Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564

อัตลักษณ์ของเมืองที่ถูกถ่ายทอดผ่านคอนเซ็ปต์สโตร์ในย่านศูนย์กลางการท่องเที่ยวของเมืองเกียวโต

ศุภิสรา อินทรักษา สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มุ่งอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างผังเมืองแบบตารางของเมืองเกียวโตและ อาคารเก่าที่ได้รับการปรับปรุงให้เป็นร้านค้าคอนเซ็ปต์ โดยวิเคราะห์จากร้านค้าคอนเซ็ปต์ทั้งหมดเก้าแห่ง วิธีการศึกษานี้เน้นไปที่การพัฒนาของเมืองเกียวโตซึ่งสัมพันธ์กับร้านค้าคอนเซ็ปต์ที่เกิดขึ้นเพื่อให้เข้าใจถึงอดีต ประวัติศาสตร์ และการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่ จากการวิเคราะห์และสังเคราะห์ข้อมูลจากร้านค้าคอนเซ็ปต์ทั้งเก้าแห่ง ตั้งแต่ผลิตภัณฑ์ไปจนถึงบริบทเมือง พบว่ามีความสัมพันธ์ระหว่างการจัดแสดงสินค้า การจัดวางภายใน การออกแบบด้านหน้าอาคาร และการเชื่อมต่อกับบริบทโดยรอบ โดยกุญแจที่เชื่อมโยงกับเอกลักษณ์ของเมืองสามารถอธิบายได้ด้วยสองแง่มุมคือ ความสอดคล้องของพื้นที่และรูปแบบจากองค์ประกอบที่เล็กที่สุดไปจนถึงบริบทเมือง และความเรียบง่ายของรูปแบบพื้นที่และองค์ประกอบจากความดั้งเดิมสู่ความร่วมสมัย ผลลัพธ์ของหลักการออกแบบจากการศึกษาร้านค้าคอนเซ็ปต์ในเกียวโตได้นำไปใช้ในการทดลองออกแบบร้านค้าคอนเซ็ปต์ในเชียงใหม่ ประเทศไทย พบว่าสามารถนำไปใช้ได้ แต่ยังมีข้อจำกัดสำคัญในแง่ของบริบทเมือง เนื่องจากที่ตั้งเป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญในการจัดตั้งร้านค้าคอนเซ็ปต์ในเขตเมืองเก่า

คำสำคัญ

การฟื้นฟูเมืองUrban regenerationUrban IdentityConcept StoreContemporary useRestoration of Historical Buildingการฟื้นฟูอาคารทางประวัติศาสตร์คอนเส็ปต์สโตร์ประโยชน์ใช้สอยร่วมสมัยอัตลักษณ์เมือง

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

รูปแบบอาคารพาณิชย์ดั้งเดิมในย่านการค้าถนนโพธิ์กลางและถนนจอมพล เมืองนครราชสีมา

นราธิป ทับทัน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก พ.ศ. 2557

การสร้างและขับเคลื่อนแบรนด์เมืองเพื่อการพัฒนาเมืองท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ กรณีศึกษา เมืองพัทยา เมืองเก่าสุโขทัย และเมืองอัมพวา

ศรันยา เสี่ยงอารมณ์ หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการเพิ่มความสามารถในการแข่งขันของประเทศ (บพข.) พ.ศ. 2564

แนวคิดการออกแบบมาสคอตประจำเมืองเพื่อส่งเสริมภาพลักษณ์ การท่องเที่ยวของญี่ปุ่น

ทักษิณา สุขพัทธี มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา พ.ศ. 2559

สัณฐานวิทยาเมืองในการจัดรูปที่ว่างและองค์ประกอบของชุมชน ในเขตเมืองเก่าเชียงใหม่

สิทธิกานต์ สัตย์ซื่อ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2560

ความสำคัญของการตระหนักถึงผลประโยชน์รายบุคคลในการวางแผนพัฒนาเมือง: กรณีศึกษาเมืองเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น

วลัญช์รัก พุ่มชลิต พ.ศ. 2561

การสถาปนาพื้นที่ทางศิลปะในบริบทของชุมชนเมือง กรณีศึกษา การเปลี่ยนผ่านจากโรงงานสู่พื้นที่ทางศิลปะ 798 กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน

ถนอม ชาภักดี มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2558

โครงการอนุรักษ์ฟื้นฟูและพัฒนาย่านการค้าเมืองเก่านครราชสีมา ให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์

การุณย์ ศุภมิตรโยธิน มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา พ.ศ. 2564

รูปแบบพัฒนาอาคารประเภทพักอาศัยและพานิชยกรรมในเขตพื้นที่เมืองเก่าเชียงราย

กฤษณะพันธุ์ ตันเจริญรัตน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2563

แนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวใหม่ด้วยวัดร้าง : กรณีศึกษาเมืองเก่าเชียงใหม่

ผศ. แทนวุธธา ไทยสันทัด สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.) พ.ศ. 2561

โครงสร้างเมืองเชิงพื้นที่: ตอนที่ 1 แนวคิดโดยรวมและวิธีวิเคราะห์ในระดับสากล

ณรงศักดิ์ กิตติสาร พ.ศ. 2557