องค์ความรู้ด้านศิลปะเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ ผู้พิการและผู้ด้อยโอกาส ในจังหวัดเชียงใหม่

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ของการวิจัย คือ 1) จัดการเรียนรู้และวัดผลการเรียนรู้ ด้านศิลปกรรม เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ ผู้พิการ ผู้ด้อยโอกาสในจังหวัดเชียงใหม่ 2) ความพึงพอใจและสมรรถภาพด้านต่าง ๆ (ด้านร่างกาย อารมณ์/จิตใจ สังคม เศรษฐกิจ) ของ ผู้สูงอายุ ผู้พิการ ผู้ด้อยโอกาสหลังจากกิจกรรมการเรียนการสอนด้านศิลปกรรมคุณภาพชีวิต ซ่ึง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้คือ ผู้สูงอายุ ผู้พิการ ผู้ด้อยโอกาสในจังหวัดเชียงใหม่ ใชว้ิธีการ เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง โดยเครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ แบบสังเกต และใช้วิธีการวิเคราะห์แบบพรรณนา การหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐาน ผลการศึกษาพบว่า การจดัการเรียนรู้ดา้นศิลปกรรม เพื่อพฒันาคุณภาพชีวิตของผสูู้งอาย ุผพู้ิการ ผดู้อ้ยโอกาส ในจังหวัดเชียงใหม่ สร้างขึ้นมาโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นการพฒันาคุณภาพชีวิตของผูสู้งอาย ุ ผูพ้ิการ ผูด้้อยโอกาส ในจังหวัดเชียงใหม่ ทั้งในด้านร่างกาย ด้านจิตใจ/อารมณ์ และสังคม ซ่ึง กิจกรรมทางทศันศิลป์ ประยุกต์ศิลป์ ประติมากรรมสร้างสรรค์ ศิลปะบา บัด ลว้นเป็นกิจกรรม เพื่อพฒันาองค์ประกอบด้านร่างกาย พัฒนาด้านจิตใจ/อารมณ์ และพฒันาดา้นสังคม โดยในการ วดัผลจดัการเรียนรู้ดา้นศิลปกรรม เพื่อพฒันาคุณภาพชีวิตของผูสู้งอายุ ผูพ้ิการ ผูด้อ้ยโอกาส ใน จังหวัดเชียงใหม่ จะใช้แบบสังเกตพฤติกรรมก่อน-หลงั เพื่อวดัผลการเรียนรู้ และวดัสมรรถภาพใน การปฏิบัติกิจกรรม เด็กออทิสติกในจังหวัดเชียงใหม่ มีพฤติกรรมด้านร่างกาย ก่อนปฏิบัติกิจกรรมอยู่ในระดับ ปฏิบตัิพฤติกรรมมากและหลังจากปฏิบัติกิจกรรมแล้ว มีพฤติกรรมอยู่ในระดับปฏิบตัิพฤติกรรมมาก ที่สุดและมาก พฤติกรรมด้านจิตใจ / อารมณ์ ก่อนปฏิบัติกิจกรรมอยู่ในระดับปฏิบตัิพฤติกรรมมาก และปานกลาง และหลังจากปฏิบัติกิจกรรมแล้ว อยู่ในระดับปฏิบตัิพฤติกรรมมาก พฤติกรรมด้าน สังคม ก่อนปฏิบัติกิจกรรมอยู่ในระดับปฏิบัติพฤติกรรมปานกลางถึงมาก แต่หลังจากที่ปฏิบัติ กิจกรรมไปแล้ว อยู่ในระดับปฏิบตัิพฤติกรรมปานกลางและมากที่สุด เด็กดอ้ยโอกาส มีพฤติกรรมด้านจิตใจ / อารมณ์ ก่อนปฏิบัติกิจกรรมอยู่ในระดับปฏิบตัิ พฤติกรรมมากและหลังจากปฏิบัติกิจกรรมแล้วมีพฤติกรรมอยู่ในระดับปฏิบตัิพฤติกรรมปานกลาง ถึงมากที่สุดพฤติกรรมด้านสังคม และพฤติกรรมด้านความคิดสร้างสรรค์ ก่อนและหลังปฏิบัติ กิจกรรมอยู่ในระดับปฏิบตัิพฤติกรรมปานกลางถึงมาก ความพึงพอใจของเด็กด้อยโอกาสโดยตรง กลุ่มตัวอย่างมีพฤติกรรมก่อนปฏิบัติกิจกรรมอยู่ในระดับปฏิบัติพฤติกรรมมากและหลงัปฏิบัติ กิจกรรมอยู่ในระดับปฏิบตัิพฤติกรรมมากที่สุด เด็กพิการทางสายตาในจังหวัดเชียงใหม่ พบว่า พฤติกรรมด้านร่างกาย ก่อนปฏิบัติกิจกรรม อยู่ในระดับปฏิบตัิพฤติกรรมน้อยและปานกลางและหลังจากปฏิบัติกิจกรรมอยู่ในระดับปฏิบตัิ พฤติกรรมมากและปานกลาง พฤติกรรมด้านจิตใจ / อารมณ์ ก่อนปฏิบัติกิจกรรมอยู่ในระดับปฏิบตัิ พฤติกรรมน้อยถึงปานกลางและหลังจากปฏิบัติกิจกรรมอยู่ในระดับปฏิบตัิพฤติกรรมปานกลางถึง มากที่สุด พฤติกรรมด้านสังคม ก่อนปฏิบัติกิจกรรมอยู่ในระดับปฏิบตัิพฤติกรรมนอ้ยถึงปานกลาง และหลังจากปฏิบัติกิจกรรมอยู่ในระดับปฏิบตัิพฤติกรรมมากถึงมากที่สุด ความพึงพอใจจากการ ปฏิบัติกิจกรรมของผู้เรียนก่อนปฏิบัติกิจกรรมอยู่ในระดับปฏิบตัิพฤติกรรมปานกลางและหลงัจาก ปฏิบัติกิจกรรมอยู่ในระดับปฏิบตัิพฤติกรรมมากที่สุด ผสูู้งอายมุีพฤติกรรมด้านร่างกาย ก่อนปฏิบัติกิจกรรมอยู่ในระดับปฏิบตัิพฤติกรรมนอ้ยและ ปานกลางและหลังจากปฏิบัติกิจกรรมแล้วมีพฤติกรรมอยู่ในระดับปฏิบัติพฤติกรรมมากที่สุด พฤติกรรมด้านจิตใจ / อารมณ์ อยู่ในระดับปฏิบตัิพฤติกรรมน้อยถึงปานกลางและหลงัจากปฏิบตัิ กิจกรรมแล้ว มีพฤติกรรมอยู่ในระดับปฏิบตัิพฤติกรรมมากถึงมากที่สุด พฤติกรรมด้านสังคม ก่อน และหลงัปฏิบัติกิจกรรมอยู่ในระดับปฏิบตัิพฤติกรรมปานกลางถึงมาก ความพึงพอใจของผู้สูงอายุ โดยตรง จากการปฏิบัติกิจกรรมของผู้เรียนก่อนและหลังปฏิบัติกิจกรรมอยู่ในระดับปฏิบัติ พฤติกรรมมากที่สุด เดก็ในสถานพินิจคุ้มครองเด็กและเยาวชนจังหวัดเชียงใหม่ มีพฤติกรรมด้านจิตใจ / อารมณ์ ก่อนปฏิบัติกิจกรรมอยู่ในระดับปฏิบตัิพฤติกรรมมากและหลังจากปฏิบัติกิจกรรมแล้วมีพฤติกรรม อยู่ในระดับปฏิบัติพฤติกรรมปานกลางถึงมากที่สุด พฤติกรรมด้านสังคม และพฤติกรรมด้าน ความคิดสร้างสรรค์ ก่อนและหลังปฏิบัติกิจกรรมอยู่ในระดับปฏิบตัิพฤติกรรมปานกลางถึงมาก ความพึงพอใจของเด็กในสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนในจังหวัดเชียงใหม่โดยตรง มีพฤติกรรมก่อนปฏิบัติกิจกรรมอยู่ในระดับปฏิบตัิพฤติกรรมมากและหลังปฏิบัติกิจกรรมอยู่ใน ระดบัปฏิบตัิพฤติกรรมมากที่สุด

คำสำคัญ