Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2563

การชักนำให้เกิดการกลายพันธุ์โดยใช้สารเคมีในมันสำปะหลัง

ธีรยุทธ เกิดไทย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2563

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การชักนำให้เกิดการกลายพันธุ์ได้ถูกนำมาใช้เพื่อเพิ่มความแปรปรวนทางพันธุกรรมของพืช โดยสารเอทิลมีเทนซัลโฟเนต (Ethyl Methanesulphonate; EMS) ถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลายสำหรับการกลายพันธุ์ในพืชหลายชนิด งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินผลของ EMS ต่ออัตราการรอดชีวิตและลักษณะทางสัณฐานวิทยาของมันสำปะหลังเพื่อกำหนดปริมาณการรอดชีวิต (LD50) ในมันสำปะหลัง ทำการทดลองโดยใช้ชิ้นส่วนข้อของมันสำปะหลังพันธุ์ห้วยบง 60 และระยอง 72 ที่ได้รับปริมาณความเข้มข้นของ EMS ที่แตกต่างกัน (0 0.25 0.50 0.75 และ 1 เปอร์เซ็นต์) จากนั้นนำมาเพาะเลี้ยงบนอาหารสูตร MS ที่เติม BA ความเข้มข้น 0.1 มิลลิกรัมต่อลิตร Kinetin ความเข้มข้น 0.1 มิลลิกรัมต่อลิตรร่วมด้วย NAA ความเข้มข้น 0.05 มิลลิกรัมต่อลิตร และเพิ่มซูโครส 20 กรัมต่อลิตร ทำการตรวจวัดข้อมูลที่อายุ 1 สัปดาห์หลังเพาะเลี้ยงเพื่อกำหนดปริมาณการรอดชีวิตที่แตกต่างกันเมื่อเทียบกับชุดควบคุม จากการทดลองพบว่าปริมาณการรอดชีวิต (LD50) ซึ่งเป็นผลของสารละลายเอทิลมีเทนซัลโฟเนตในมันสำปะหลังพันธุ์ห้วยบง 60 และพันธุ์ระยอง 72 มีค่าเท่ากับ 0.47 และ 0.25 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ การเพิ่มความเข้มข้นของสารละลายเอทิลมีเทนซัลโฟเนตส่งผลให้การรอดชีวิตและความสูงต้นลดลง สารละลายเอทิลมีเทนซัลโฟเนตที่มีประสิทธิภาพก่อกลายพันธุ์ในพันธุ์ห้วยบง 60 และพันธุ์ระยอง 72 อยู่ระหว่าง 0.25 เปอร์เซ็นต์ ถึง 0.50 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ จากการเปรียบเทียบกับพันธุกรรม ด้วยใช้เครื่องหมาย inter-simple sequence repeats (ISSR) โดยใช้ไพรเมอร์ ISSR ที่ให้ความหลากหลายทั้งหมด 12 ไพรเมอร์ ให้แถบดีเอ็นเอที่มีความหลากหลายระหว่างสายพันธุ์ ของมันสำปะหลังพันธุ์ห้วยบง 60 ที่ทำให้กลายพันธุ์ด้วย EMS จำนวน 97 แถบ จาก 292 แถบ คิดเป็น 33.21% และในสำปะหลังระยอง 72 จำนวน69 แถบ จาก 249 แถบ คิดเป็น 27.17% แสดงให้เห็นว่า EMS สามารถก่อกลายพันธุ์ในมันสำปะหลังได้อย่างมีประสิทธิภาพ และเครื่องหมาย ISSR เป็นเครื่องมือที่สามารถใช้ในการจำแนกต้นที่ผ่านการก่อกลายพันธุ์ออกจากต้นที่ไม่ได้ผ่านการก่อกลายพันธุ์ได้ งานวิจัยนี้ชี้ให้เห็นว่าสารเอทิลมีเทนซัลโฟเนตมีผลต่ออัตราการรอดชีวิตและยังทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางสัณฐานวิทยาและสรีรวิทยาในมันสำปะหลังซึ่งสามารถนำไปใช้ในการเพิ่มความแปรปรวนทางพันธุกรรมในโปรแกรมการปรับปรุงพันธุ์ได้ต่อไป

คำสำคัญ

Cassavaมันสำปะหลังmutationการกลายพันธุ์CyanideAmyloseGamma rayไซยาไนด์amylopectinอะไมโลสEthyl methane sulphonate (EMS)แกมมาStarch granulesเม็ดแป้งสารอีเอ็มเอสอะไมโลเพกติน

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การพัฒนาพันธุ์พืชสมุนไพรวงศ์ขิงโดยการเหนี่ยวนำให้กลายพันธุ์เพื่อเพิ่มศักยภาพการผลิต

พีรนุช จอมพุก สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน) (สวก.) พ.ศ. 2564

การตอบสนองของพืชดัดแปลงพันธุกรรมที่มียีนในชีวสังเคราะห์ เฟลโวนอยด์ต่อเชื้อราก่อโรคพืชเศรษฐกิจ

กนกพร สมพรไพลิน สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2554

การศึกษาผลชักนำให้เพิ่มการสังเคราะห์สารกลุ่มเฟลโวนอยด์ในพืชดัดแปลงพันธุกรรมและฤทธิ์ทางเภสัชเวช

กนกพร สมพรไพลิน สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2557

การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีชีวภาพเพื่อการอนุรักษ์พันธุกรรมไม้พะยูงสายพันธุ์ดีของกรมป่าไม้

เบญจรัตน์ พรหมเพ็ญ กรมป่าไม้ พ.ศ. 2564

การศึกษาผลชักนำให้เพิ่มการสังเคราะห์สารกลุ่มเฟลโวนอยด์ในพืชดัดแปลง พันธุกรรมและฤทธิ์ทางเภสัชเวช

กนกพร สมพรไฟลิน สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2557

การสร้างพืชแปลงพันธุ์ที่มีการแสดงออกของยีนควบคุมจากวิถีชีวสังเคราะห์เฟลโวนอยด์และการทดสอบการต้านทานต่อสภาวะเครียด

นางสาวกนกพร สมพรไพลิน สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2551

การปรับปรุงพันธุ์โดยการชักนำการกลายพันธุ์ในเบญจมาศโดยใช้รังสีแกมมาและการตรวจสอบการกลายพันธุ์โดยวิธีเอเอฟแอลพี

พันทิพา ลิ้มสงวน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2560

ผลของกระบวนการแปรรูปต่อการเปลี่ยนแปลงสารพฤกษเคมีและกิจกรรมการต้านอนุมูลอิสระในผลิตภัณฑ์จากฟักข้าว

จารุชา ยี่แสง มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม พ.ศ. 2559

การประเมินฤทธิ์ทางชีวภาพของสารสกัดจากราเอนโดไฟท์ที่แยกได้จากต้นติ้วเกลี้ยงและติ้ว

ทวีศักดิ์ จึงวัฒนตระกูล มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2560

การปรับปรุงพันธุ์พริกด้วยเทคโนโลยีชีวภาพด้านรังสีวิทยาและชีวโมเลกุล

อรพินธุ์ สฤษดิ์นำ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2566