Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2561

ผลของสารสกัดถั่งเช่าและผักเชียงดาต่อการลดระดับน้ำตาลและระดับไขมันในเลือดหนูถีบจักรและกลไกการออกฤทธิ์

เกรียงศักดิ์ เอื้อมเก็บ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2561

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การศึกษาในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของสารสกัดจากถั่งเช่า (Cordyceps sinensis), ผักเชียงดา (Gymnema inodorum) เมื่อใช้เดี่ยวๆและผสมกันของสารสกัดจากถั่งเช่าและผักเชียงดาต่อการยับยั้งการสร้างไขมันในเซลล์ (anti-adipogenesis) 3T3-L1 เซลล์ และการยับยั้งภาวะไขมันในเลือดสูงในหนูไมซ์ที่ถูกชักนำให้เกิดภาวะไขมันในเลือดสูงด้วยอาหารไขมันสูง การสะสมไขมันภายในเซลล์ 3T3-L1 แอดิโพไซต์ ถูกตรวจสอบโดยการย้อม Oil Red O และการสังเกตสัณฐานวิทยาของหยดไขมัน ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่าสารสกัดจากถั่งเช่า, สารสกัดผักเชียงดา เมื่อใช้เดี่ยวๆและผสมกันของสารสกัดถั่งเช่าและผักเชียงดา สามารถยับยั้งการสะสมของไขมันในเซลล์ได้ โดยเมื่อใช้ผสมกันสามารถแสดงการเสริมฤทธิ์กันในการยับยั้งการสะสมไขมันในเซลล์ทดสอบ นอกจากนี้ได้ใช้เทคนิค FTIR ไมโครสเปกโตรสโคปีเพื่อยืนยันผลการยับยั้งการสะสมไขมันในเซลล์ 3T3-L1 ของสารสกัดจากถั่งเช่าและผักเชียงดา เมื่อใช้เดี่ยวๆและผสมกัน ผลการทดลองพบว่าสัญญาณความเข้มและพื้นที่ใต้กราฟของไกลโคเจนและคาร์โบไฮเดรต ฟอสโฟไลปิด และสัดส่วนของไขมัน/โปรตีน ของเซลล์ทดสอบที่มีสารสกัดจากถั่งเช่า ผักเชียงดาเดี่ยวๆและสารสกัดผสมน้อยกว่าเซลล์ทดสอบที่ไม่ได้รับสารสกัดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p< 0.05) พีซีเอ สามารถแสดงให้เห็นการแยกสเปคตรัมออกเป็นหกคลัสเตอร์อย่างชัดเจน ตามการเปลี่ยนแปลงทางชีวเคมีภายในเซลล์ทดสอบ การศึกษาในหนูไมซ์ไอซีอาร์เพศผู้ เจ็ดในแปดกลุ่ม (ไม่รวมถึงกลุ่มควบคุมปกติที่ไม่ได้รับอาหารไขมันสูง) ได้รับ (กิน) อาหารไขมันสูงเป็นเวลา 12 สัปดาห์ ในเจ็ดกลุ่ม, หกกลุ่ม (ไม่รวมกลุ่มที่กินเฉพาะอาหารไขมันสูงแต่ไม่ได้รับสารสกัด) ให้กินอาหารไขมันสูงเสริมด้วยสารสกัดจากถั่งเช่า (150 หรือ 300 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม (น้ำหนักตัว) ต่อวัน), สารสกัดจากผักเชียงดา (150 หรือ 300 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม (น้ำหนักตัว) ต่อวัน) หรือสารสกัดผสมจากถั่งเช่า (75 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม (น้ำหนักตัว) ต่อวัน) กับ จากผักเชียงดา (75 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม (น้ำหนักตัว) ต่อวัน) หรือ ไกลเบนคลาไมด์ หรือ ซิมวาสแตติน (10 หรือ 20 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม (น้ำหนักตัว) ต่อวันตามลำดับ) จากนั้นระดับน้ำตาลและไขมันในเลือด เอแอลที เอแอลพี ครีเอทินินและการตรวจสอบความสมบูรณ์ของเม็ดเลือด (ซีบีซี) ถูกนำมาวิเคราะห์ พบว่าตัวบ่งชี้น้ำตาลและไขมันในเลือด (คอเลสเทอรอล ไตรกลีเซอไรด์ และ แอลดีแอล-คอเลสเทอรอล) ของสารสกัดจากถั่งเช่า สารสกัดจากผักเชียงดา เมื่อใช้เดี่ยวๆ และสารสกัดผสม มีผลทำให้ตัวบ่งชี้น้ำตาลและไขมันในเลือดทุกกลุ่มดังกล่าวลดลงอย่างมีนัยสำคัญ (p< 0.05) เมื่อเทียบกับกลุ่มที่ไม่ได้รับสาร ยิ่งไปกว่านั้นยังพบว่า สารสกัดจากถั่งเช่าผสมกับสารสกัดจากผักเชียงดา สามารถออกฤทธิ์เสิมกันในการลดน้ำตาลในเลือดและคอเลสเทอรอล แอลดีแอล-คอเลสเทอรอลและไตรกลีเซอไรด์ในหนูไมซ์ สารสกัดจากพืชเหล่านี้ไม่แสดงความเป็นพิษต่อตับ ไต และซีบีซีต่อหนูไมซ์ จากผลการทดลองนี้แสดงให้เห็นว่า สารสกัดจากถั่งเช่า สารสกัดผักเชียงดา เมื่อใช้เดี่ยวๆ และสารสกัดผสมมีศักยภาพที่จะพัฒนาเป็นอาหารเสริมเพื่อสุขภาพหรือยาสมุนไพรที่จะใช้ในการบำบัดภาวะน้ำตาลในเลือดสูงและไขมันในเลือดสูงหรือโรคอ้วน

