Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564

การพัฒนาผลิตภัณฑ์สบู่เหลวจากสารสกัดกรุงเขมาในการยับยังเชื้อแบคทีเรียที่ก่อให้เกิดโรคทางผิวหนัง

ภานิชา พงศ์นราทร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2564

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์สบู่เหลวจากสารสกัดกรุงเขมาในการยับยั้งเชื้อแบคทีเรียที่ก่อให้เกิดโรคทางผิวหนัง ผลการทดลองพบว่าลำต้นและใบกรุงเขมาที่สกัดด้วย DI Water มีปริมาณของสารสกัดที่ได้ (% yield) เท่ากับร้อยละ 1.50 และมีองค์ประกอบทางพฤกษเคมีเบื้องต้นโดยมีแทนนินในสารสกัดมากที่สุด รองลงมาคือคาร์ดิแอกไกลโคไซด์ เทอร์ปินอยด์ และซาโปนิน ตามลำดับ ซึ่งสารเหล่านี้มีฤทธิ์ยับยั้งการเจริญเติบโตของแบคทีเรียได้ และจากการหาสารสำคัญในสารสกัดกรุงเขมา ด้วยThin-layer chromatography (TLC) พบว่าจุดที่ปรากฏเทียบกับสารมาตรฐาน ด้วยค่า Rf (Rate of flow) สารมาตรฐาน tannic acid มีค่า Rf เท่ากับ 0.10 ซึ่งตรงกับจุดมืดของสารสกัดกรุงเขมา มีค่า Rf เท่ากับ 0.10 และสารมาตรฐาน gallic acid มีค่า Rf เท่ากับ 0.93 ซึ่งตรงกับจุดมืดของสารสกัดกรุงเขมา มีค่า Rf เท่ากับ 0.93 จากการศึกษาฤทธิ์ในการยับยั้งการเจริญของเชื้อจุลชีพจากสารสกัดกรุงเขมาในจานเพาะเลี้ยงเชื้อพบว่าสารสกัดจากกรุงเขมา สามารถยับยั้งเชื้อแบคทีเรีย ได้แก่ P. aeruginosa, S. aureus และ S. epidermidis ซึ่งมี inhibition zone ของเชื้อ คือ 11.31?0.42, 7.37?0.46, 7.33?0.45 mm ตามลำดับ เช่นเดียวกับ Clindamycin ที่สามารถยับยั้งเชื้อแบคทีเรียได้ทั้ง 3 ชนิด มี inhibition zone ของเชื้อ คือ 9.92?0.08, 20.40?0.52, 24.50?0.53 mm ตามลำดับ การทดสอบฤทธิ์การต้านเชื้อแบคทีเรียด้วยวิธี broth dilution method ผลการทดสอบของสารสกัดกรุงเขมาต่อเชื้อ P. aeruginosa พบว่าค่าความเข้มข้นต่ำสุดที่สามารถยับยั้งเชื้อแบคทีเรีย (MIC) เท่ากับ 125 mg/ml และค่าความเข้มข้นต่ำสุดที่สามารถฆ่าเชื้อแบคทีเรีย (MBC) เท่ากับ 250 mg/ml ส่วนเชื้อเชื้อ S. aureus และ S. epidermidis พบค่า MICและ MBC ที่ความเข้มข้น 250 mg/ml และ 500 mg/ml การทดสอบลักษณะทางกายภาพของตำรับสบู่เหลวจากสารสกัดกรุงเขมาผลการเปรียบเทียบการทดสอบแสง คุณสมบัติทางกายภาพและความคงสภาพ โดยวิธี Heating cooling cycle พบว่าตำรับที่ 1 ไม่มีการเปลี่ยนแปลงเป็นตำรับที่ดีที่สุด ส่วนตำรับที่ 2 และตำรับที่ 3 มีการเปลี่ยนแปลงหลังการทดสอบ การยับยั้งเชื้อแบคทีเรียที่ก่อให้เกิดโรคผิวหนังของสบู่เหลว ผลการทดลองพบว่า สบู่เหลวตำรับที่ 1 สามารถยับยั้งเชื้อแบคทีเรีย P. aeruginosa, S. aureus และ S. epidermidis ส่วนตำรับ control ที่ไม่มีสารสกัดของกรุงเขมา ไม่สามารถยับยั้งเชื้อแบคทีเรียเช่นเดียวกับสบู่เหลวตำรับที่ 2 และ 3 คำสำคัญ : สารสกัดกรุงเขมา ผลิตภัณฑ์สบู่เหลว การยับยั้งเชื้อแบคทีเรีย

คำสำคัญ

Antibacterialliquid soapสบู่เหลวสารสกัดกรุงเขมาKrung khamao extractยับยังเชื้อแบคทีเรีย

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

เจลล้างหน้ารักษาสิวจากสารสกัดกรุงเขมา

ภานิชา พงศ์นราทร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2560

โครงการศึกษาและถ่ายทอดการทำเจลล้างมือเพื่อยับยั้งการเจริญของแบคทีเรียด้วยสารสกัดจากสมุนไพร

ศิริวัฒณา ลาภหลาย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ พ.ศ. 2555

สบู่ต้านเชื้อแบคทีเรียจากสารสกัดหยาบจากผลมะขามป้อม

พัชราภรณ์ ฐิติวงศ์เศวต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2559

การพัฒนาสบู่เหลวที่มีส่วนผสมจากสารสกัดหอมหัวใหญ่

นฤมล พินเนียม ชนะไพฑูรย์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2561

การศึกษาฤทธิ์ต้านจุลินทรีย์ก่อโรคและต้านออกซิเดชันของ สารสกัดเหงือกปลาหมอเพื่อพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง

ทิฐิมา ภาคภูมิ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต พ.ศ. 2560

การผลิตสารลดแรงตึงผิวชีวภาพจากจุลินทรีย์ เพื่อผลิตภัณฑ์สุขภาพ [ปีที่ 3]

พิมพร ลีลาพรพิสิฐ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2553

การตรวจหาการปนเปื้อนของจุลินทรีย์ก่อโรคในผลิตภัณฑ์จากสารสกัดมะหาด

ทิฐิมา ภาคภูมิ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต พ.ศ. 2557

การเปรียบเทียบวิธีการลดการปนเปื้อนจุลินทรีย์ของผงเปราะหอม ด้วยวิธีการนึ่งฆ่าเชื้อและการแช่ด้วยสารละลายโพแทสเซียมเปอร์แมงกาเนต

ทวีภรณ์ คีรีคช มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2561

การพัฒนาสารเคลือบไม่ชอบน้ำจากเถ้าขยะการเกษตรสำหรับเคลือบบรรจุภัณฑ์ธรรมชาติและวัสดุทางการแพทย์

ธีรนันท์ นงค์นวล มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2564

การกระจายและศักยภาพในการสร้างสารต้านจุลินทรีย์ของเชื้อราเอนโดไฟท์ในบัวสาย ทะเลน้อย จังหวัดพัทลุง ประเทศไทย

พฤทฐิภร ศุภพล มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2557