การสกัดเพคตินจากฝักเหรียงเพื่อการใช้ประโยชน์เชิงพาณิชย์

บทคัดย่อ

จากการศึกษาชนิดของตัวทำละลายที่เหมาะสมในการสกัดเพคตินจากฝักเหรียง โดยใช้ ตัวทำละลาย 5 ชนิด คือ กรดซัลฟิวริก กรดไฮโดรคลอริก กรดซิตริก กรดแล็กติก และโซเดียมเฮกซาเมตาฟอสเฟต พบว่า ตัวทำละลายโซเดียมเฮกซาเมตาฟอสเฟตมีประสิทธิภาพสูงสุดในการสกัดเพคตินจากฝักเหรียง โดยให้ปริมาณของเพคตินเท่ากับ 26.80 % สำหรับการศึกษาระดับความเข้มข้นที่เหมาะสมของตัวทำละลายโซเดียมเฮกซาเมตาฟอสเฟต ที่ 2, 4 และ 6 % พบว่า ที่ความเข้มข้นของตัวทำละลาย 6 % จะให้ปริมาณเพคตินสูงที่สุด คือ 44.25 % ทำนองเดียวกันเมื่อสกัดโดยใช้กรดซิตริกความเข้มข้น 2, 4, และ 6 % พบว่าที่ความเข้มข้น 6 % จะให้ปริมาณเพคตินสูงที่สุดคือ 21.28 % สำหรับผลของอุณหภูมิ (70, 80 และ 90 องศาเซลเซียส) ต่อการสกัดเพคตินจากฝักเหรียงเมื่อใช้ตัวทำละลายโซเดียมเฮกซาเมตาฟอสเฟตและกรดซิตริก พบว่าที่อุณหภูมิ 70 องศาเซลเซียส จะให้ปริมาณเพคตินสูงที่สุด คือ 43.52 และ 21.34 % ตามลำดับ นอกจากนี้จากการศึกษาฤทธิ์ป้องกันแผลกระเพาะอาหารในหนูของเพคตินจากฝักเหรียงพบว่า ที่ความเข้มข้นของเพคติน 500 mg/kg (p.o.) สามารถยับยั้งแผลกระเพาะอาหารในหนูได้ 23.8 % จากการศึกษาครั้งนี้ชี้ให้เห็นว่าฝักเหรียงจัดเป็นวัตถุดิบแหล่งใหม่ที่มีปริมาณเพคตินสูงและสามารถยับยั้งแผลกระเพาะอาหารได้คำสำคัญ : เพคติน, เหรียง,โซเดียมเฮกซาเมตาฟอสเฟต, กรดซิตริก, แผลกระเพาะอาหาร

คำสำคัญ