การแก้ไขปัญหาการออกเสียงของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่โดยใช้กลวิธีทางสัทศาสตร์

บทคัดย่อ

การแก้ไขปัญหาการออกเสียงของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่โดยใช้กลวิธีทาง สัทศาสตร์ มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการใช้กลวิธีทางสัทศาสตร์ในการแก้ไขปัญหาการออก เสียงของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ และเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ด้านการออกเสียงระหว่าง นักศึกษาที่ใช้กลวิธีทางสัทศาสตร์กับนักศึกษาที่ได้รับการแก้ไขโดยใช้แบบฝึกเพียงอย่างเดีย ว ผลการศึกษาพบว่า มีนักศึกษาสาขาภาษาไทยจ านวน 24 คน ออกเสียงภาษาไทยไม่ชัดเจนเนื่องจาก ได้รับอิทธิพลของภาษาถิ่นเหนือ ผู้วิจัยได้แบ่งนักศึกษาเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มแรกใช้กลวิธีทางสัทศาสตร์ ส่วนกลุ่มที่สองใช้แบบฝึกแก้ไขปัญหาการออกเสียง เมื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ด้านการออกเสียง ระหว่างนักศึกษาที่ใช้กลวิธีทางสัทศาสตร์กับนักศึกษาที่ใช้แบบฝึกเพียงอย่างเดียว ผลสรุปได้ว่า การใช้ กลวิธีทางสัทศาสตร์มีผลสัมฤทธิ์ด้านการเรียนสูงกว่าการใช้แบบฝึก โดยคะแนนในการเรียนเต็ม 40 คะแนน นักศึกษาที่ใช้กลวิธีทางสัทศาสตร์ ได้คะแนนเฉลี่ย 33.42 คะแนน ส่วนการใช้แบบฝึกมีผล ผลสัมฤทธิ์ด้านการเรียน คะแนนเฉลี่ย 32 คะแนน ส าหรับผลสัมฤทธิ์ด้านการทดสอบหลังจากการใช้ กลวิธีทางสัทศาสตร์และแบบฝึก ผลสรุปได้ว่า กลวิธีทางสัทศาสตร์มีผลสัมฤทธิ์สูงกว่าการใช้แบบฝึก โดยคะแนนในการทดสอบหลังจากการใช้สื่อ เต็ม 50 คะแนน ซึ่งกลวิธีทางสัทศาสตร์ได้คะแนนเฉลี่ย 43.5 คะแนน ขณะที่การใช้แบบฝึกได้คะแนนเฉลี่ย 42.5 ส าหรับ ด้านคะแนนการเปรียบเทียบการหา ค่าประสิทธิภาพระหว่างกลวิธีทางสัทศาสตร์กับการใช้แบบฝึกพบว่า สื่อทางสัทศาสตร์มีค่า (E1 / E2 ) เกณฑ์ 80 / 80 สูงกว่าการใช้แบบฝึกในการแก้ไขปัญหาการออกเสียง โดยกลวิธีทางสัทศาสตร์มีค่า 83 / 87 ขณะที่แบบฝึกมีค่า 80 / 85

คำสำคัญ