ผลของโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพต่อดัชนีชี้วัดภาวะอ้วนในนักศึกษาสาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียววัดก่อนและหลังทดลองสัปดาห์ที่ 12 มีวัตถุประสงค์ 1) พัฒนาโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพและนำมาใช้ในการลดการเกิดภาวะโรคอ้วนสำหรับนักศึกษา 2) เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยดัชนีชี้วัดภาวะอ้วนระหว่างก่อนและหลังการใช้โปรแกรมส่งเสริมสุขภาพในนักศึกษาสาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ 3) เปรียบเทียบความแตกต่างระดับค่าดัชนีมวลกายระหว่างก่อนและหลังเข้าร่วมโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพของนักศึกษาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ กลุ่มตัวอย่าง นักศึกษาสาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ ที่มีภาวะอ้วน จำนวน 52 คน ได้รับโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพซึ่งผู้วิจัยได้พัฒนาขึ้นโดยประยุกต์ใช้แนวคิดกระบวนการกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย 2 ชนิดคือ 1) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่ แบบสัมภาษณ์ 2) เครื่องมือที่ใช้ในการทดลองได้แก่ โปรแกรมส่งเสริมสุขภาพ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนาและสถิติทดสอบค่าเฉลี่ยของประชากร 2 กลุ่มสัมพันธ์กัน (Paired-test) และสถิติทดสอบความแตกต่างของประชากร 2 กลุ่ม (Chi-Square) ดังนี้ 1. ร้อยละระดับความอ้วนระดับ 1 และ 2 ภายหลังการเข้าร่วมโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพลดลงต่ำกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.001 2. ค่าเฉลี่ยความรู้ภายหลังเข้าร่วมโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพสูงกว่า (23.6?2.11) ก่อนเข้าโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพ (22.4?1.37) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.001 3. ค่าเฉลี่ยน้ำหนักภายหลังเข้าร่วมโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพลดลง (73.6?13.08) ต่ำกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพ (75.7?13.37) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.000 4. ค่าเฉลี่ยดัชนีมวลกายหลังเข้าร่วมโปแกรมส่งเสริมสุขภาพ (27.8?3.61) ต่ำกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมสุขภาพ (28.7?3.45) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.001 โดยสรุปผลการวิจัย เสนอแนะว่าการใช้โปรแกรมส่งเสริมสุขภาพใช้ได้ผลดีในการลดค่าดัชนีมวลกายและภาวะอ้วน ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการลดภาวะอ้วนกับบุคคลอื่นๆ ได้

คำสำคัญ