Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2565

การถ่ายทอดเทคโนโลยีที่เหมาะสมในการเลี้ยงไก่ไข่พื้นเมืองสำหรับวิสาหกิจชุมชนในชนบทสู่ตลาดไข่สุขภาพอย่างยั่งยืน (ปีที่ 2)

สจี กัณหาเรียง สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ โครงการ “การถ่ายทอดเทคโนโลยีที่เหมาะสมในการเลี้ยงไก่ไข่พื้นเมืองสำหรับวิสาหกิจชุมชนในชนบทสู่ตลาดไข่สุขภาพอย่างยั่งยืน (ปีที่ 2)” มีเป้าหมายคือ ส่งเสริมการสร้างอาชีพ และใช้ประโยชน์ไก่ไข่พื้นเมือง “พันธุ์แดงดอกคูณ (Deang Dok Khoon, DDK)” ให้แก่กลุ่มเกษตรกร และผู้สนใจเลี้ยงไก่ไข่พื้นเมืองอย่างกว้างขวางเพิ่มขึ้น และสร้างโอกาสให้เกษตรกรได้เลี้ยงไก่ไข่ที่มีแหล่งพันธุกรรมจากไก่พื้นเมืองของไทย โดยสาขาวิชาสัตวศาสตร์ คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เป็นผู้ดูแล และเก็บรักษาฝูงไก่ต้นพันธุ์ (Grandparent Stock, GP) และผลิตไก่ไข่พื้นเมืองพ่อแม่พันธุ์ (Parent Stock, PS) เพื่อจำหน่ายและส่งเสริมให้เกษตรกรที่สนใจเลี้ยงไก่ไข่พื้นเมืองสู่ตลาดอาหารสุขภาพ ผลการดำเนินงานได้มีการจัดตั้งกลุ่มวิสาหกิจชุมชนผู้เลี้ยงไก่ไข่พื้นเมืองพันธุ์แดงดอกคูณสู่ตลาดอาหารสุขภาพ ในพื้นที่จังหวัดขอนแก่น จำนวน 2 กลุ่ม รวมทั้งหมดจำนวน 32 ราย ได้แก่กลุ่มวิสาหกิจชุมชนผลิตและแปรรูปไข่นัวบ้านเสือ อ. น้ำพอง มีสมาชิกจำนวน 12 ราย แบ่งเป็นผู้เลี้ยงไก่ไข่พื้นเมือง จำนวน 10 ราย ได้ผลผลิตไข่ครัวเรือนละ 18-20 ฟอง/วัน ผลผลิตไข่สะสม 300 วัน โดยประมาณครัวเรือนละ 180-190 ฟอง ผู้เลี้ยงลูกไก่เล็กเพื่อผลิตไก่สาว จำนวน 1 ราย เลี้ยงไก่ 200 ตัว ผู้เลี้ยงไก่พ่อแม่พันธุ์เพื่อผลิตลูกไก่จำนวน 1 ราย และกลุ่มไข่นัวอินเตอร์ ในพื้นที่ อ. อุบลรัตน์ มีสมาชิกจำนวน 20 ราย แบ่งเป็นผู้เลี้ยงไก่ไข่พื้นเมืองพันธุ์แดงดอกคูณ จำนวน 16 ราย ๆ ละ 20 ตัว สมาชิกเลี้ยงไก่เล็กเพื่อผลิตไก่ไข่สาว จำนวน 2 ราย ๆ ละ 100 ตัว กลุ่มผู้เลี้ยงไก่พ่อแม่พันธุ์เพื่อผู้ผลิตลูกไก่ไข่ จำนวน 2 ราย กลุ่มผู้เลี้ยงไก่พ่อแม่พันธุ์แต่ละราย โครงการ ฯ สนับสนุนไก่ไข่พ่อแม่พันธุ์พื้นเมืองพันธุ์แดงดอกคูณ (PS) พ่อพันธุ์จำนวน 1 ตัว และแม่พันธุ์จำนวน 10 ตัว ผลิตลูกไก่ไข่คละเพศ จำนวนรวม 400 ตัว สำหรับการถ่ายองค์ความรู้ด้านการวางแผนการตลาด สมาชิกได้จัดทำแผนการตลาดไข่ไก่พื้นเมืองของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนสู่ตลาดอาหารสุขภาพ และวิเคราะห์ความเป็นไปได้ทางธุรกิจไข่นัวบ้านเสือ โดยใช้โมเดลธุรกิจ (Business Model Canvas) ได้ข้อมูลกลุ่มลูกค้าสนใจซื้อไข่เป็นลูกค้าในกลุ่มรักสุขภาพ และกลุ่มครอบครัว ด้วยเหตุผล คือ 1) กลุ่มผู้บริโภครักสุขภาพต้องการอาหารที่ดีต่อสุขภาพ (Healthy Food) เป็นกลุ่มที่มีการศึกษาหาความรู้ด้านสุขภาพ ต้องการแหล่งโปรตีนที่มีคุณภาพ มีความพิเศษมากกว่าโปรตีนจากไข่ไก่ทั่วไป และเมื่อบริโภคแล้วให้ความรู้สึกที่ดีต่อสุขภาพ 2) ผู้ป่วยในครอบครัว (Family) กลุ่มผู้บริโภคที่อาศัยกันอยู่เป็นครอบครัวที่มีคุณพ่อคุณแม่ หรือลูก อาศัยอยู่ด้วยกัน การตัดสินใจซื้อไข่ไก่พื้นเมืองจะคำนึงถึงคุณภาพชีวิตของสมาชิกในครัวเรือนเป็นพิเศษ โดยมีความยินดีจ่ายสูงขึ้นเพื่อเพิ่มคุณภาพชีวิตที่ดีของสมาชิกครัวเรือน และซื้อในปริมาณที่มาก โดยจุดมุ่งเน้นครัวเรือนที่มีผู้ป่วยอาศัยอยู่ร่วมด้วย กลุ่มลูกค้าพักฟื้นร่างกาย และกลุ่มผู้สูงวัย ซึ่งทำให้การแข่งขันทางการตลาดไข่ไก่พื้นเมืองเพื่อสุขภาพมีศักยภาพสูงเมื่อเปรียบเทียบกับคู่แข่งไข่ไก่ทั่วไป คำสำคัญ : ไก่ไข่พื้นเมือง วิสาหกิจชุมชน ตลาดไข่สุขภาพ ความยั่งยืน

