Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2556

การศึกษาศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้านจังหวัดสมุทรสงครามเพื่อประยุกต์รูปแบบเป็นผลิตภัณฑ์ของที่ระลึกสู่การส่งเสริมการเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์อย่างยั่งยืน

รจนา จันทราสา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. 2556

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การศึกษาศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้านจังหวัดสมุทรสงครามเพื่อประยุกตแรูปแบบเป็นผลิตภัณฑแของที่ระลึกสู่การส่งเสริมการเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์อย่างยั่งยืน มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อวิเคราะหแศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้าน จ.สมุทรสงครามเพื่อประยุกต์รูปแบบเป็นผลิตภัณฑแของที่ระลึกสู่การส่งเสริมการเที่ยวเชิงวัฒนธรรม และพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์อย่างยั่งยืน 2) เพื่อออกแบบพัฒนาผลิตภัณฑ์ของที่ระลึก ให้มีความเป็นเอกลักษณ์พื้นบ้านของ จ.สมุทรสงคราม ให้มีเอกลักษณ์เฉพาะถิ่นสวยงามเหมาะสมกับความต้องการของตลาด 3) เพื่อประเมินผลการออกแบบผลิตภัณฑ์ของที่ระลึกที่ได้จากการออกแบบ และพัฒนาให้มีความเป็นเอกลักษณแพื้นบ้านของ จ.สมุทรสงคราม 4) เพื่อนําต้นแบบที่ผ่านการประเมินไปทดสอบตลาดสู่การส่งเสริมการเที่ยวเชิงวัฒนธรรมเพื่อยกระดับมาตรฐานผลิตภัณฑ์สู่เศรษฐกิจสร้างสรรค์อย่างยั่งยืน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ กลุ่มตัวอย่างที่เป็นประชาชน และนักท่องเที่ยวในจังหวัดสมุทรสงครามจํานวน 400 คน จากการสุ่มแบบเจาะจงสถานที่ ณ ร้านจําหน่ายสินค้า 1 แห่ง คือ 1) ตลาดน้ำบางน้อย สุ่มเลือกตัวอย่างแบบบังเอิญ สอบถามให้ได้มาซึ่งศิลปวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณแของจังหวัดสมุทรสงคราม และความคิดเห็นต่อผลิตภัณฑ์และบรรจุภัณฑ์ก่อน และหลังการออกแบบ แล้วประเมินรูปแบบ โดย ผู้ผลิตผลิตภัณฑ์ชุมชน 3 กลุ่ม ซึ่งเป็นกลุ่มผลิตภัณฑแชุมชนระดับ 3 ดาว ที่มีประสบการณ์ไม่น้อยกว่า 10 ปี ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบ จํานวน 3 ท่าน ผู้เชี่ยวชาญทางด้านการตลาด จํานวน 3 ท่าน เพื่อประเมินความเหมาะสมของรูปแบบในการประยุกต์ร่วมกับผลิตภัณฑ์จากนั้นสร้างต้นแบบแล้วประเมินผลวัดระดับความคิดเห็นของผู้บริโภคต่อผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการออกแบบผลการวิจัยพบว่า 1) การนําศิลปวัฒนธรรมของสมุทรสงครามมาประยุกต์ ที่สามารถสื่อถึงเอกลักษณ์ได้ชัดเจนมากที่สุด คือ การแกะลายมะพร้าวซอการทําผลิตภัณฑแจากกะลามะพร้าว และวิถีการขึ้นตาลทําน้ําตาลมะพร้าว มาออกแบบเป็นผลิตภัณฑแของที่ระลึก คํานึงถึงในปใจจัยเดียวกับที่ผู้บริโภคใช้เป็นปัจจัยในการตัดสินใจซื้อ คือ ซื้อไปฝากเพื่อนฝูงและซื้อไปเพื่อใช้เอง ผู้บริโภคมีความต้องการผลิตภัณฑ์รูปแบบที่ได้มีลักษณะที่สามารถนําพา พกพากลับได้ง่าย สะดวกผลิตภัณฑ์ไม่เกิดความเสียหายผลิตภัณฑ์มีขนาดไม่ใหญ่มาก ชุดภาชนะใส่เครื่องหอม มีลักษณะรูปแบบที่เกิดจากการ แกะลวดลายเป็นดอกไม?มีกลีบดอกที่ซ?อนกันสามารถ กางและพับเก็บ ชุดพวงกุญแจที่มีรูปแบบมาจากรูปทรงของปลาทู หิงห้อย นก ที่ทําจากกะลามะพร้าวเป็นวัสดุหลัก 2) ผลการวิเคราะหแการออกแบบ และพัฒนาผลิตภัณฑแโดยผู้เชี่ยวชาญการออกแบบ รูปแบบของผลิตภัณฑแที่ออกแบบและพัฒนานั้น มีความสวยงาม มีความเหมาะสมกับประโยชน์ใช้สอย เหมาะสมกับวัสดุ และกรรมวิธีการผลิต 3) ผลการวิเคราะห์ระดับความคิดเห็นของผู้บริโภคต่อผลิตภัณฑ์ มีความพึงพอใจของ ชุดภาชนะใส่เครื่องหอมมากที่สุด รองลงมาคือ พวงกุญแจ และโคมไฟประดับบ้าน ตามลําดับ 4) ผู้ประกอบการสามารถนํากระบวนการวิจัย วิธีการ รูปแบบ และนําต้นแบบที่ได้จากการวิจัยไปทดสอบตลาดในงานแสดงสินค้า ระดับชาติ พบว่า ชุดภาชนะใส่เครื่องหอม มีลักษณะรูปแบบที่เกิดจากการแกะลวดลายเป็นดอกไม้มีกลีบดอกที่ซ่อนกันสามารถ กางและพับเก็บ มีความเหมาะสมด้าน ผลิตภัณฑ์ ราคา ช่องทางการจัดจําหน่ายได้เหมาะสมมากที่สุด

