การพัฒนาห่วงโซ่อุปทานและโลจิสติกส์การส่งออกพืชอาหารของประเทศไทยไปสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน
บทคัดย่อ
การศึกษาการพัฒนาห่วงโซ่อุปทานและโลจิสติกส์การส่งออกพืชอาหารของประเทศไทย (ข้าว น้าํ ตาลและมันสําปะหลัง)ไปสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน มีวัตถุประสงค์สําคัญเพื่อ 1) ศึกษารูปแบบ และองค์ประกอบของระบบโลจิสติกส์ที่มีต้นทุนตํ่าสุดสําหรับการส่งออกพืชอาหารจากประเทศไทยไปสู่ ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน 2) ศึกษาความต้องการพืชอาหารไทยของผู้บริโภคในประชาคมเศรษฐกิจ อาเซียน 3) ศึกษาศักยภาพของประเทศในประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนที่มีความพร้อมสําหรับการเป็ น แหล่งพักและกระจายสินค้าพืชอาหารไทยไปสู่ประเทศข้างเคียง 4) เสนอแนะกลยุทธ์ส่งเสริมการค้า พืชอาหารไทยไปสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน โดยศึกษาข้อมูลทุติยภูมิการวิจัยเชิงสํารวจจากผู้ส่งออก ผู้แปรรูปพืช ผู้นําเข้า ห้างสรรพสินค้า หรือสถ านประกอบการค้าขายพืชอาหารไทยและผู้บริโภค พืชอาหารไทยการศึกษารายกรณีรวมท้งั สัมภาษณ์เชิงลึกบริ ษัทจัดส่งพืชอาหารและผู้ส่งออกผลการศึกษาพบว่า ประเทศประชาคมเศรษฐกิจ อาเซียนมีความตอ้งการบริโภคพืชอาหารจากประเทศไทยเพิ่มข้ึนอยา่ งต่อเนื่อง รูปแบบและองค์ประกอบ ของโลจิสติกส์ที่มีต้นทุนตํ่าสุดสําหรับการส่งออกไปประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน คือการขนส่งทางน้าํ อย่างไรก็ตาม การขนส่งทางถนนและทางรางยังสามารถสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันให้แก่ประเทศ ไทยได้เพราะที่ต้งัของประเทศไทยเป็นศนู ยก์ลางที่สามารถเชื่อมประเทศในประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน ทางถนนและทางรางได้ถึง 7 ประเทศ และสามารถเชื่อมต่อไปยังประเทศจีนและประเทศอินเดียได้ กล ยุทธ์การส่งเสริมการค้าพืชอาหารไทยไปสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนที่สําคัญ คือ การทําให้ผลิตภัณฑ์ พืชอาหารไทยได้มาตรฐานสากลการเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขนั การสนับสนุนให้มีแหล่งพักและ กระจายผลิตภัณฑ์ไปสู่ตลาดในประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนและประเทศใกล้เคียง การพัฒนาระบบโซ่ อุปทานและโลจิสติกส์เพื่อเชื่อมโยงตลาดผลิตภัณฑ์ในกลุ่มประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน และการทําให้ ผลิตภัณฑ์ไทยมีความเข้มแข็งในตลาดประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน การหาแหล่งพักสินค้าและกระจายสินค้าไปในประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนและประเทศใกล้เคียง จะช่วยให้ระบบโลจิสติกส์มีประสิทธิภาพ ศักยภาพของประเทศในประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนที่มี ความพร้อมสําหรับเป็ นแหล่งพักและกระจายสินค้าพืชอาหารไทย ได้แก่ 1) เวียงจันทน์ ประเทศลาวที่มี ความพร้อมด้านการขนส่งทางบกและทางรางไปเวียตนาม กัมพูชาและประเทศจีนได้2) ทวาย ประเทศ เมียนมา มีความพร้อมด้านการขนส่งทางทะเลและทางบกในอนาคต 3) ปี นัง ประเทศมาเลเซีย มีความ พร้อมด้านการขนส่งทางบก ทางราง และทางทะเล 4) ปอยเปต ประเทศกัมพูชา มีความพร้อมด้านการ ขนส่งทางทางบกไปเวียตนามและจีน