คำสำคัญ

วิสาหกิจชุมชนSmall and Medium EnterpriseNiche Markethealthy eggNative layer henไก่ไข่พื้นเมืองไข่สุขภาพตลาดไข่สุขภาพ

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การพัฒนาเทคโนโลยีที่เหมาะสมสำหรับวิสาหกิจชุมชนผู้เลี้ยงไก่ไข่อารมณ์ดี

เปรมชัย มูลหล้า มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย พ.ศ. 2562

การถ่ายทอดเทคโนโลยีที่เหมาะสมในการเลี้ยงไก่ไข่พื้นเมืองสำหรับวิสาหกิจชุมชนในชนบทสู่ตลาดไข่สุขภาพอย่างยั่งยืน

สจี กัณหาเรียง สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563

การพัฒนาระบบ และถ่ายทอดนวัตกรรมเทคโนโลยีการผลิตไก่พื้นเมืองเพื่อเพิ่มมูลค่าเชิงพาณิชย์แบบครบวงจรในพื้นที่อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ

ฉัตรณรงค์ศักดิ์ สุธรรมดี สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563

การวิจัยและพัฒนารูปแบบฟาร์มไก่ไข่อัจฉริยะในจังหวัดนครพนม เพื่อเพิ่มขีดความสามารถการแข่งขันในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล

ภูมินทร์ ฮงมา มหาวิทยาลัยนครพนม พ.ศ. 2560

การพัฒนาเทคโนโลยีเพื่อเพิ่มผลิตภาพสีเขียววิสาหกิจชุมชนผู้เลี้ยงไก่ไข่อารมณ์ดี

เปรมชัย มูลหล้า มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย พ.ศ. 2562

การถ่ายทอดเทคโนโลยีการเลี้ยงเป็ดไข่แบบต้นทุนต่ำเพื่อพัฒนาเศรษฐกิจชุมชน

พิเชษฐ ศรีบุญยงค์ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2561

ชุมชนเลี้ยงไก่ไข่ตามแนวทฤษฎีใหม่และปรัชญาเศษฐกิจพอเพียงโดยการใช้เศษเหลือจากครัวเรือนและโรงงานอุตสาหกรรมร่วมกับสูตรอาหารแบบประหยัดเพื่อเพิ่มรายได้ของเกษตรกรผู้เลี้ยงไก่ไข่ในจังหวัดกาฬสินธุ์

ฐิติมา นรโภค สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563

โครงการ การพัฒนาต้นแบบฟาร์มเลี้ยงแบบปล่อยอิสระ โรงฆ่าสัตว์ปีก และแผงจำหน่ายไก่สดเพื่อความปลอดภัยทางอาหารและการเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตในการเลี้ยงไก่พื้นเมืองประดู่หางดำอย่างยั่งยืนของเครือข่ายเกษตรกรในอำเภอทุ่งช้าง จังหวัดน่าน

สุวิทย์ โชตินันท์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2558

ฟาร์มไก่คอนโด: ไก่พื้นเมืองอินทรีย์สู่การแปรรูปผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์

วิทยา พลอาษา สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563

การวิจัยเพื่อพัฒนาสื่อสารสนเทศ เรื่อง การเลี้ยงไก่ไข่แบบปล่อย สำหรับผู้เข้าร่วมกิจกรรมการเลี้ยงไก่ไข่ในโรงเรียนตามโครงการพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดาร ตามพระราชดำริ

น้องนุช สาสะกุล กรมปศุสัตว์ พ.ศ. 2559