คำสำคัญ

Diabetes mellitusโรคเบาหวานcordycepinmouseHyperlipidemiaผักเชียงดาLDL-cholesterolไขมันในเลือดสูงคอร์ไดเซปินถั่งเช่าGymnema inodorumCordyceps sinensisHDL-Cholesterolเลสเตอรอลหนูเมาส์เอชดีแอลคอเลสเตอรอลแอลดีแอลแอลคอ

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

ผลของสารสกัดจากถั่วลิสงงอกต่อการแสดงออกของยีนที่เกี่ยวข้องกับการสร้างไขมันและการสลายไขมันในเซลล์ไขมัน 3T3-L1 ของหนู

ธารทิพย์ บุญส่ง มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2558

ผลของสารสกัดจากข้าวกล้องงอกต่อการแสดงออกของยีนที่เกี่ยวข้องกับการสร้างและการสลายไขมันในเซลล์ไขมัน 3T3-L1 ของหนู

ธารทิพย์ บุญส่ง มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2559

ฤทธิ์และกลไกการออกฤทธิ์ของสิ่งสกัดต่างๆ และน้ำมันหอมระเหยที่สกัดจากใบกะเพราต่อระดับไขมัน และน้ำตาลในเลือด และฤทธิ์ในการปกป้องอวัยวะต่างๆ ในหนูที่เหนี่ยวนำให้เป็นเบาหวานและหนูที่เหนี่ยวนำให้มีไขมันในเลือดสูง

ธมลวรรณ ส่วนอรุณสวัสดิ์ มหาวิทยาลัยรังสิต พ.ศ. 2553

ผลของสารสกัดจากเยื่อหุ้มเมล็ดฟักข้าว (Momordica cochinchinensis Spreng.) ต่อเมแทบอลิซึมของน้ําตาลและไขมัน ในหนูแรทที่เหนี่ยวนําให้เกิด ภาวะดื้ออินซูลินด้วยการเลี้ยงอาหารไขมันและฟรุกโตสสูง

ปาริฉัตร ประจะเนย์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2560

ฤทธิ์ของสารสกัดจากเมล็ดองุ่นในการป้องกันภาวะไขมันและน้ำตาลในเลือดสูงรวมทั้งภาวะดื้ออินซูลินในหนูขาวที่ถูกเหนี่ยวนำด้วยฟรุกโตส

ศิรินทร หยิบโชคอนันต์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2555

บทบาทของกาบ้าและตัวรับกาบ้าต่อการต้านการสร้างและสะสมไขมันในเซลล์ไขมันเพาะเลี้ยง

นันทีทิพ ลิ้มเพียรชอบ มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2562

การศึกษาชีวภาพความพร้อมของการนำไปใช้ และผลในการยับยั้ง การอักเสบและภาวะดื้อต่ออินซูลินของสารแซนโธน จากมังคุดไทยในเซลล์ไขมันของมนุษย์

รัชนีกร กัลล์ประวิทธ์ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2553

ฤทธิ์ลดระดับน้ำตาลในเลือด ฤทธิ์ต้านออกซิเดชั่น และฤทธิ์ต้านการอักเสบ ของสารอัมเบลลิเฟอโรนในหนูขาวเบาหวานชนิดที่ ๒ ที่เหนี่ยวนำด้วยอาหารไขมันสูงร่วมกับฉีดสเตร็ปโตโซโตซิน

ศุภเกต แสนทวีสุข มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2557

ศักยภาพของน้ําฝรั่ง มะละกอ สัปปะรด และส?มโอ ในการยับยั้งเอนไซม?แพนครีเอติก ไลเปสในการย?อยไขมันและลดความสามารถการละลายของคอเลสเตอรอลไมเซลล?

อนันต์ อุ่นอรุณ มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2559

สมบัติของพริกพื้นบ้านไทยต่อการต้านโรคอ้วน และโรคเบาหวาน: การศึกษาการยับยั้งเอนไซม์ และการบ่งชี้สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ

ธารีรัตน์ วัชรชัยโสภณสิริ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2559