การส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัลของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น เพื่อก้าวสู่ความเป็นพลเมืองดิจิทัล

บทคัดย่อ

// การพัฒนาหลักสูตรส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัล สำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น // การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาข้อมูลพื้นฐานสำหรับการพัฒนาหลักสูตรส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัลสำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น 2) พัฒนาหลักสูตรส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัลสำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น 3) ทดลองใช้หลักสูตรส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัลสำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น และ 4) เพื่อประเมินและปรับปรุงหลักสูตรส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัลสำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ใน การวิจัย คือ นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนสังกัดเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครปฐม จำนวน 30 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) หลักสูตรส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัลสำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น 2) แบบประเมินความเหมาะสมของหลักสูตรก่อนการนำไปทดลองใช้ 3) แบบประเมินทักษะความฉลาด ทางดิจิทัล และ 4) แบบประเมินรับรองหลักสูตร สถิติที่ใช้คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ t-test ผลการวิจัยพบว่า 1) จากผลการศึกษางานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญ พบว่า หลักสูตรส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัล สำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น มีความสำคัญในการนำมาพัฒนานักเรียนให้มีสามารถในการปรับตัวและอยู่บนโลกดิจิทัลได้อย่างปลอดภัย 2) หลักสูตรส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัลสำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ประกอบไปด้วยเนื้อหาจำนวน 8 ทักษะ โดยมีผลการประเมินคุณภาพหลักสูตรโดยภาพรวมอยู่ในระดับดีมาก 3) การทดลองใช้หลักสูตรส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัล พบว่า นักเรียนมีผลคะแนนสอบหลังเรียนมากว่าก่อนเรียนอย่างมีนักสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 4) ผลการประเมินรับรองหลักสูตรโดยผู้ทรงคุณวุฒิในภาพรวมอยู่ในระดับดีมาก // การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ด้วยเว็บแอปพลิเคชันร่วมกับการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้าน เพื่อส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัลสำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น // งานวิจัยนี้ผู้วิจัยได้พัฒนารูปแบบการเรียนรู้ด้วยเว็บแอปพลิเคชันร่วมกับการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้าน เพื่อส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัลสำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โดยมีกลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนสังกัดเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครปฐม จำนวน 2 ห้องเรียน ห้องเรียนละ 30 คน รวม 60 คน โดยวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอนจากโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครปฐม จำนวน 29 โรงเรียน โดยการสุ่มให้ได้โรงเรียนจำนวน 2 โรงเรียน จากนั้นทำการสุ่มระดับชั้นเรียน โดยมีผลการวิจัย ดังนี้ 1) การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ด้วยเว็บแอปพลิเคชันร่วมกับการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้านเพื่อส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัล ประกอบไปด้วย 7 โมดูลหลัก โดยมีผลการประเมินความเหมาะสมของรูปแบบการเรียนรู้โดยผู้เชี่ยวชาญจำนวน 10 คน พบว่า ผู้เชี่ยวชาญมีความคิดเห็นต่อรูปแบบการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้นในภาพรวมอยู่ในระดับเหมาะสมมาก มีผลการประเมินที่ ( = 4.69, S.D.= 0.46) 2) ผลการประเมินประสิทธิภาพของรูปแบบการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้น จากการเก็บข้อมูลระหว่างเรียน (E1) และผลที่ได้จากสอบหลังเรียน (E2) พบว่า มีประสิทธิภาพที่ 81.27/86.65 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐานกำหนดไว้ที่ 80/80 3) การเปรียบเทียบความฉลาดทางดิจิทัลแบบภาพรวม พบว่า ความฉลาดทางดิจิทัลของนักเรียนที่ได้เรียนด้วยรูปแบบการเรียนรู้นักเรียนมีผลความฉลาดทางดิจิทัลเพิ่มขึ้น โดยมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียน สูงกว่าก่อนเรียน ( = 34.62, S.D.