การวัดปริมาณเอนไซม์โบรมีเลนของสับปะรดโดยการประยุกต์ใช้เนียร์อินฟราเรดสเปกโทรสโกปี

บทคัดย่อ

โบรมิเลนเป็นเอนไซม์ที่มีอยู่ในสับปะรดและมีสูงในส่วนแกน ลำต้น และเหง้า สามารถนำไปใช้ประโยชน์ด้านอุตสาหรรมอาหารและทางการแพทย์ งานวิจัยนี้จึงศึกษากิจกรรมของเอนไซม์โบรมิเลนในเหง้าสับปะรดพันธุ์ปัตตาเวียที่มีอายุเหง้าแตกต่างกัน และนำข้อมูลที่ได้มาสร้างแบบจำลองในการทำนายกิจกรรมของเอนไซม์โบรมิเลนในเหง้าสับปะรดโดยใช้เทคนิคเนียร์อินฟราเรดสเปกโทรสโกปี เหง้าสับปะรดอายุ 18 เดือน และ 24 เดือน นำมาตัดแบ่งออกเป็น 3 ส่วน คือ หัว กลาง และท้าย จํานวน 318 ตัวอย่าง วัดค่าการดูดกลืนแสงที่จํานวนคลื่น 11000 – 4000 cm-1 (900 – 2500 nm) ด้วยการวัดแบบสะท้อนกลับ (diffuse reflectance mode) ก่อนนำมาหาค่ากิจกรรมเอนไซม์โบรมีเลน แล้วนำมาสร้างสมการเทียบมาตรฐานโดยใช้วิธี partial least squares regression (PLS) และทดสอบสมการด้วยวิธี Test set จากผลการทดลองพบว่า มีกิจกรรมของเอนไซม์โบรมิเลนในเหง้าสับปะรดพันธุ์ปัตตาเวียทั้งช่วงอายุ 18 และ 24 เดือน ซึ่งมีค่าเท่ากับ 0.0298 ? 0.017 และ 0.0277 ? 0.017 CDU/ml ตามลำดับ โดยมีค่าแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้เมื่อวิเคราะห์กิจกรรมของเอนไซม์ในแต่ละส่วนของเหง้า พบว่าส่วนท้ายของเหง้ามีกิจกรรมของเอนไซม์โบรมิเลนสูงสุดทั้งสองช่วงอายุ มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 0.0310 CDU/ml สำหรับการนําสมการเทียบมาตรฐานมาใช้ทำนายกิจกรรมเอนไซม์โบรมิเลนในเหง้าสับปะรดชุดทดสอบสมการพบว่า การใช้สเปกตรัมที่สแกนส่วนกลางของเหง้าสับปะรดอายุ 18 เดือน ให้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (Rpre) เท่ากับ 0.85 ค่ารากที่สองของความผิดพลาดเฉลี่ยยกกําลังสองของการทํานาย (Root mean squares error of prediction: RMSEP) เท่ากับ 0.0097 CDU/ml ค่าความผิดพลาดเฉลี่ยทั้งหมด (Bias) เท่ากับ 0.0036 CDU/ml และค่า Residual predictive deviation (RPD) เท่ากับ 1.69 เห็นได้ว่าเนียร์อินฟราเรดสเปกโทรสโกปีมีประสิทธิภาพโดยการทํานายกิจกรรมเอนไซม์โบรมิเลนสำหรับการประมาณค่าได้

คำสำคัญ