แป้งจากเมล็ดขนุน : การดัดแปร สมบัติทางเคมีกายภาพ และการประยุกต์ใช้ทางเภสัชกรรม
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
แป้งขนุนดิบถูกสกัดแยกออกมาจากส่วนในของเมล็ดขนุนในปริมาณร้อยละ 16.9 ของน้ำหนักเมล็ดสด แป้งที่ได้มีความชื้นร้อยละ 6.21 และปริมาณอะมิโลสร้อยละ 26.4?0.7 แกรนูลมีลักษณะกลม ผิวเรียบ เมื่อส่องดูภายใต้กล้องจุลทรรศน์อิเลคตรอนสแกนนิง โดยมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 4-10 ไมโครเมตร มีรูปแบบการเลี้ยวเบนรังสีเอกซ์ที่สอดคล้องกับแกรนูลแป้งชนิดเอ แป้งดิบถูกนำไปดัดแปรด้วยปฏิกิริยาทางกายภาพหรือเคมีได้เป็นแป้งดัดแปรชนิดต่างๆ ได้แก่ แป้งพรีเจลาติไนซ์ (PG-JF) แป้งคาร์บอกซีเมทิลที่เตรียมโดยใช้เมทธานอล (m-CMJF) 1-โพรพานอล (n-CMJF) หรือ 2-โพรพานอล (i-CMJF) เป็นตัวทำละลายในปฏิกิริยาคาร์บอกซีเมทิเลชัน แป้งไฮดรอกซีโพรพิล (HP-JF) แป้งเชื่อมขวางฟอสเฟต (CL-JF) และแป้งคาร์บอกซีเมทิลเชื่อมขวางฟอสเฟต (CL-CMJF) การประเมินสมบัติทางเคมีภายภาพที่เกี่ยวข้องพบว่า แป้งดัดแปรทุกตัวไม่ละลายหรือละลายได้เพียงบางส่วนในน้ำที่อุณหภูมิห้อง ยกเว้นแป้งคาร์บอกซีเมทิลทั้ง 3 ชนิดที่ละลายน้ำได้และเกิดเป็นสารละลายหนืดโดยไม่เกิดการพองตัวที่อุณหภูมิห้อง และมีค่าความหนืดปรากฏของสารละลายร้อยละ 1 โดยน้ำหนักต่อปริมาตรสูงกว่าแป้งดัดแปรชนิดอื่น เมื่อทดสอบที่ค่าอัตราเฉือน 100 s-1 แกรนูลของแป้งดัดแปรทุกตัวคงลักษณะที่ไม่แตกต่างจากของแป้งดิบ ยกเว้นแป้ง PG-JF n-CMJF และ i-CMJF ที่พบว่าแกรนูลมีการแตกหักหรือยุบตัว สอดคล้องกับผลการเลี้ยวเบนรังสีเอกซ์ที่บ่งชี้การสูญเสียรูปผลึก แป้ง PG-JF และ HP-JFมีค่าการละลายและการพองตัวที่ดีขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับแป้งขนุนดิบ และเป็นแบบที่ขึ้นกับอุณหภูมิ ในขณะที่แป้ง CL-JF มีการละลายลดลง อุณหภูมิการเกิดเป็นเจลของแป้ง HP-JF มีค่าลดลงในขณะที่ของแป้ง PG-JF มีค่าสูงขึ้นเมื่อเทียบกับของแป้งดิบ แป้ง CL-CMJF ซึ่งมีการดูดน้ำที่ดีมากและมีการพองตัวสูง มีสมบัติเป็นสารช่วยแตกตัวในยาเม็ดที่ดี เมื่อเปรียบเทียบกับสารช่วยแตกตัวมาตรฐานโซเดียมสตาร์ชกลัยโคเลตและครอสคาร์เมลโลสโซเดียม แป้ง CMJFs แสดงการเป็นสารก่อฟิล์มและสารยึดเกาะที่ดี จากสมบัติการละลายและความหนืดของสารละลายในน้ำที่เหนือกว่าแป้งดัดแปรตัวอื่น แป้ง i-CMJF ที่เติมพลาสติไซเซอร์โพรพิลีนกลัยคอลและกลีเซอรอล ให้ฟิล์มที่มีลักษณะดี มีความเปราะน้อยและยืดหยุ่นสูงกว่าแป้งดิบ แป้ง m-CMJF เป็นสารช่วยยึดเกาะที่มีประสิทธิภาพสูงสุดสำหรับการทำแกรนูลเปียก เมื่อประเมินจากความแข็งของเม็ดยาที่ได้และรูปแบบการตอบสนองต่อแรงตอกอัดของเม็ดยา ผลิตภัณฑ์แป้งดัดแปรที่เตรียมได้ในการศึกษานี้สามารถนำไปต่อยอดการวิจัยร่วมกับภาคอุตสาหกรรม เพื่อพัฒนาเป็นสารช่วยทางเภสัชกรรมชนิดใหม่ที่ผลิตได้จากวัสดุเหลือใช้ในประเทศได้ต่อไป