โอกาสทางการค้าและแนวทางการขยายตลาดการส่งออกทุเรียนและผลิตภัณฑ์แปรรูปจากทุเรียน ในตลาดประเทศอินเดีย
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์ของการศึกษา คือ ศึกษาระบบการจัดการโซ่อุปทานและโลจิสติกส์ ระบบและกลไกตลาดการส่งออก มาตรฐานทางการค้าและกฎระเบียบที่เกี่ยวข้อง เพื่อประเมินแนวโน้มการส่งออก ศักยภาพ โอกาสและอุปสรรค และยุทธศาสตร์กลไกการขับเคลื่อนการส่งออกทุเรียนและผลิตภัณฑ์จากทุเรียนของไทยไปยังอินเดีย วิเคราะห์และเปรียบเทียบนโยบายการค้าและการแข่งขันของประเทศมาเลเซียและเวียดนามเพื่อนำเสนอแนวทางการพัฒนาเชิงนโยบายเพื่อการพัฒนาศักยภาพการส่งออกของทุเรียนและผลิตภัณฑ์จากทุเรียนของไทยในตลาดประเทศใหม่ ผลการวิเคราะห์ด้วยห่วงโซ่อุปทานพบว่า ผู้เล่นที่สำคัญในห่วงโซ่อุปทานทุเรียนสดและแปรรูปประกอบด้วยเกษตรกร ผู้รวบรวมผลผลิต ล้ง ผู้ส่งออก สมาคมผู้ส่งออก ผู้แปรรูปทุเรียน และผู้นำเข้า ผู้ส่งออกและนำเข้าที่ต้องดำเนินการตามมาตรฐานและกฎระเบียบการส่งออกและนำเข้า การส่งออกทุเรียนสดไทยไปอินเดียมี 2 ระบบคือ ทางเรือและเครื่องบิน ทุเรียนสดของไทยในอินเดียเป็นพันธุ์หมอนทองถูกจัดเป็นผลไม้หายาก มีจำหน่ายทั้งลูกและแกะเนื้อพร้อมรับประทานในห้างสรรพสินค้าและออนไลน์ ราคา 550 – 1500 บาท/กก. มีการจัดรายการส่งเสริมการขายในบางช่วงของปี ส่วนทุเรียนแปรรูปไทยที่จำหน่าย ได้แก่ ทุเรียนกวน ทุเรียนอบแห้งฟรีสดราย และทุเรียนทอด ทุเรียนเป็นที่รู้จักในอินเดียตอนใต้ ด้วยจำนวนประชากรที่มากเป็นอันดับสองของโลก อัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจก่อนการแพร่ระบาดของ COVID-19 ที่ร้อยละ 4.20 และในปี 2568 คาดว่าจะมีครัวเรือนที่มีรายได้สูงร้อยละ 16.00 และรายจ่ายสูงร้อยละ 39.60 ของครัวเรือนทั้งหมดทำให้อินเดียเป็นตลาดที่มีศักยภาพในอนาคต ปัญหาและอุปสรรคสำคัญในห่วงโซ่อุปทานการส่งออกทุเรียน คือ การผลิตและเก็บเกี่ยวทุเรียนคุณภาพ ต้นทุนและระยะเวลาการขนส่งทางเครื่องบินและเรือที่สูง ระบบโลจิสติกส์และกระจายสินค้าของอินเดียที่ต้องได้รับการพัฒนา และการส่งเสริมการตลาดเพื่อให้ชาวอินเดียรู้จักและยอมรับทุเรียนไทย เพื่อให้ทราบถึงลักษณะพฤติกรรมและทัศนคติของผู้บริโภคในอินเดียที่มีต่อการเลือกซื้อหรือบริโภคทุเรียนไทยและนำข้อมูลที่ได้ไปใช้ในการกำหนดนโยบายต่างๆ เพื่อพัฒนาศักยภาพการส่งออกของทุเรียนและผลิตภัณฑ์จากทุเรียนของไทยไปยังตลาดประเทศอินเดีย จากการศึกษาพบว่าผู้บริโภคกว่าร้อยละ 91.60 ในประเทศอินเดียส่วนใหญ่รู้จักและเคยรับประทานทุเรียน ซึ่งมีทั้งผู้ที่เคยรับประทานทุเรียนที่ประเทศไทยและผู้ที่เคยทานในประเทศอินเดีย โดยทุเรียนส่วนใหญ่ที่ผู้บริโภคเลือกซื้อหรือรับประทานคือทุเรียนที่มีลักษณะเนื้อกรอบนอกนุ่มใน