การปรับวิธีการเลี้ยงของเกษตรกรเพื่อยกระดับการผลิตไก่พื้นเมือง

บทคัดย่อ

การปรับวิธีการเลี้ยงของเกษตรกรเพื่อยกระดับการผลิตไก่พื้นเมือง (Modifying of Rearing Technique on Native Chicken Production) กัณหา ไฝขาว1 และ เสถียร โปกุล1 วัตถุประสงค์การศึกษาครั้งนี้ เพื่อปรับวิธีการเลี้ยงไก่พื้นเมือง เพื่อเพิ่มผลผลิตไก่ กับครอบครัวเกษตรกร 4 ราย ต. นาหลวงเสน อ. ทุ่งสง จ. นครศรีธรรมราช เพื่อศึกษาระยะเวลาการกลับมาให้ไข่ใหม่ของแม่ไก่ที่เลี้ยงลูก นาน 1 เดือน ต่อจำนวนไข่ของแม่ไก่ต่อชุดต่อปี น้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้น ของลูกไก่ วางแผนการทดลองแบบ Randomized Completely Block Design มีวิธีการศึกษาดังนี้ กลุ่มที่ 1 แม่ไก่เลี้ยงลูกตามธรรมชาติ กลุ่มที่ 2 แม่ไก่เลี้ยงตามธรรมชาติ แยกลูกเลี้ยงในกรง กลุ่มที่ 3 แม่ไก่เลี้ยงลูกในกรง และกลุ่มที่ 4 แม่ไก่และลูกแยกเลี้ยงในกรง ใช้ระยะเวลาศึกษา เก็บข้อมูล นาน 1 ปี ผลการศึกษา กลุ่มที่ 3 แม่ไก่เลี้ยงลูกในกรง มีจำนวนไข่ต่อชุดมากที่สุด 8.70a ฟอง/ชุด (p < 0.05) จำนวนลูกไก่มากที่สุด มีค่าเฉลี่ย 6.70a ตัว (p > 0.05) อัตราการฟักออก กลุ่มแม่ไก่เลี้ยงลูกตามธรรมชาติ มีอัตราการฟักออกสูงสุด มีค่าเฉลี่ย 86.32a % (p > 0.05 น้ำหนักลูกไก่แต่ละสัปดาห์ กลุ่ม 2 แม่ไก่เลี้ยงตามธรรมชาติ แยกลูกเลี้ยงในกรง มีน้ำหนักลูกไก่สัปดาห์ที่ 1 สัปดาห์ที่ 2 สัปดาห์ที่ 3 และ สัปดาห์ ที่ 4 น้ำหนักตัวสูงสุด เท่ากับ 57.25a, 90.22a, 136.20a, และ 203.88a ก./ตัว ตามลำดับ ระยะเวลาที่เริ่มไข่ใหม่ (วัน) และระยะห่างของชุดไข่ (วัน) กลุ่ม 2 แม่ไก่เลี้ยงตามธรรมชาติ แยกลูกเลี้ยงในกรง ใช้ระยะเวลาสั้นที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 36.74b วัน และ 61.90b วัน ตามลำดับ (p < 0.05) ส่วนอัตราการตาย กลุ่ม 2 แม่ไก่เลี้ยงตามธรรมชาติ แยกลูกเลี้ยงในกรง มีอัตราการตายลูกไก่ต่ำสุด เท่ากับ 4.83b % และกลุ่ม 1 แม่ไก่เลี้ยงลูกตามธรรมชาติ มีอัตราการตายสูงสุดเท่ากับ 18.69a % และต้นทุนค่าอาหาร ในการเลี้ยงโดยให้อาหารไก่ไข่ ต่อกลุ่มแม่ไก่ทดลอง กลุ่ม 1: 2: 3: 4 คิดเป็นสัดส่วน เท่ากับ 1 : 2.2 : 5.4 : 4.8 ตามลำดับ ……………………………………………………………………………………………………… คำสำคัญ: ไก่พื้นเมือง ผลผลิต ลูกไก่ 1 คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย วิทยาเขตนครศรีธรรมราช

คำสำคัญ