Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564

การศึกษาบริบทที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาแนวทางการจัดการศึกษาฐานสมรรถนะในสถานศึกษา กลุ่มโรงเรียนนำร่องการศึกษาฐานสมรรถนะ

ฐิติกาญจน์ อัศตรกุล สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

โครงการวิจัยเรื่อง “การศึกษาบริบทที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาแนวทางการจัดการศึกษาฐานสมรรถนะในสถานศึกษา กลุ่มโรงเรียนนำร่องการศึกษาฐานสมรรถนะ” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบริบทที่เกี่ยวข้องกับการสร้างแนวทางการจัดการศึกษาฐานสมรรถนะในระดับโรงเรียน และศึกษาแนวทางการจัดการศึกษาฐานสมรรถนะที่สอดคล้องกับบริบทของสถานศึกษา ของกลุ่มโรงเรียนนำร่องการศึกษาฐานสมรรถนะ ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมวิธี (mixed methods) กลุ่มตัวอย่างคือ โรงเรียนนำร่องจำนวน 23 โรงเรียน ผลการศึกษาด้านบริบทที่เกี่ยวข้องกับการสร้างแนวทางการจัดการศึกษาฐานสมรรถนะในระดับโรงเรียน พบว่า 1. ครูส่วนใหญ่มีประสบการณ์ในการจัดการเรียนการสอน เช่น วิธีสอน วิธีประเมินผล การจัดการเรียนรู้ตามแนวทางการเรียนรู้เฉพาะบุคคล ในด้านที่ตนเองสามารถริเริ่มได้สอดรับกับแนวทางการจัดการศึกษาฐานสมรรถนะ อย่างไรก็ตามครูยังขาดประสบการณ์ในด้านที่มีความเกี่ยวข้องกับระบบบริหารและนโยบาย 2. ครูสะท้อนปัญหาที่เกิดขึ้นจริงของครู ความคาดหวังที่ครูมีทั้งต่อตนเองและผู้อื่น ความไม่กล้าที่จะเสี่ยงออกจากพื้นที่ปลอดภัยหรือความคุ้นชินของตน ความล้มเหลวของนโยบายรวมศูนย์ทางการศึกษา และ วิสัยทัศน์และบริบทของโรงเรียนที่มีความหลากหลาย 3. ข้อท้ายทายต่อการจัดการศึกษาฐานสมรรถนะของครูที่สำคัญ คือ โครงสร้างบริหารของโรงเรียนที่ควบคุมอำนาจการจัดการที่ส่วนกลาง ขนาดของโรงเรียนและจำนวนนักเรียนที่มาก และ ผู้ปกครองมีความคาดหวังต่อความสำเร็จในการเข้ามหาวิทยาลัยของนักเรียน 4. แม้โรงเรียนจะมีทรัพยากรสำหรับการจัดการศึกษาตามหลักสูตรฐานสมรรถนะให้กับผู้เรียนที่มีความต้องการพิเศษ แต่ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องยังขาดความรู้ ทัศนคติ และความเข้าใจเกี่ยวกับผู้เรียนที่มีความแตกต่างหลากหลายทางสติปัญญาและความสามารถ และการปรับการเรียนการสอนให้เหมาะกับความหลากหลายของผู้เรียน 5. นักเรียนมีความต้องการได้รับการศึกษาที่เน้นสมรรถนะของผู้เรียน และต้องการได้รับการศึกษาที่สอดคล้องกับวิถีชีวิตของพวกเขา ต้องการการส่งเสริมในการตัดสินใจที่สำคัญเกี่ยวกับประสบการณ์การเรียนรู้ของตัวเอง การประเมินที่มีความหมาย ความเสมอภาคให้เกิดกับนักเรียนทุกคนในโรงเรียน ผลการศึกษาด้านแนวทางการจัดการศึกษาฐานสมรรถนะที่สอดคล้องกับบริบทของสถานศึกษา ของกลุ่มโรงเรียนนำร่องการศึกษาฐานสมรรถนะ พบว่า แนวทางควรตั้งอยู่บนกรอบแนวทาง “การเรียนรู้ที่ก้าวข้ามขอบ” ซึ่งการข้ามขอบดังกล่าว คือ การข้ามกระบวนทัศน์ แนวคิด และแนวทางการจัดการศึกษาแบบดั้งเดิมไปสู่การยอมรับความหลากลายของผู้เรียน กระบวนการและรูปแบบการเรียนรู้ รั้วโรงเรียนสู่พื้นที่ชุมชน

คำสำคัญ

การพัฒนาครูTeacher DevelopmentCompetency-Based EducationTeacher as Change Agentการศึกษาฐานสมรรถนะครูในฐานะผู้นำการเปลี่ยนแปลง

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การพัฒนารูปแบบความสัมพันธ์โครงสร้างเชิงเส้นของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลของระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน

กระพัน ศรีงาน มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ พ.ศ. 2561

โมเดลสมการโครงสร้างปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน

ประกฤติยา ทักษิโณ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2561

รูปแบบการประยุกต์งานวิจัยเพื่อการบริหารโรงเรียน

ประเสริฐ อินทร์รักษ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2558

การประเมินความคิดเห็นต่อการเรียนโดยใช้บริบทเป็นฐาน (Context-Based Learning : CBL) ในการพัฒนาสมรรถนะ ของผู้ให้บริการระดับปฐมภูมิ สปสช. เขต ( นครสวรรค์)

พูนรัตน์ ลียติกุล พ.ศ. 2556

การเรียนรู้โดยใช้บริบทเป็นฐาน : แนวทางการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณ และคุณลักษณะใฝ่เรียนรู้

ศราวุธ จอมนำ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2557

การผสมผสานการเรียนรู้และการศึกษานอกระบบในสภาพเงื่อนไขของระบบโรงเรียนปกติ

วีรฉัตร์ สุปัญโญ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2558

รูปแบบการจัดสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่ส่งเสริมการรู้หนังสือของนักเรียนระดับประถมศึกษา

ฉัตรวรรณ์ ลัญฉวรรธนะกร จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2560

การพัฒนาโมเดลปัจจัยการจัดการความรู้ที่ส่งผลต่อความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตจังหวัดปทุมธานี

อรสา โกศลานันทกุล ราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2552

การพัฒนาโรงเรียนทั้งระบบเพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษา

นางเกตุมณี มากมี มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ พ.ศ. 2554

การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนสำหรับนักศึกษาวิทยาลัยชุมชน ตามแนวคิดหลักการเรียนรู้แบบรอบรู้และแนวคิดห้องเรียนกลับทาง เพื่อพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์

ฉลองชัย ธีวสุทรสกุล มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2561