การเลี้ยงผึ้งพันธุ์ในสวนกล้วยน้ำว้า
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาการเลี้ยงผึ้งพันธุ์ในสวนกล้วยน้ำว้า ในเขตพื้นที่ อ. เมือง และ อ. เชียงคาน จังหวัดเลย มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาจำนวนหีบรังเลี้ยงผึ้งที่เหมาะสมต่อพื้นที่ รวมทั้งการเพิ่มจำนวนคอนและการขยายเพิ่มของหีบรังเลี้ยงผึ้งในช่วงนอกฤดูน้ำหวาน โดยใช้ผึ้งพันธุ์จำนวน 100 รัง ๆ ละ 5 คอน ใช้แผนการทดลงแบบ Randomized Complete Block Design (RCBD) โดยแบ่งพื้นที่ออกเป็น 2 บล็อก คือ พื้นที่ที่มีการปลูกกล้วยน้ำว้า และพื้นที่ที่ไม่มีการปลูกกล้วยน้ำว้า จัดจำนวนหีบรังเลี้ยงผึ้งออกเป็น 4 กลุ่ม คือ 5, 10, 15 และ 20 รังต่อพื้นที่ เก็บข้อมูลโดยชั่งน้ำหนักรังผึ้ง บันทึกจำนวนคอนเปล่าที่เพิ่ม และจำนวนหีบรังเลี้ยงผึ้งที่สามารถขยายเพิ่ม ทุก ๆ สัปดาห์ จำนวน 10 ครั้ง พบว่า จำนวนหีบรังเลี้ยงผึ้ง 5, 10 , 15 และ 20 รังต่อพื้นที่ มีน้ำหนักเฉลี่ยเป็น 17.62, 17.74, 17.73 และ 17.63 กิโลกรัมต่อรัง ตามลำดับ ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P > 0.05) เช่นเดียวกันกับ ผึ้งที่เลี้ยงในพื้นที่ที่มีการปลูกกล้วยน้ำว้า และพื้นที่ที่ไม่มีการปลูกกล้วยน้ำว้า ก็ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( P>0.05 ) โดยมีค่าเป็น 17.61 และ 17.75 กิโลกรัมต่อรัง ตามลำดับ การเพิ่มจำนวนคอนเปล่า พบว่าสามารถเพิ่มจำนวนคอนเปล่าลงไปในหีบรังเลี้ยงผึ้งได้ทุก ๆ 2 สัปดาห์ต่อคอน โดยเพิ่มจาก 5 คอน เป็น 9 คอน เมื่อสิ้นสุดการทดลอง ทั้งในพื้นที่ที่มีการปลูกกล้วยน้ำว้า และพื้นที่ที่ไม่มีการปลูกกล้วยน้ำว้า เป็นผลให้การเพิ่มของประชากรใน 2 พื้นที่ ไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) การขยายเพิ่มจำนวนหีบรังเลี้ยงผึ้งในช่วงที่ทำการทดลอง พบว่ายังไม่สามารถขยายจำนวนรังเลี้ยงผึ้งเพิ่มได้ในทั้งสองพื้นที่ สำหรับการผลิตน้ำผึ้งจากกล้วยน้ำว้า สรุปได้ว่าการเลี้ยงผึ้งพันธุ์ไม่สามารถผลิตน้ำผึ้งกล้วยน้ำว้าได้ในช่วงนอกฤดูน้ำหวาน