= 8.52) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4) นักเรียนที่เรียนด้วยรูปแบบการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้น มีความพึงพอใจในภาพรวมอยู่ระดับมาก มีผลการประเมินที่ ( = 4.44, S.D.= 0.70) คำสำคัญ : 1. ความฉลาดทางดิจิทัล 2. ห้องเรียนกลับด้าน 3. เว็บแอพพลิเคชัน // การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ด้วยโมบายแอปพลิเคชันแบบห้องเรียนกลับด้านเพื่อส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัลสำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น // การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการเรียนรู้ด้วยโมบายแอปพลิเคชันแบบห้องเรียนกลับด้านเพื่อส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัล สำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น 2) พัฒนาโมบายแอปพลิเคชันแบบห้องเรียนกลับด้านเพื่อส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัล 3) เปรียบเทียบความฉลาดทางดิจิทัลของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยรูปแบบการเรียนรู้ด้วยโมบายแอปพลิเคชันแบบห้องเรียนกลับด้าน และ 4) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนต่อรูปแบบการเรียนรู้ด้วยโมบายแอปพลิเคชันแบบห้องเรียนกลับด้านเพื่อส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัล กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนสังกัดเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครปฐม จำนวน 60 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) รูปแบบการเรียนรู้ด้วยโมบายแอปพลิเคชันแบบห้องเรียนกลับด้านเพื่อส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัล 2) โมบายแอปพลิเคชันแบบห้องเรียนกลับด้าน 3) แบบประเมินทักษะความฉลาดทางดิจิทัล และ 4) แบบประเมินความพึงพอใจ สถิติที่ใช้คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ t-test ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบการเรียนรู้ด้วยโมบายแอปพลิเคชันแบบห้องเรียนกลับด้านเพื่อส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัล มีผลการประเมินความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด 2) โมบายแอปพลิเคชันแบบห้องเรียนกลับด้านเพื่อส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัลมีคุณภาพด้านเนื้อหาอยู่ในระดับดีมาก และมีคุณภาพด้านเทคนิคอยู่ในระดับดีมาก 3) นักเรียนมีทักษะความฉลาดทางดิจิทัลหลังเรียนมากกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 4) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อรูปแบบการเรียนรู้ในระดับมากที่สุด คำสำคัญ: ห้องเรียนกลับด้าน โมบายแอปพลิเคชัน ทักษะความฉลาดทางดิจิทัล // การพัฒนาระบบประเมินความฉลาดทางดิจิทัลแบบออนไลน์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น // การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาระบบประเมินความฉลาดทางดิจิทัลแบบออนไลน์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต?น 2) หาคุณภาพของระบบประเมินความฉลาดทางดิจิทัลแบบออนไลน์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต?น 3) ประเมินความฉลาดทางดิจิทัลแบบออนไลน์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต?น และ 4) ศึกษาความพึงพอใจของผู้ใช้ระบบประเมินความฉลาดทางดิจิทัลแบบออนไลน์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต?น กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต?น ในพื้นที่จังหวัดนครปฐม จำนวน 60 คน ซึ่งใช้วิธีการแบบการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในงานวิจัย ได้แก่ ระบบประเมินความฉลาดทางดิจิทัลแบบออนไลน์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต?น และแบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียน จากการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงมาตรฐาน และค่าทดสอบ ผลการวิจัยพบว่า 1) ได้ระบบประเมินความฉลาดทางดิจิทัลแบบออนไลน์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต?น เผยแพร่ที่เว็บไซต์ https://dqe.thaistudentdq.com 2) ผลการประเมินคุณภาพระบบในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.77 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.46 3) ผลการประเมินความฉลาดทางดิจิทัล ร้อยละ 73 ของนักเรียนที่เข้าวัดประเมินอยู่ในเกณฑ์ระดับความรู้ต่ำ และ 4) ความพึงพอใจของผู้ใช้ระบบประเมินความฉลาดทางดิจิทัลแบบออนไลน์ ภาพรวมอยู่ระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.62 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.48

คำสำคัญ