การพัฒนาชุมชนการเลี้ยงผึ้งในท้องถิ่นจังหวัดสมุทรสงคราม
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่อง การพัฒนาชุมชนการเลี้ยงผึ้งในท้องถิ่นจังหวัดสมุทรสงคราม มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบผลผลิตจากการเลี้ยงผึ้งในท้องถิ่นจังหวัดสมุทรสงครามของเกษตรกรกลุ่มสวนลิ้นจี่ วิเคราะห์สภาพบริบท ปัจจัยนำเข้า กระบวนการ และผลลัพธ์ของเลี้ยงผึ้งในท้องถิ่นจังหวัดสมุทรสงครามของเกษตรกรกลุ่มสวนลิ้นจี่ และศึกษาแนวทางการสร้างระบบนิเวศเชิงสมดุลการเลี้ยงผึ้งในท้องถิ่นจังหวัดสมุทรสงครามของเกษตรกรกลุ่มสวนลิ้นจี่ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นเกษตรกรชาวสวนลิ้นจี่ ตำบลบางสะแก อำเภอคันที จังหวัดสมุทรสงคราม จำนวน 20 กลุ่ม ๆ ละ 3 คน รวมทั้งสิ้น 60 คน เลือกมาด้วยวิธีแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ ประกอบด้วย การออกแบบโครงสร้างรังผึ้ง รูปแบบการบริหารจัดการ แบบสนทนากลุ่ม และแบบวัดความรู้ความเข้าใจของการฝึกอบรม สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าร้อยละ อธิบายเชิงพรรณนา ผลการวิจัย พบว่า 1. การศึกษาเปรียบเทียบผลผลิตจากการเลี้ยงผึ้งในท้องถิ่นจังหวัดสมุทรสงครามของเกษตรกรกลุ่มสวนลิ้นจี่ ตำบลบางสะแก จังหวัดสมุทรสงคราม พบว่า ผลผลิตด้านลิ้นจี่ตัวอย่างเกษตรกรกลุ่มสวนลิ้นจี่ตำบลบางสะแกอำเภอบางคนทีจังหวัดสมุทรสงครามผู้วิจัยได้ดำเนินการคัดเลือกชุมชนมาจำนวน 20 ครัวเรือนโดยเฉลี่ยแล้วครัวเรือนละ 2 ไร่ในการปลูกสวนลิ้นจี่และต่อไร่นั้นจะอยู่ที่ต้นลิ้นจี่ประมาณ 20 ต้นเมื่อพิจารณาต้นทุนการผลิตและการดูแลต้นลิ้นจี่ พบว่าอยู่ที่ 9,650 บาท ลดลงประมาณ 15.13% แสดงให้เห็นว่าโครงการเลี้ยงผึ้งในสวนลิ้นจี่และสร้างระบบนิเวศให้กับพึ่งได้คงอยู่โดยไม่หนีหรือว่าอพยพไปจากที่เดิมแล้วจะทำให้ซึ่งสามารถดำรงอยู่ได้ในระบบนิเวศและในวิธีของพึ่งได้อย่างสมดุลและเกษตรกรก็ลดต้นทุนในการที่จะซื้อพึ่งมาทุก ๆ ปี เนื่องจากว่าพึ่งได้รับการดูแลและการบริหารจัดการที่มีคุณภาพและสามารถทำให้ต้นทุนของการผลิตนั้นลดลงตามลำดับ 2. ผลการวิเคราะห์สภาพบริบท ปัจจัยนำเข้า กระบวนการ และผลลัพธ์ของเลี้ยงผึ้งในท้องถิ่นจังหวัดสมุทรสงครามของเกษตรกรกลุ่มสวนลิ้นจี่ พบว่า ด้านบริบท ได้แก่ หลักการ ความสำคัญ ความจำเป็น ในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (x ?=3.23 , S.D.=0.78) ด้านปัจจัยนําเข้า ได้แก่ ทรัพยากรสิ่งแวดล้อม ความพร้อมของเกษตรกร วัสดุ อุปกรณ์ในการเลี้ยงผึ้ง ในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (x ?=3.27 , S.D.=0.79) ด้านกระบวนการ รูปแบบ ขั้นตอนการเลี้ยงผึ้ง ระบบการบริหารจัดการสวนลิ้นจี่และการเลี้ยงผึ้งเชิงนิเวศน์ ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (x ?=3.96 , S.D.=0.78) ด้านผลผลิต ได้แก่ คู่มือการเลี้ยงผึ้ง รูปแบบการบริหารจัดการสวนลิ้นจี่ ผลผลิตของลิ้นจี่ การเปรียบเทียบต้นทุนและผลลัพธ์ ในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (x ?=4.57 ,S.D.=0.72) 3. แนวทางการสร้างระบบนิเวศเชิงสมดุลการเลี้ยงผึ้งในท้องถิ่นจังหวัดสมุทรสงครามของเกษตรกรกลุ่มสวนลิ้นจี่ พบว่า แนวทางการสร้างระบบนิเวศเชิงสมดุลการเลี้ยงผึ้งเป็นการบริหารจัดการพื้นที่สวนลิ้นจี่ ตำบลบางสะแก อำเภอคันที จังหวัดสมุทรสงคราม มีระบบการสร้างอาหารให้กับผึ้งโดยการปลูกพืชที่สามารถออกดอกและในชุมชนนั้นต้องมีการแบ่งพื้นที่ให้เพียงพอต่อการปลูกพืชที่เป็นดอกในระหว่างที่สวนลิ้นจี่นั้นมีการออกดอกเรียบร้อยแล้วและก็เก็บผลผลิตไปเรียบร้อยแล้ว ฉะนั้นในการสร้างบริเวณพื้นที่ให้กับผึ้งนั้นจึงมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการที่จะต้องมีการกำหนดพื้นที่และสัดส่วนที่แน่นอนเพื่อให้ผึ้งนั้นสามารถที่จะดำรงอยู่ได้ภายใต้ทรัพยากรสิ่งแวดล้อมที่เอื้อต่อการดำรงชีวิตของพืชและการดูอย่างสมดุลในระบบนิเวศของวิถีของผึ้ง คำสำคัญ ชุมชน, การเลี้ยงผึ้ง, จังหวัดสมุทรสงคราม