กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
โครงการศึกษาและพัฒนาการเจาะยางไม้รักใหญ่ ได้ทำการศึกษาระหว่างปี พ.ศ. 2553-2555 โดยศึกษาการทดลองเจาะยางรักโดยในรูปแบบต่างๆ และการกระตุ้นการเพิ่ม ปริมาณน้ำยาง ผลการศึกษาปรากฏว่า การศึกษาการเจาะยางรักจากรูปแบบของรอยแผล พบว่าไม่ สามารถบอกได้แน่ชัดว่ารอยแผลรูปแบบใด จะให้ปริมาณนํ้ายางได้มากกว่ากัน ทั้งนี้ปริมาณ นํ้ายางแต่ละต้นจะขึ้นอยู่กับปัจจัยแวดล้อมด้านต่างๆ ด้วย การเจาะยางรักโดยวิธีการพ่น แก๊สและการใช้พลาสติกสีดำพันโดยรอบลำต้น ไม่มีผลต่อการเพิ่มปริมาณน้ำยางแต่อย่างใด และการใช้สารอีเทฟอน กระตุ้นเปลือกลำต้นมีผลทำให้รักใหญ่ให้นํ้ายางมากขึ้น