รายงานฉบับสมบูรณ์ พ.ศ. 2564
การศึกษาพัฒนาการของ "ย่านสถานีรถไฟลำปาง" ผ่านมุมมองของสถาปัตยกรรมเมือง ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ ย่านชุมชนรถไฟลำปาง เป็นย่านเก่าแก่ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เนื่องจากเคยเป็นศูนย์กลางการค้าเก่า พื้นที่นี้มีอาคารบ้านเรือนไม้เก่าของการรถไฟ และตลาดเก๊าจาว นอกจากนี้ยังมีอาคารสาธารณูปโภคและอาคารสาธารณูปการที่สร้างมาเพื่อรองรับรูปแบบสังคมสมัยใหม่ อย่างไรก็ตามองค์ประกอบที่มีอยู่ไม่ได้ใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่ และไม่สอดคล้องกับบริบทในปัจจุบัน
การวิจัยนี้มีเป้าหมายในการศึกษาและวิเคราะห์ลักษณะสัณฐานที่ส่งเสริมความเป็นย่านอย่างยั่งยืน โดยการรวบรวมข้อมูลเพื่อความเข้าใจในอัตลักษณ์ถิ่นที่ และใช้ข้อมูลมาเป็นฐานในการวางแผนพัฒนาที่เหมาะสม โดยใช้ต้นทุนองค์ประกอบที่มีวิธีการศึกษาเน้นการวิเคราะห์และสรุปกรอบแนวคิดสัณฐานเมืองที่เป็นผลมาจากการสังเคราะห์และการวิเคราะห์มุมมองจากมิติต่าง ๆ เช่น ด้านกายภาพ สังคมและเศรษฐกิจ เพื่อให้เกิดความเข้าใจและนำไปสู่การพัฒนาต่อไป
ผลการศึกษาพบว่าพัฒนาการโครงสร้างและองค์ประกอบของย่านชุมชนรถไฟได้มีความเหมาะสมและมีคุณค่าในการอนุรักษ์และพัฒนาเป็นย่านท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน แต่ควรมีกรอบแนวทางในต้องพัฒนา เช่น การพัฒนาโครงข่ายสัญจร การใช้ประโยชน์ที่ดิน และการปรับปรุงอาคารอย่างเหมาะสม ผลลัพธ์นี้เพื่อสรุปการใช้ประโยชน์ของพื้นที่และวิเคราะห์ความสำคัญของย่านชุมชนรถไฟลำปางในปัจจุบันและในอนาคต โดยการพัฒนาแนวทางในการใช้ประโยชน์พื้นที่และปรับเปลี่ยนให้เข้ากับบริบทปัจจุบันได้อย่างเหมาะสมและยั่งยืน
คำสำคัญ Urban morphology The Study of The Development of Lampang Railway Station Area Urban Architecture Perspective การศึกษาพัฒนาการของย่านสถานีรถไฟลำปาง มุมมองของสถาปัตยกรรมเมือง สัญฐานวิทยาเมือง
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง โครงการศึกษาการท่องเที่ยวเมืองเก่า เล่าอดีต สู่พลวัตใหม่ โดยการมี ส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายชุมชนย่านเก่าวังกรด ตำบลบ้านบุ่ง อำเภอเมือง จังหวัดพิจิตร กมลลักษณ์ ธนานันต์เมธี
ย่านและชุมชนดั้งเดิมริมคลองแสนแสบในเขตกรุงเทพมหานคร นราธิป ทับทัน
การศึกษาโครงสร้างและองค์ประกอบของเขตเมืองเก่าแพร่ เพื่อการอนุรักษ์บริบทเมืองประวัติศาสตร์ กฤตติกา บุญศิริ
การพัฒนารูปแบบความร่วมมือระหว่างภาคีเพื่อขับเคลื่อนผังแม่บทเมืองโบราณรัฐสุพรรณภูมิ จ.สุพรรณบุรี ฉันทัส เพียรธรรม
การนำระบบโลจิสติกส์มาพัฒนาเมืองเก่าราชบุรี เพื่อพัฒนาเศรษฐกิจและการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ภฤศญา ปิยนุสรณ์
ระบบสัณฐานเครือข่ายย่านสร้างสรรค์ ตามแนวแกนเมืองมรดกโลก กำแพงเพชร สุโขทัย ศรีสัชนาลัย วัชรพงษ์ ชุมดวง
รูปแบบพัฒนาอาคารประเภทพักอาศัยและพานิชยกรรมในเขตพื้นที่เมืองเก่าเชียงราย กฤษณะพันธุ์ ตันเจริญรัตน์
ชนชั้นสร้างสรรค์และการพัฒนาเมืองแบบเจนทรีพีเคนชั่นในย่านเก่าเจริญกรุง นิภาภรณ์ ฮวบเจริญ
รูปแบบการพัฒนาสถาปัตยกรรมประเภทอาคารสาธารณะ ย่านเมืองเก่าเชียงราย ทิพา ตันเจริญรัตน์
การประเมินผลกระทบทางสังคมจากการสร้างรถไฟทางคู่สายอีสาน: ศึกษากรณีช่วงมาบกะเบา ชุมทางถนนจิระ และชุมทางถนนจิระ ขอนแก่น สมศักดิ์ สามัคคีธรรม