การใช้สื่อบันเทิงคดีส่งเสริมความสามารถในการฟังและความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาไทย คณะครุศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสามารถในการฟังก่อนและหลังกิจกรรมการจัดการเรียนรู้โดย ใช้สือบันเทิงคดีส่งเสริมความสามารถในการฟังและความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาสาชาวิชาภาษาไทย คณะครุศาสตร์ และศึกษาความสามารถในการคิดสร้างสรรค์หลังกิจกรรมการจัดการเรียนรู้โดยใช้สื่อบันเทิงคดี ส่งเสริมความสามารถในการฟังและความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาไทย คณะครุศาสตร์ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักศึกษาสาชาวิชาภาษาไทย คณะครุศาสตร์ ที่ลงทะเบียนเรียนวิชาทักษะทาง ภาษาไทยสำหรับครู THAI1201 ในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2557 จำนวน 55 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วยแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่ใช้การใช้สื่อบันเทิงคดีส่งเสริมความสามารถในการฟังและ ความคิดสร้างสรรค์ จำนวน 6 แผน เกณฑ์การประเมินผลงานเชิงสร้างสรรค์ และแบบทดสอบความสามารถใน การฟังก่อนและหลังกิจกรรมการเรียนโดยใช้สื่อบันเทิงคดี ข้อมูลที่รวบรวมได้นำมาวิเคราะห์เปรียบเทียบ ความสามารถในการฟังของนักศึกษาก่อนและหลังการเรียนโดยใช้สื่อบันเทิงคดีส่งเสริมความสามารถในการฟัง และความคิดสร้างสรรค์ โดยการหาค่าที (t-test) และเปรียบเทียบความสามารถในการคิดสร้างสรรค์ของ นักศึกษาหลังกิจกรรมการเรียนโดยใช้แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่ใช้การใช้สื่อบันเทิงคดีส่งเสริม ความสามารถในการฟังและความคิดสร้างสรรค์ โดยเปรียบเทียบกับเกณฑ์ที่กำหนด ผลการวิจัยพบว่า 1. นักศึกษาสาขาวิชาภาษาไทย คณะครุศาสตร์ มีค่าเฉลี่ยความสามารถในการฟัง หลังการเรียนโดยใช้กิจกรรมการจัดการเรียนรู้โดยใช้สื่อบันเทิงคดีส่งเสริมความสามารถในการฟังและความคิด สร้างสรรค์สูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติติที่ระดับ .05 2. นักศึกษาสาขาวิชาภาษาไทย คณะครุศาสตร์ มีความสามารถในการคิดสร้างสรรค์หลังกิจกรรม การเรียนโดยใช้สื่อบันเทิงคดีส่งเสริมความสามารถในการฟังและความคิดสร้างสรรค์สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ คือ มีนักศึกษาร้อยละ 70.18 มีความสามารถในการคิดสร้างสรรค์ในระดับดีขึ้นไป

คำสำคัญ