รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2558
การทดสอบฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและวิเคราะห์สาร resveratrol ในถั่วลิสงงอก
อภินันท์ ลิ้มมงคล มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2558 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ สารประกอบฟีนอลิก และปริมาณสารเรสเวอราทรอลของสารสกัดหยาบด้วยเอธานอลของแต่ละส่วนของถั่วลิสงงอกจำนวน 2 สายพันธุ์ คือ พันธุ์กาฬสินธุ์2 และพันธุ์ไทนาน9 เปรียบเทียบกับถั่วลิสงที่ไม่งอก พบว่าค่าฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและสารประกอบฟีนอลิกมีค่าสูงที่สุดในเปลือก 0 วันของถั่วลิสงทั้ง 2 พันธุ์ เมื่อพิจารณาค่า TEAC ของเมล็ดถั่วลิสง พบว่าฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดจากเมล็ดพันธุ์ไทนาน9 มีค่าสูงสุดเมื่องอกเป็นเวลา 8 วัน คือ 248.68 ? 4.86 mM Trolox/g สารสกัด ในขณะที่เมล็ดพันธุ์กาฬสินธุ์2 ค่าฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดจากเมล็ดเมื่อเพาะงอกจำนวน 9 วัน มีค่าสูงที่สุด คือ 230.484 ? 5.84 mM Trolox/g สารสกัด ผลของสารประกอบฟีนอลิกของเมล็ดพันธุ์ไทนาน9 มีค่าสูงสุดเมื่องอกเป็นเวลา 7 วัน คือ 296.561 ? 44.53 ?g Gallic acid/g สารสกัด และเมล็ดพันธุ์กาฬสินธุ์2 ค่าสารประกอบฟีนอลิกเมื่อเพาะงอกจำนวน 9 วัน มีค่าสูงที่สุด คือ 250.09 ? 41.90 ?g Gallic acid/g สารสกัด เมื่อตรวจสอบปริมาณสารเรสเวอราทรอลด้วยวิธี HPLC พบว่าสายพันธุ์ไทนาน9 มีปริมาณ resveratrol สูงที่สุดในเมล็ดที่งอกระยะเวลา 1 วัน มีค่า 175 ug/g สารสกัด ในขณะที่พันธุ์กาฬสินธุ์2 จะมีปริมาณ resveratrol เพิ่มขึ้นสูงสุดในเมล็ดที่งอกระยะเวลา 2 วัน มีค่า 144 ug/g สารสกัด ผลการทดลองดังกล่าวบ่งชี้ว่า ถั่วลิสงงอกเป็นแหล่งที่สำคัญและน่าสนใจในการนำมาศึกษาสารออกฤทธิ์ที่สำคัญต่อไป
คำสำคัญ
Antioxidant activityฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระPhenolic compoundสารประกอบฟีนอลิกresveratrolถั่วลิสงงอกPeanut sproutสารเรสเวอราทอล
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การวิเคราะห์ปริมาณสารสำคัญและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของพืชสมุนไพร
ธวัชชัย พันธุกาง มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร พ.ศ. 2566 การศึกษาฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดย่านางแดง (Bauhinia strychnifolia Craib.) และการลดสารตกค้างจากไกลโฟเสตในหนูเม้าส์
สุรางค์รัตน์ พันแสง มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2567 การศึกษาปริมาณส่รประกอบฟีนอลิคทั้งหมดและกิจกรรมการต้านอนุมูลอิสระในผักติ้ว
ธีระ เวียงฆ้อง มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด พ.ศ. 2559 การประเมินสารพฤกษเคมีและกิจกรรมการต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดของเมล็ดงอกและต้นอ่อนของข้าวขาวดอกมะลิ 105 ข้าวไรซ์เบอร์รี่ และข้าวโดยการใช้คลื่นเสียงความถี่สูงร่วมด้วยในการสกัด
ภคมน จิตประเสริฐ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2560 ผลของชนิดความเข้มข้นและขั้นตอนการใช้สมุนไพรต่อสารต้านอนุมูลอิสระในข้าวกล้องงอก
สุดารัตน์ เจียมยั่งยืน คณะเกษตรศาสตร์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2553 การศึกษาคุณสมบัติสารต้านอนุมูลอิสระและปริมาณทั้งหมดของสารประกอบฟีนอลิกของข้าวไทยพันธุ์พื้นเมือง
พรพรรณ พึ่งโพธิ์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2558 กลไกการออกฤทธิ์ของสารสกัดลูปินิฟอลิน จากลำต้นชะเอมเหนือต่อการต้านเชื้อสแตฟฟิโลคอคคัส ออเรียส ที่ดื้อต่อยาเมทิซิลลิน
กมล อยู่สุข มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2560 การเปรียบเทียบการสะสมสารฟีนอลิก สารเฟลโวนอยด์ และอนุพันธ์ของสารกลุ่มเฟลโวนอยด์ ในข้าวสายพันธุ์ไทยที่หลากหลาย (Oryza sativa L. spp. indica)
สุธี ชุติไพจิตร สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2559 ผลของน้ำมะพร้าวและการต้มต่อฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและปริมาณสารกลุ่มฟีนอลิคในเห็ดแครง
ชเนศ วรรณะ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. 2560 ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระในหลอดทดลองและสัตว์ทดลองของสารสกัดจากผลมะหลอด
ณรงค์ศักดิ์ มั่นคง มหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2564