คิดเป็นร้อยละ 54.40 และผู้บริโภคในตลาดประเทศอินเดียส่วนใหญ่นั้นยังชื่นชอบทุเรียนที่มีรสชาติหวานกำลังดี คิดเป็นร้อยละ 76.40 โดยร้อยละ 76.80 นั้นมักจะเลือกซื้อทุเรียนจากห้างสรรพสินค้า ซุปเปอร์มาร์เก็ตหรือร้านสะดวกซื้อ เป็นต้น นอกจากนี้ในด้านปัจจัยทางการตลาดยังพบว่า ผู้บริโภคในตลาดอินเดียให้ความสำคัญกับการได้รับส่วนลดหรือโปรโมชั่นพิเศษต่างๆ จากการเลือกซื้อสินค้านั้นๆ รวมถึงราคาของสินค้าและคุณภาพของสินค้าที่มีความเหมาะสม ดังนั้นการจัดทำกลยุทธ์และนโยบายที่จะส่งเสริมและพัฒนาศักยภาพการส่งออกของทุเรียนและผลิตภัณฑ์จากทุเรียนของไทยไปยังตลาดประเทศอินเดียในรูปแบบใหม่ เช่น การประชาสัมพันธ์ผ่าน Youtuber และ Influencer การเจรจาร่วมมือกับผู้ทำธุรกิจผลไม้ในอินเดียในรูปแบบ G2B และ B2B โดยเริ่มจากอินเดียตอนใต้และตอนกลาง เน้นกลุ่มผู้บริโภคที่มีระดับรายได้สูงและปานกลางค่อนข้างสูง ควรแนะนำให้รู้จักการบริโภคทุเรียนแบบไทย เน้นการบริหารจัดการด้านต้นทุนเพื่อให้ราคาปลีกทุเรียนลดลงเพียงพอที่จะสามารถแข่งขันกับผลไม้ที่นำเข้าจากต่างประเทศและผลไม้ท้องถิ่นของอินเดีย อีกทั้งควรมุ่งเน้นที่การรักษาและพัฒนาคุณภาพมาตรฐาน รวมถึงประสิทธิภาพในแต่ละด้านให้กับอุตสาหกรรมทุเรียนไทยตลอดทั้งโซ่อุปทานเพื่อสร้างมาตรฐานและคุณภาพของสินค้าตลอดทั้งโซ่อุปทานให้ตรงต่อความต้องการของตลาด การกำหนดนโยบายการส่งเสริมทางการค้า เพื่อการรักษาฐานลูกค้าเดิม และขยายฐานลูกค้าใหม่ในตลาดเดิม รวมถึงลูกค้าใหม่ในตลาดใหม่ที่มีศักยภาพ รวมไปถึงการการประชาสัมพันธ์จุดเด่น ของทุเรียนไทยและวิธีการรับประทานเนื่องจากในปัจจุบันผู้บริโภคยังไม่รู้ถึงแนวทางและวิธีการรับประทานทุเรียนของไทยเพื่อให้ทุเรียนไทยเป็นที่รู้จักในตลาดใหม่ๆ มากขึ้น ในส่วนของมาเลเซียและเวียดนามมีศักยภาพในการปลูกทุเรียน มีทุเรียนพันธุ์พื้นเมืองและมีนโยบายการส่งเสริมการผลิตและการส่งออกที่ชัดเจน มาเลเซียตั้งเป้าจะเป็นหนึ่งในผู้ส่งออกทุเรียนรายใหญ่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ปัจจุบันมาเลเซียสามารถส่งออกทุเรียนสดแช่แข็งไปยังจีน ส่วนเวียดนามให้ความสำคัญกับการวิจัยและพัฒนาสายพันธุ์ทุเรียน มีนโยบายพัฒนาเทคโนโลยีการคัดบรรจุเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการส่งออกทุเรียนในอนาคตควบคู่ไปกับการหาตลาดใหม่และการสร้างแบรนด์ อย่างไรก็ตามหากเวียดนามสามารถส่งออกทุเรียนไปยังจีนได้จะทำให้มีข้อได้เปรียบทั้งในด้านต้นทุนการผลิต ราคาและการขนส่ง ผลการวิเคราะห์ความสามารถในการแข่งขันด้วยแบบจำลองเพชรพบว่า มาเลเซียมีความสามารถในการแข่งขันรองจากไทยแต่อยู่เหนือเวียดนาม