คำสำคัญ

เศรษฐกิจสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ของที่ระลึกการเที่ยวเชิงวัฒนธรรมตลาดน้ำบางน้อยศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้าน

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การออกแบบรูปแบบบรรจุภัณฑ์และผลิตภัณฑ์ของที่ระลึกในพื้นที่แหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมอย่างสร้างสรรค์โดยการมีส่วนร่วมของชุมชนในพื้นที่ชุมชนลุ่มน้ำโขง ในจังหวัดอุบลราชธานี ประเทศไทย

สุวภัทร ศรีจองแสง มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2558

โครงการการขับเคลื่อนศิลปะและวัฒนธรรมเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่ อำเภอเขมราฐ จังหวัดอุบลราชธานี

อินทิรา ซาฮีร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2561

โครงการสุนทรียะศิลปะกับชีวิต ระยะที่ 1

สุขุมาล นิธิภัทรอนันต์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564

การพัฒนาหัตถกรรมศิลปะพื้นบ้าน วัฒนธรรมประเพณี และกิจกรรมสร้างสรรค์ของเครือข่ายชุมชนท่องเที่ยวตามแนวแกนมรดกโลกศรีสัชนาลัยสุโขทัย-กำแพงเพชร ภายใต้แนวคิดเมืองสร้างสรรค์

วัชรพงษ์ ชุมดวง สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563

กระบวนการจัดการเรียนรู้ของชุมชนด้านศิลปวัฒนธรรมเพื่อยกสถานภาพสู่ความเป็นศิลปวัฒนธรรมแห่งประชาคมอาเซียน

เสาวลักษณ์ โกศลกิตติอัมพร มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2555

การอนุรักษ์และสืบสานประเพณีวันอัฏฐมีบูชาเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน

ประพจน์ อยู่สำราญ กรมส่งเสริมวัฒนธรรม พ.ศ. 2563

การใช้เอกลักษณ์จากศิลปะการแสดงพื้นบ้านเพื่อการส่งเสริมการท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม : กรณีศึกษาจังหวัดสุพรรณบุรี

อาจารี รุ่งเจริญ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2557

การศึกษาประเพณีสงกรานต์ของชาวไทยพลัดถิ่นจังหวัดราชบุรี เพื่อยกระดับสู่การท่องเที่ยวอย่างสร้างสรรค์

สัจจา ไกรศรรัตน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง พ.ศ. 2558

การพัฒนาศิลปะกับชุมชนและการพัฒนาผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นเพื่อราชบุรีเศรษฐกิจสร้างสรรค์

วีรวัฒน์ สิริเวสมาศ หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการพัฒนาระดับพื้นที่ (บพท.) พ.ศ. 2563

แนวทางจัดการภูมิทัศน์วัฒนธรรมเพื่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม กรณีศึกษา ตำบลปูยู อำเภอเมือง จังหวัดสตูล

ศุภรัตน์ พิณสุวรรณ มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2554