Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564

การพัฒนาศักยภาพกำลังคนด้านการรู้ดิจิทัล (Digital Literacy)

ภูเบศ เลื่อมใส มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2564

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมาย มีจุดมุ่งหมายเพื่อ 1) พัฒนาหลักสูตรศักยภาพกำลังคนด้านการรู้ดิจิทัล 2) ทดลองใช้หลักสูตรการรู้ดิจิทัล และ 3) ประเมินความเหมาะสมหลักสูตรการรู้ดิจิทัล(Digital literacy) โดยผู้ทรงคุณวุฒิ มีวิธีการดำเนินการวิจัย 3 ระยะ คือระยะที่ 1 พัฒนาหลักสูตรด้านการรู้ดิจิทัล ระยะที่ 2 การทดลองใช้หลักสูตรการรู้ดิจิทัล และระยะที่ 3 ประเมินความเหมาะสมและปรับปรุงหลักสูตรการรู้ดิจิทัล ของกลุ่มกำลังแรงงานในพื้นที่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ ดำเนินการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้โปรแกรมวิเคราะห์ค่าสถิติพื้นฐาน ได้แก่ การหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ค่าที (t-test แบบ Dependent) ค่าอำนาจจำแนกแบบ Item total correlation ค่าความเชื่อมั่นแบบสัมประสิทธิ์แอลฟ่า การทดสอบประสิทธิภาพ E1/ E2 และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยวิธีวิเคราะห์เนื้อหา โดยการศึกษาแบบพรรณนาวิเคราะห์จากเอกสาร การทดลอง การบันทึกผลระหว่างการทดลอง และบันทึกพฤติกรรมผู้เรียนผลการวิจัยทำให้ได้หลักสูตรด้านการรู้ดิจิทัล ที่กำลังแรงงานมีความต้องการจำเป็นในทักษะที่ต้องการพัฒนาเกี่ยวกับการรู้ดิจิทัล ดังนี้ 1) ด้านการรู้เท่าทันดิจิทัล 2) ด้านการใช้โปรแกรมสำนักงานสำเร็จรูป เช่น Word, Excel,PPT และ 3) ด้านการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล ตรวจสอบประสิทธิภาพของหลักสูตรการรู้ดิจิทัลโดยใช้ E1 / E2 เท่ากับ 81.56 / 84.41 เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนด ทำการทดลองกับกลุ่มกำลังแรงงาน กลุ่มตัวอย่าง คือ บริษัท ส.กนกการจัดการสิ่งแวดล้อม จำกัด จำนวน 40 คน โดยใช้วิธีการกำหนดเกณฑ์การคัดเลือก ใช้แบบแผนการทดลอง แบบ One Group Pretest-Posttest Design ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มกำลังแรงงานมีค่าเฉลี่ยคะแนนการรู้ดิจิทัลหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และกลุ่มกำลังแรงงานมีความคิดเห็นต่อหลักสูตรการรู้ดิจิทัล อยู่ในระดับมากที่สุดมีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 4.16 ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.48 และค่าที (t-test แบบDependent) เท่ากับ 7.47 ผลการประเมินความเหมาะสมของหลักสูตรด้านการรู้ดิจิทัล จากผู้ทรงคุณวุฒิพบว่าอยู่ในเกณฑ์ เหมาะสมมาก

คำสำคัญ

PotentialDigital LiteracyดิจิทัลManpowerการพัฒนาศักยภาพกำลังคน

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัลของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น เพื่อก้าวสู่ความเป็นพลเมืองดิจิทัล

นพดล ผู้มีจรรยา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม พ.ศ. 2566

การพัฒนาและการจัดการคลังปัญญาดิจิทัล มหาวิทยาลัยศิลปากร

จุฑามาศ ถึงนาค มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2560

การใช้การเรียนรู้แบบสืบเสาะและสร้างสรรค์เป็นฐานที่ส่งผลต่อการรู้ดิจิทัลของนักศึกษาเรียนร่วมหลักสูตรบรรณารักษศาสตร์และสารสนเทศศาสตร์

ฐิติยา เนตรวงษ์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต พ.ศ. 2562

การพัฒนาเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัลเพื่อสนับสนุนรูปแบบเทคโนโลยีดิจิทัลสำหรับวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม

แสงเพ็ชร พระฉาย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา พ.ศ. 2561

ทักษะการรู้ดิจิทัลเพื่อพัฒนาคุณภาพการเรียนรู้

พรชนิตว์ ลีนาราช มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560

การพัฒนาศักยภาพเยาวชนไทยสู่ความเป็นพลเมืองดิจิทัลในสังคมวิถีใหม่

สุภัทรชัย สีสะใบ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2566

แนวทางการพัฒนาทักษะการรู้ดิจิทัลของดิจิทัลเนทีฟ

นิตยา วงศ์ใหญ่ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช พ.ศ. 2560

การพัฒนาระบบนิเวศการเรียนรู้ดิจิทัลแบบสะตีมเกมิฟิเคชันเพื่อพัฒนานวัตกรสำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี

ธาดา จันตะคุณ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2566

นักศึกษาให้ความสำคัญกับทักษะที่จำเป็นในยุคดิจิทัลอย่างไร? การศึกษานำร่องโดยใช้การวิเคราะห์เอ็มดีเอสและเอ็มดียู

ลภัสพิชชา สุรวาทกุล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2563

การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมเพื่อพัฒนาทักษะการเข้าถึงสื่อดิจิทัลของครูในสถานศึกษาจังหวัดนราธิวาส

ฮูไซมะห์ กือเด็ง สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2564