การพัฒนาเครื่องหมายพันธุกรรมที่เชื่อมโยงกับคุณค่าทางโภชนาการที่ได้จากจิ้งหรีดในฟาร์มเลี้ยง

บทคัดย่อ

จิ้งหรีดกินได้ 4 ชนิดประกอบด้วยทองดำ (Gryllus bimaculatus De Geer) ทองแดง (Teleogryllus mitratus) สะดิ้ง (Acheta domesticus Linnaeus) และ ทองลาย (Gryllus locorojo) ถูกเก็บตัวอย่างจากฟาร์มเลี้ยงทั่วประเทศ เพื่อใช้ในการวิเคราะห์โภชนาการของสารอาหารชนิดต่าง ๆ ประกอบด้วย พลังงานทั้งหมด (Calories) พลังงานจากไขมัน (Calories from fat) ไขมันทั้งหมด (Total fat) ไขมันอิ่มตัว (Saturated Fat) โคเลสเตอรอล (Cholesterol) โปรตีน (Protein) คาร์โบไฮเดรตทั้งหมด (Total Carbohydrate) น้ำตาล (Total Sugars) โซเดียม (Sodium (Na)) วิตามิน A (Vitamin A) วิตามิน B1 (Vitamin B1) วิตามิน B2 (Vitamin B2) แคลเซียม (Calsium (Ca)) เหล็ก (Iron) เถ้า (Ash) และความชื้น (Moisture) ผลการวิเคราะห์ทางสถิติแสดงให้เห็นว่าสารอาหารที่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างชนิดของจิ้งหรีดประกอบด้วยพลังงานทั้งหมด (p-value = 0.002) พลังงานจากไขมัน (p-value = 0.002) ไขมันทั้งหมด (p-value = 0.002) ไขมันอิ่มตัว (p-value = 0.000) คาร์โบไฮเดรตทั้งหมด (p-value = 0.041) วิตามินบี 1 (p-value = 0.000) และ วิตามินบี 2 (p-value = 0.049) ในขณะที่ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์เชิงวิวัฒนาการและพันธุศาสตร์ประชากรพบว่าจิ้งหรีดในประเทศไทยมีการแบ่งแยกออกเป็น 4 สายวิวัฒนาการ และความหลากหลายทางพันธุกรรมที่ต่ำในจิ้งหรีดจากฟาร์มเลี้ยงเหล่านี้ โดยผลการวิเคราะห์ Nucleotide diversity ของยีน COI และ Cytb มีค่า 0.0001 – 0.0067 และ 0.0001 – 0.0103 ตามลำดับ นอกจากนี้ ลำดับนิวคลีโอไทด์ของยีน Cytb ยังถูกนำมาใช้ในการออกแบบเครื่องหมายโมเลกุลสำหรับระบุชนิดด้วยเทคนิค multiplex PCR ของจิ้งหรีดทองดำ ทองแดง สะดิ้ง และทองลาย เป็นที่น่าสังเกตว่า ผลการวิจัยที่ได้โครงการวิจัยแสดงให้เห็นความแตกต่างของคุณค่าทางโภชนาการและรูปแบบทางพันธุกรรมระหว่างจิ้งหรีดในฟาร์มเลี้ยงแต่ละชนิด ซึ่งความแตกต่างเหล่านี้ถูกผลักดันด้วยปัจจัยต่าง ๆ มากมาย ดังนั้น ควรมีการศึกษาวิจัยถึงปัจจัยต่าง ๆ เหล่านี้ในอนาคต

คำสำคัญ