การพัฒนานาโนไฟเบอร์ไคตินเพื่อใช้เป็นสารเสริมรสเค็ม

บทคัดย่อ

วัดอุประสงค์ของหนานนึ่งนี้เพื่อพัฒนานาในไฟบอร์ใดสินจากปลือกคุ้มและกกนปลาหนึก โดยใช้เทคนิคอัลตราโซนิคเพื่อใช้เป็นสารเสริมรสเค็ม เปลือกกุ้งและแกนปลาหมึกที่เป็นของเหลือ จากการผลิตอาหารทะเลถูกใช้เพื่อเตรียมแอลฟา-ไคติน และ บิดา-ไคดิน ตามลำดับ ในการเตรียม นาโนไฟเบอร์ไคดินโดยใช้เทคนิคอัลตราโซนิค ผันแปรเวลาในการทำอัลตราโซนิคที่ 30, 45 และ 60 นาที เพื่อให้ได้นาโนไฟเบอร์ไคดินที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางขนาดต่าง ๆ พบว่านาโนไฟเบอร์ไคตินจาก เปลือกกุ้งมีขนาด 41.33-3.21, 35.00=1.00 และ 32.67-1.53 นาโนเมตร และได้นาโนไฟเบอร์ไคติน จากแกนปลาหมึกขนาด 50.67+2.08.43.87+1.04 และ 42.6ะ0.58 นาโนเมตรตามลำดับ นาในไฟไฟเบอร์ ไคตินมีขนาดลดลงเมื่อเวลาในการทำอัลตราโซนิคเพิ่มขึ้น และศักข์ซีตาของนาโนไฟเบอร์ไคติบจาก เปลือกกุ้งมีค่าเท่ากับ 31.37-1.03, -33.47=0.84 และ -33.82+0:0.93 มิลลิโวลต์ ในขณะที่ศักข์ซีตาของ นาโนไฟเบอร์ไคดินจากแกนปลาหมึก มีค่าเท่ากับ -29.81-0.43, -29.99ะ0.38 และ -30.67:0.21 มิลลิโวลต์ตามลำดับ ตามหลักการวิเคราะห์ฟลูเรียร์ทรานส์ฟอร์มอินฟราเรดสเปคโทรมิเตอร์ เวลาการ ทำอัลตราโซนิคมีผลกระทบเล็กน้อยต่อโครงสร้างทางเคมีของนาโนไฟเบอร์ไคติน ในการประเมิน การรับรู้ในการเสริมรสเต็ม อันเนื่องมาจากผลของการใช้นาโนไฟเบอร์ใคดินจากเปลือกกุ้งและแกน ปลาหมึกใช้การประเมินทางประสาทสัมผัสเชิงพรรณนา พบว่าเวลาในการทำอัลตราโชนิคเพิ่มขึ้นการ รับรู้การเสริมรสเค็มเพิ่มขึ้น นาโนไฟเบอร์ใคดินจากเปลือกกุ้งที่อัลตราโซนิคเวลา 60 นาที ( CSbo_) ถูกเลือกมาทำการ พัฒนาต่อด้วยเอ็นไซม์ (CSh. ) โดยเลือกจากขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง ศักข์ซีดา และการเสริมรสเค็ม จากการวิเคราะห์นาโนไฟเบอร์ไคตินจากเปลือกกุ้งที่ใช้เอ็นไซม์ใคติเนส พบว่ามีขนาดที่เล็กลง และมี ศักข์ซีตาที่สูงกว่า นาในไฟเบอร์ไคตินจากเปลือกกุ้งที่อัลตราโซนิคเวลา 60 นาที (CSh.) นาโนไฟเบอร์ไคตินจากเปลือกกุ้ง ( CSh._) และนาโนไฟเบอร์ใคดินจากเปลือกกุ้งที่พัฒนา ตัวเอ็นไชน์ (CSS,) ถูกใช้ในการพระดับกับกับรู้ติกาทอื่น ในงหนึ่งกรรรรตยบาโม ไฟเบอร์ไคตินจากเปลือกกุ้งสามารถใช้ในการเสริมรสเค็มเมื่ออยู่ในรูปของสารละลายเกลือ เทคนิค การหาระดับเริ่มรู้สึกรสเค็ม (ASTM E679-04, วิธีการบังคับเลือกตัวอย่างที่เข้มขั้นที่สุด โดยทดสอบ ชุดตัวอย่างที่มีการเรียงลำคับความเข้มขึ้นเพิ่มขึ้น ) ถูกใช้ในการทดสอบ ระดับเริ่มรู้สึกรสเค็มจากค่า กลางของกลุ่ม CSh. และ CSb.. แสดงผลเป็นกรัมต่อลิตร ผลที่ได้คือ CSh, และ CSh,ce ไม่ให้การ รับรู้รสเค็มในน้ำเปล่า ส่วนในสารละลายเกลือความเข้มขั้น 0.02 โมลาร์ CSธ, สามารถเสริมรสเค็ม ได้ตั้งแต่ 0.026 กรัมต่อลิตร และ CSh..... สารถเสริมรสเต็มได้ตั้งแต่ 0.009 กรัมต่อลิตร จากแนวคิด ปฏิสัมพันธ์การเสริมรสเค็ม ในการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่า CSh และ CSh... สามารถเสริมการรับรู้ รสเต็มได้ ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการพัฒนาอาหารลดโจเดืยนต่อไป