การศึกษาการใช้น้ำมันกระบกเป็นแหล่งของไขมันในอาหารโคเนื้อ

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยครั้งนี้ แบ่งงานทดลองออกเป็น 2 งานทดลองคือ งานทดลองที่ 1 เป็นการศึกษา ผลของระดับน้ำมันกระบก 4 ระดับคือ 0, 3.0, 5.0 และ 7.0 เปอร์เซ็นต์ในอาหารข้น ต่อผลผลิตแก๊สใน หลอดทคลองในห้องปฏิบัติการ โดยใช้โดเนื้อลูกผสมบราห์มัน เพศผู้ เจาะกระเพาะรูเมน จำนวน 4 ตัว เป็นตัวให้ของเหลวสำหรับงานทคลองในห้องปฏิบัติการ เมื่อสิ้นสุดการทดลองพบว่าค่าสิ่งที่ ละลายได้ง่าย (a value) ค่สิ่งไม่ละลาย (b value) และค่ผลรวมของสิ่งที่ละลายและไม่ละลาย (a-b) มี ค่าเท่ากับ -14.8, - 15.1, -12.5 และ -21.6 ; 72.4, 68.4, 64.8 และ 68.8 และ 57.6, 53.4, 51.9 และ 47.2 ที่ ระดับน้ำมันกระบกที่ 0, 3.0, 5.0 และ 7.0 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ (P<0.05) ค่าการย่อยสลายของวัตถุ แห้งและอินทรียวัตถุในหลอดทคลอง มีค่าเท่ากับ 65.7, 65.9 , 66.3 และ 67.9 เปอร์เซ็นต์และ 67.8, 68.1, 68.9 และ 69.9 เปอร์เซ็นต์ระดับน้ำมันกระบกที่ 0, 3.0, 5.0 และ 7.0 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ (P>0.05) งานทดลองที่ 2 เป็นการศึกษาผลของระดับน้ำมันกระบก 4 ระดับคือ 0, 3.0, 5.0 และ 7.0 เปอร์เซ็นต์ในอาหารข้นต่อปริมาณการกินได้การย่อยได้ของโภชนะ ผลผลิตสุดท้ายจาก กระบวนการหมักและคำมตาโบไลด์ในเลือด โกเนื้อถูกผสมบราห์มัน เพศผู้ เจากระเพาะรูเมน จำนวน 4 ตัว ถูกจัดเข้าแผนงานทดลองแบบ 4x4 ลาตินสแควร์ เพื่อทดสอบระดับการเสริมน้ำมัน กระบก โดขมีระยะเวลาทดลองทั้งสิ้น 134 วัน มีระยะเวลาทดลอง 4 ระยะการทดลอง ระชะการ ทดลองละ 30 วัน แบ่งเป็น 23 วันสำหรับวัดปริมาณการกินได้และ ( วันสำหรับเก็บตัวอย่างทั้งหมด และมีระขะปรับสัตว์ก่อนทดลอง 14 วัน โดขโคเนื้อได้รับอาหารข้นและอาหารหยาบแยกอิสระจากกัน โดยมีน้ำสะอาดและแร่ธาตุให้อย่างเต็มที่ เมื่อสิ้นสุดการทดลองพบว่าปริมาณการกินได้อาหารขัน ปริมาณการกินได้ของอาหารหยาบและปริมาณการกินได้ของอาหารขึ้น ไม่แตกต่างทางสถิติ (P>0.05) ปริมาณการกินได้ของไขมันในอาหารข้นและปริมาณการกินได้ของไขมันทั้งหมด แตกต่างทางสถิติ (P<0.05) ค่าการย่อยได้ของไขมัน มีค่าเท่ากับ 75.74, 85.76, 86.46 และ 90.89 เปอร์เซ็นด์ ที่ระดับ น้ำมันกระบก 0, 3.0 5.0 และ 7.0 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ (P<0.05) จำนวนประชากรของแบคทีเรียและ จำนวนประชากรของโปรโตซัว แตกต่างทางสถิติ (P<0.05) แบคที่เรียในกลุ่มย่อยสลายเซลลูโลส มีค่า เท่ากับ 10.15, 10.06, 999 และ 10.02 1og 10 CFU/m ที่ระดับน้ำมันกระบก 0, 3.0, 5.0 และ 7.0 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ (P<0.05) ก่าความเข้มข้นของกรดขมันที่ระเหยได้ทั้งหมด กรดอะซิติก กรดโพ รพิออนิก กรดบิวที่ริและสัดส่วนของกรดอะซิติกต่อกรดโพรพิออนิก ไม่แตกต่างทางสถิติ (P>0.05) ความเข้มข้นของยูเรียในเลือดและความเข้มข้นของเบด้าไฮดรอกชื่บิวที่เรต ไม่แตกต่างทางสถิติ จาก ข้อมูลงานทดลองครั้งนี้ สามารถสรุปได้ว่า น้ำมันกระบกสามารถใช้เป็นแหล่งไขมันในโคเนื้อที่ได้รับ ฟางข้าวเป็นแหล่งของอาหารหยาบหลัก คำสำคัญ: น้ำมันกระบก โคเนื้อ ปริมาณการกินได้ ก่การย่อยได้ กระบวนการหมักในรูเมน

คำสำคัญ