus) เพศเมียโดยการใช้ฮอร์โมนคอร์ติซอล (cortisol) เป็นตัวชี้วัด ทำการแบ่งกลุ่มไก่พื้นเมืองเพศเมียออกเป็น 4 กลุ่ม กลุ่มละ 5 ตัว ดังนี้ กลุ่ม 1 กลุ่มควบคุม กลุ่ม 2 เลี้ยงในสภาวะปกติฉีด ACTH 50 IU/ตัว กลุ่ม 3 เลี้ยงในสภาวะปกติทำการผสมพันธุ์แบบฝูงเล็ก กลุ่ม 4 เลี้ยงในสภาวะปกติ ทำการผสมพันธุ์แบบก้าวหน้า หลังจากฉีด ACTH และผสมพันธุ์ ทำการเจาะเลือดทุก 1 ชั่วโมง จำนวน 8 ชั่วโมง นำเลือดที่ได้ทั้ง 4 กลุ่ม มาวิเคราะห์หาปริมาณฮอร์โมนคอร์ติซอล ด้วยวิธี Enzyme immunoassay แบบ Competitive ELISA พบว่าระยะเวลาที่เก็บเลือดและกลุ่มการทดลองมีผลร่วมกันที่ทำให้ระดับคอร์ติซอลแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (F(14.78,78.80) = 3.88, p = 0.000) เวลาที่เก็บเลือดในแต่ละชั่วโมงแสดงระดับคอร์ติซอลที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (F(4.93,78.80) = 2.75, p = 0.025) โดยระดับคอร์ติซอลเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจนที่ชั่วโมงที่ 4 และ 5 ทั้ง 4 กลุ่ม (F(1,16) = 5.90,p = 0.027) ในขณะที่แต่ละกลุ่มการทดลองมีระดับคอร์ติซอลที่แตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (F(3,16) = 1.341, p = 0.296) แสดงให้เห็นว่า การผสมพันธุ์แบบต่างๆ ไม่มีผลต่อระดับฮอร์โมนคอร์ติซอลซึ่งเป็นตัวชี้วัดระดับความเครียดในไก่พื้นเมืองเพศเมีย ผลการศึกษาความเครียดที่เกิดจากรูปแบบการผสมพันธุ์ต่อไข่ไก่พื้นเมือง พบว่า กลุ่ม 3 ใช้เวลาในการฟักไข่เฉลี่ย 21 วัน กลุ่ม 4 ใช้เวลาเฉลี่ย 20 วัน น้ำหนักของไข่ไก่กลุ่ม 3 และกลุ่ม 4 มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = -11.24, df = 54.552, p = 0.00) กลุ่ม 3 จำนวนไข่มีเชื้อ 86% ไข่ไม่มีเชื้อ 14% กลุ่ม 4 จำนวนไข่มีเชื้อ 86% ไข่ไม่มีเชื้อ 14%