การสกัดและการวิเคราะห์ปริมาณสเตอรอลในสาหร่ายขนาดใหญ่บางชนิด
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การทดลองครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาการสกัดสเตอรอลและการวิเคราะห์และคุณค่าทางโภชนาการของสาหร่าย 4 ชนิด คือ สาหร่ายข้อ (Gracilaria salicornia) สาหร่ายผมนาง (Gracilaria fisheri) สาหร่ายผักกาดทะเล (Ulva lactuca) และสาหร่ายไส้ไก่ (Ulva intestinalis ) ในการศึกษาสเตอรอลพบว่า การสกัดสเตอรอลด้วยเฮกเซนให้ผลในการสกัดดีที่สุด โดยชนิดและปริมาณของสเตอรอลในสาหร่ายแต่ละชนิดมีความแตกต่างกันคือ สาหร่ายข้อพบ desmosterol สาหร่ายผมนางพบ campesterol สาหร่ายผักกาดทะเลพบ fucosterol และสาหร่ายไส้ไก่ (U. intestinalis) พบ ?-sitosterol และdesmosterol กลุ่มของสาหร่ายสีแดง (Rhodophyta) 2 ชนิดคือ สาหร่ายขนนก และสาหร่ายผมนาง พบว่าสาหร่ายข้อมีปริมาณของกรดไขมันไม่อิ่มตัวสูงกว่าสาหร่ายผมนาง นอกจากนั้นสาหร่ายข้อยังพบ eicosapentaenoic acid (EPA) และ docosahexaenoic acid (DHA) แต่ไม่พบในสาหร่ายผมนาง สาหร่ายทั้งสองชนิดมีปริมาณของกรด อะมิโนใกล้เคียงกัน โดยพบ cyteine มากที่สุดรองลงมาคือ glutamic acid สำหรับแร่ธาตุของกลุ่มสาหร่ายสีแดงพบว่าสาหร่ายผมนางมีปริมาณแคลเซียมที่ค่อนข้างสูงกว่าสาหร่ายข้อ แต่สาหร่ายข้อมีปริมาณเหล็กที่สู่งกว่า องค์ประกอบทางเคมีคือ ปริมาณความชื้น โปรตีน ไขมัน เถ้า และคาร์โบไฮเดรต ของสาหร่ายทั้งสองชนิดค่อนข้างใกล้เคียงกันยกเว้นปริมาณเถ้าและปริมาณคาร์โบไฮเดรตที่แตกต่างกัน สำหรับกลุ่มสาหร่ายสีเขียว (Chlorophyta) 2 ชนิดคือสาหร่ายไส้ไก่ และสาหร่ายผักกาดทะเล พบว่าสาหร่ายผักกาดทะเลมีกรดไขมันไม่อิ่มตัวสูงกว่าสาหร่ายไส้ไก่ นอกจากนั้นสาหร่ายผักกาดทะเล ยังพบ eicosapentaenoic acid (EPA) แต่ไม่พบในสาหร่ายไส้ไก่ เมื่อพิจารณากรดอะมิโนพบว่าสาหร่ายไส้ไก่มี cyteine มากที่สุด แต่สาหร่ายผักกาดทะเลมีกรดอะมิโน Aspartic acid มากที่สุดคือ รองลงมาคือ cyteine และ glutamic acid แร่ธาตุของกลุ่มสาหร่ายสีเขียวพบว่าสาหร่ายผักกาดทะเลมีปริมาณแมงนีเซียมที่ค่อนข้างสูง องค์ประกอบทางเคมีคือ ปริมาณความชื้น โปรตีน ไขมัน เถ้า และคาร์โบไฮเดรต ของสาหร่ายทั้งสองข้างแตกต่างกันมากในทุกองค์ประกอบ การศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นถึงศักยภาพของสาหร่ายสีแดงและสาหร่ายสีเขียวในแง่ของการเป็นแหล่งคุณค่าทางโภชนาการที่ดี และการนำไปใช้ในการแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์อาหาร หรือผลิตภัณฑ์ต่างๆที่เกี่ยวข้องกับการบริโภคเป็นอาหาร หรืออาหารเสริม รวมทั้งการบริโภคสด นอกจากนั้นข้อมูลเหล่านี้จะเป็นประโยชน์ในการนำไปใช้เพื่อวางแผนในการส่งเสริมการเพาะเลี้ยงสาหร่ายเหล่านี้ในเชิงพานิช เพื่อให้การใช้ประโยชน์จากสาหร่ายมีการใช้ประโยชน์อย่างคุ้มค่า และมีความเหมาะสมมากที่สุด