รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564
อัตลักษณ์ของเมืองที่ถูกถ่ายทอดผ่านคอนเซ็ปต์สโตร์ในย่านศูนย์กลางการท่องเที่ยวของเมืองเกียวโต
ศุภิสรา อินทรักษา สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มุ่งอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างผังเมืองแบบตารางของเมืองเกียวโตและ อาคารเก่าที่ได้รับการปรับปรุงให้เป็นร้านค้าคอนเซ็ปต์ โดยวิเคราะห์จากร้านค้าคอนเซ็ปต์ทั้งหมดเก้าแห่ง วิธีการศึกษานี้เน้นไปที่การพัฒนาของเมืองเกียวโตซึ่งสัมพันธ์กับร้านค้าคอนเซ็ปต์ที่เกิดขึ้นเพื่อให้เข้าใจถึงอดีต ประวัติศาสตร์ และการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่ จากการวิเคราะห์และสังเคราะห์ข้อมูลจากร้านค้าคอนเซ็ปต์ทั้งเก้าแห่ง ตั้งแต่ผลิตภัณฑ์ไปจนถึงบริบทเมือง พบว่ามีความสัมพันธ์ระหว่างการจัดแสดงสินค้า การจัดวางภายใน การออกแบบด้านหน้าอาคาร และการเชื่อมต่อกับบริบทโดยรอบ โดยกุญแจที่เชื่อมโยงกับเอกลักษณ์ของเมืองสามารถอธิบายได้ด้วยสองแง่มุมคือ ความสอดคล้องของพื้นที่และรูปแบบจากองค์ประกอบที่เล็กที่สุดไปจนถึงบริบทเมือง และความเรียบง่ายของรูปแบบพื้นที่และองค์ประกอบจากความดั้งเดิมสู่ความร่วมสมัย ผลลัพธ์ของหลักการออกแบบจากการศึกษาร้านค้าคอนเซ็ปต์ในเกียวโตได้นำไปใช้ในการทดลองออกแบบร้านค้าคอนเซ็ปต์ในเชียงใหม่ ประเทศไทย พบว่าสามารถนำไปใช้ได้ แต่ยังมีข้อจำกัดสำคัญในแง่ของบริบทเมือง เนื่องจากที่ตั้งเป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญในการจัดตั้งร้านค้าคอนเซ็ปต์ในเขตเมืองเก่า
คำสำคัญ
การฟื้นฟูเมืองUrban regenerationUrban IdentityConcept StoreContemporary useRestoration of Historical Buildingการฟื้นฟูอาคารทางประวัติศาสตร์คอนเส็ปต์สโตร์ประโยชน์ใช้สอยร่วมสมัยอัตลักษณ์เมือง
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
รูปแบบอาคารพาณิชย์ดั้งเดิมในย่านการค้าถนนโพธิ์กลางและถนนจอมพล เมืองนครราชสีมา
นราธิป ทับทัน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก พ.ศ. 2557 การสร้างและขับเคลื่อนแบรนด์เมืองเพื่อการพัฒนาเมืองท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ กรณีศึกษา เมืองพัทยา เมืองเก่าสุโขทัย และเมืองอัมพวา
ศรันยา เสี่ยงอารมณ์ หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการเพิ่มความสามารถในการแข่งขันของประเทศ (บพข.) พ.ศ. 2564 แนวคิดการออกแบบมาสคอตประจำเมืองเพื่อส่งเสริมภาพลักษณ์ การท่องเที่ยวของญี่ปุ่น
ทักษิณา สุขพัทธี มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา พ.ศ. 2559 สัณฐานวิทยาเมืองในการจัดรูปที่ว่างและองค์ประกอบของชุมชน ในเขตเมืองเก่าเชียงใหม่
สิทธิกานต์ สัตย์ซื่อ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2560 ความสำคัญของการตระหนักถึงผลประโยชน์รายบุคคลในการวางแผนพัฒนาเมือง: กรณีศึกษาเมืองเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น
วลัญช์รัก พุ่มชลิต พ.ศ. 2561 การสถาปนาพื้นที่ทางศิลปะในบริบทของชุมชนเมือง กรณีศึกษา การเปลี่ยนผ่านจากโรงงานสู่พื้นที่ทางศิลปะ 798 กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน
ถนอม ชาภักดี มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2558 โครงการอนุรักษ์ฟื้นฟูและพัฒนาย่านการค้าเมืองเก่านครราชสีมา ให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์
การุณย์ ศุภมิตรโยธิน มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา พ.ศ. 2564 รูปแบบพัฒนาอาคารประเภทพักอาศัยและพานิชยกรรมในเขตพื้นที่เมืองเก่าเชียงราย
กฤษณะพันธุ์ ตันเจริญรัตน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2563 แนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวใหม่ด้วยวัดร้าง : กรณีศึกษาเมืองเก่าเชียงใหม่
ผศ. แทนวุธธา ไทยสันทัด สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.) พ.ศ. 2561 โครงสร้างเมืองเชิงพื้นที่: ตอนที่ 1 แนวคิดโดยรวมและวิธีวิเคราะห์ในระดับสากล
ณรงศักดิ์ กิตติสาร พ.ศ. 2557