รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2557
การสกัดเพคตินจากฝักเหรียงเพื่อการใช้ประโยชน์เชิงพาณิชย์
ยุทธนา พงษ์พิริยะเดชะ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย พ.ศ. 2557 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
จากการศึกษาชนิดของตัวทำละลายที่เหมาะสมในการสกัดเพคตินจากฝักเหรียง โดยใช้ ตัวทำละลาย 5 ชนิด คือ กรดซัลฟิวริก กรดไฮโดรคลอริก กรดซิตริก กรดแล็กติก และโซเดียมเฮกซาเมตาฟอสเฟต พบว่า ตัวทำละลายโซเดียมเฮกซาเมตาฟอสเฟตมีประสิทธิภาพสูงสุดในการสกัดเพคตินจากฝักเหรียง โดยให้ปริมาณของเพคตินเท่ากับ 26.80 % สำหรับการศึกษาระดับความเข้มข้นที่เหมาะสมของตัวทำละลายโซเดียมเฮกซาเมตาฟอสเฟต ที่ 2, 4 และ 6 % พบว่า ที่ความเข้มข้นของตัวทำละลาย 6 % จะให้ปริมาณเพคตินสูงที่สุด คือ 44.25 % ทำนองเดียวกันเมื่อสกัดโดยใช้กรดซิตริกความเข้มข้น 2, 4, และ 6 % พบว่าที่ความเข้มข้น 6 % จะให้ปริมาณเพคตินสูงที่สุดคือ 21.28 % สำหรับผลของอุณหภูมิ (70, 80 และ 90 องศาเซลเซียส) ต่อการสกัดเพคตินจากฝักเหรียงเมื่อใช้ตัวทำละลายโซเดียมเฮกซาเมตาฟอสเฟตและกรดซิตริก พบว่าที่อุณหภูมิ 70 องศาเซลเซียส จะให้ปริมาณเพคตินสูงที่สุด คือ 43.52 และ 21.34 % ตามลำดับ นอกจากนี้จากการศึกษาฤทธิ์ป้องกันแผลกระเพาะอาหารในหนูของเพคตินจากฝักเหรียงพบว่า ที่ความเข้มข้นของเพคติน 500 mg/kg (p.o.) สามารถยับยั้งแผลกระเพาะอาหารในหนูได้ 23.8 % จากการศึกษาครั้งนี้ชี้ให้เห็นว่าฝักเหรียงจัดเป็นวัตถุดิบแหล่งใหม่ที่มีปริมาณเพคตินสูงและสามารถยับยั้งแผลกระเพาะอาหารได้คำสำคัญ : เพคติน, เหรียง,โซเดียมเฮกซาเมตาฟอสเฟต, กรดซิตริก, แผลกระเพาะอาหาร
คำสำคัญ
PectinเพคตินUlcerParkia speciosaเหรียงPlants waste utilizationการใช้ประโยชน์จากส่วนเหลือทิ้งของพืชโรคกระเพาะอาหาร
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การสกัดและการประยุกต์ใช้เพคตินจากเปลือกทุเรียน
รุ่งทิวา สุวรรณรัตน์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2562 การหาสภาวะที่เหมาะสมของการสกัดเพคตินจากเปลือกทุเรียนด้วยน้ำส้มสายชู
พรสวรรค์ อัศวแสงรัตน์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2561 ปัจจัยที่มีผลต่อกระบวนการสกัดเพคตินจากลูกตาลสุกด้วยน้ำโดยไม่ปรับพีเอช
กิตติชัย บรรจง สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2560 การสกัดเพคตินจากเศษผักและผลไม้หลากชนิด
ณรงค์พันธุ์ รัตนปนัดดา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต พ.ศ. 2558 ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและปริมาณสารประกอบฟีนอลรวมกับระยะเวลาการสกัด และการศึกษาความคงตัวของผงยาตำรับตรีผลา
อรุณพร อิฐรัตน์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2558 การสกัดพอลิแซ็กคาไรด์จากสาหร่ายเตาและการประยุกต์ใช้ใน ผลิตภัณฑ์อาหาร
สุธาสินี ชิ้นทอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต พ.ศ. 2558 การต้านอนุมูลอิสระและปริมาณสารประกอบฟีนอลิกทั้งหมด ของสารสกัดหยาบใบขลู่
ขวัญจิต อิสระสุข มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต พ.ศ. 2558 การศึกษาความคงตัว ต่อฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระและปริมาณสารประกอบ ฟีนอลรวมของสารสกัดชั้นเอทานอลของตํารับเบญจกูล
อรุณพร อิฐรัตน์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2559 การสังเคราะห์อนุพันธ์ของคาร์เพสเตอรอลและฤทธิ์ยับยั้งไลเพส
ผศ. ดร. จรรยา ชัยเจริญพงศ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2555 ผลของสภาวะต่างๆ ของการอบแห้งและการสกัดต่อปริมาณของสารประกอบฟี นอลิก สารประกอบฟลาโวนอยด์และฤทธ์ิต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดจากผลปอกะบิด
ชมพูนุช อุทัยรัตน์ มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2560