การพัฒนากระบวนการที่มีประสิทธิภาพในการเตรียมแป้งเมล็ดขนุนต้านทานการย่อยเพื่อใช้ในผลิตภัณฑ์เสริมอาหารและเภสัชภัณฑ์

บทคัดย่อ

แป้งดิบเมล็ดขนุนมีปริมาณแป้งต้านทานการย่อยสูงถึงเกือบร้อยละ 30 โดยน้ำหนัก และมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นแป้งต้านทานการย่อยเชิงพาณิชย์ชนิดใหม่ งานวิจัยนี้ศึกษาการใช้การดัดแปรด้วยความร้อนชื้น และการดัดแปรทางเคมี 2 วิธี คือ ปฏิกิริยาคาร์บอกซีเมทิเลชันและปฏิกิริยาการเชื่อมขวาง เพื่อเพิ่มปริมาณแป้งต้านทานการย่อยในแป้งดิบเมล็ดขนุน โดยทดสอบผลของความร้อนชื้นภายใต้สภาวะการดัดแปรที่ความชื้น 5 ระดับ (10, 20, 25, 30, 35%) อุณหภูมิ 5 ระดับ (80, 90, 100, 110, 120?C) และระยะเวลา 3 ระดับ (6, 12, 16 ชั่วโมง) ขณะที่ปฏิกิริยาเคมีทั้งสองดำเนินการภายใต้สภาวะต่างๆ แล้วตรวจวิเคราะห์ปริมาณแป้งต้านทานการย่อยและสมบัติทางเคมีกายภาพและสมบัติเชิงอุณหภูมิของแป้งดัดแปร ผลการทดลองพบว่า ในการดัดแปรด้วยความร้อนชื้น ระดับความชื้นในตัวอย่าง 20-25% ร่วมกับอุณหภูมิ 80-110?C ให้แป้งดัดแปรที่มีปริมาณแป้งต้านทานการย่อยเพิ่มขึ้น ขณะที่ความชื้นและอุณหภูมิที่สูงขึ้นมีผลลดปริมาณแป้งต้านทานการย่อยอย่างชัดเจน แป้งดัดแปรภายใต้สภาวะความชื้น 25% อุณหภูมิ 80?C และระยะเวลา 16 ชั่วโมง (JF-25-80-16) ให้ผลปริมาณแป้งต้านทานการย่อยสูงสุด 52.2% การดัดแปรด้วยวิธีนี้ไม่พบการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญของลักษณะแกรนูล ยกเว้นตัวอย่างที่ดัดแปรด้วยความชื้นและอุณหภูมิสูงที่พบการหลอมรวมกันของแกรนูลและมีการหลุดกร่อนของผิวหน้า ผลรูปแบบการเลี้ยวเบนรังสีเอกซ์ไม่พบการเปลี่ยนแปลงที่มีนัยสำคัญของความเข้มพีค แสดงว่าลักษณะความเป็นผลึกภายในแกรนูลแป้งยังคงมีอยู่ การศึกษาเชิงอุณหภูมิพบการเพิ่มขึ้นของค่าอุณหภูมิการเกิดเป็นเจล รวมถึงช่วงอุณหภูมิการเกิดเป็นเจลหรือ ?T เมื่อเพิ่มความชื้นในการดัดแปรตัวอย่าง ค่าเอนทาลปี (?H) ที่ลดลงบ่งชี้ถึงความเป็นไปได้ในการเกิดการกลายเป็นเจลบางส่วนเนื่องจากความชื้นและอุณหภูมิที่สูง ปริมาณอะมิโลสมีการเปลี่ยนแปลงในช่วงแคบๆ แต่พบว่ามีความสัมพันธ์กับค่าปริมาณแป้งต้านทานการย่อย แป้งดัดแปรที่มีปริมาณแป้งต้านทานการย่อยสูงมีค่าการพองตัวลดลง ขณะที่ค่าการละลายในน้ำไม่เปลี่ยนแปลง ในส่วนแป้งดัดแปรทางเคมี พบว่ามีการลดลงของแป้งต้านทานการย่อยในทุกตัวอย่าง ตำรับยาเม็ดที่เตรียมจากแป้งดัดแปรที่มีปริมาณแป้งต้านทานการย่อยสูง (JF-25-80-16) แสดงความคงตัวดีที่อุณหภูมิห้อง และที่ความชื้นสัมพัทธ์ 40-50% ตลอดช่วงการเก็บรักษา 6 เดือน อย่างไรก็ตาม ที่ค่าความชื้นสัมพัทธ์สูง (75-90%) พบการเปลี่ยนแปลงของเม็ดยาได้หลังจากเดือนที่ 3 ของการเก็บรักษา ซึ่งต้องมีการนำข้อมูลไปพิจารณาในการพัฒนาต่อยอดต่อไป ผลจากการศึกษานี้เป็นพื้นฐานสำคัญในการพัฒนาแป้งเมล็ดขนุน ซึ่งเตรียมได้จากวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร ให้เป็นวัตถุดิบทางเภสัชกรรม ทั้งในรูปของสารออกฤทธิ์และสารช่วย ในรูปแบบยาเตรียมต่างๆ

คำสำคัญ