การใช้สารสกัดจากพรรณไม้น้ำเพื่อกำจัดสาหร่ายในบ่อเลี้ยงพรรณไม้น้ำ

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ จากการแยกชนิดของสาหร่ายจากน้ำในบ่อเพาะเลี้ยงพรรณไม้น้ำสวยงาม พบว่า สาหร่ายชนิดเด่น คือ สาหร่าย Scenedesmus sp. ต่อมานำสารสกัดจากดีปลีน้ำและผักบุ้งทดสอบการยับยั้งต่อสาหร่ายแบบชนิดเดียว (Scenedesmus sp.) ที่ความเข้มข้นของสารสกัด 50, 125, 250, 500 และ 1000 ppm และการยับยั้งสาหร่ายหลายชนิดรวมที่ความเข้มข้น 1000 และ 2000 ppm โดยทั้งสองการทดลองมีชุดควบคุม คือ น้ำและเอทานอล เป็นระยะเวลา 7 วัน จากผลการทดลองพบว่า สารสกัดจากดีปลีน้ำปริมาณความหนาแน่นของสาหร่าย Scenedesmus sp.ลดลงดีที่สุด โดยความเข้มข้นที่ 1000 ppm พบจำนวนเซลล์เท่ากับ 33.00?0.57 X 104 เซลล์ต่อมิลลิลิตร อัตราการยับยั้งเท่ากับ 88.38 % ที่ 7 วัน ส่วนสาหร่ายหลายชนิดแบบรวม ที่ 2000 ppm อัตราการยับยั้งเท่ากับ 100 % ซึ่งไม่พบจำนวนเซลล์สาหร่ายตั้งแต่วันที่ 5 ของการทดลอง ส่วนสารสกัดจากผักบุ้งที่นำมาทดลอบในการยับยั้งสาหร่าย Scenedemus sp. ในตัวทำละลายเอทานอล 70% ที่ความเข้มข้น 1000 ppm สามารถยับยั้งได้ดีที่สุด จำนวนเซลล์อยู่ที่ 72.25?0.25 (?104 เซลล์ต่อมิลลิลิตร) ซึ่งอัตราการยับยั้ง เท่ากับ 86.32 % ในวันที่ 7 และการยับยั้งสาหร่ายหลายชนิดรวม ในตัวทำละลายเอทานอล 70% ที่ความเข้มข้น 2000 ppm สามารถยับยั้งได้ดีที่สุด โดยความเข้มข้นที่ 2000 ppm ไม่พบจำนวนเซลล์ อัตราการยับยั้งเท่ากับ 100 % ตั้งแต่วันที่ 4 ของการทดลอง การศึกษาความเป็นพิษของสารสกัดจากดีปลีน้ำและผักบุ้งต่อปลา พบว่า สารสกัดผักบุ้งด้วยเอทานอลต่อปลาสอด ปลาเทวดา และปลาหมอมาลาวี มีค่า LC50ที่ 96 ชั่วโมง เท่ากับ 10.45, 2.02และ 1.05 mg/l ตามลำดับ และสารสกัดดีปลีน้ำต่อปลาสอด ปลาเทวดา และปลาหมอมาลาวี มีค่า LC50ที่ 96 ชั่วโมง เท่ากับ 13.14, 4.26และ2.44 mg/l ตามลำดับ ซึ่งสารสกัดผักบุ้งมีค่าความเป็นพิษสูงที่สุดต่อปลาหมอมาลาวี และความเป็นพิษของสารสกัดต่อกุ้ง พบว่าสารสกัดผักบุ้งไทยต่อกุ้งเชอรี่ และกุ้งเครฟิช มีค่า LC50ที่ 48 ชั่วโมง เท่ากับ 11.46และ 16.73 mg/l และสารสกัดดีปลีน้ำต่อกุ้งเชอรี่และกุ้งเครฟิช มีค่า LC50ที่ 48 ชั่วโมง เท่ากับ 29.98 และ 33.86 mg/l ซึ่งสารสกัดผักบุ้งมีค่าความเป็นพิษสูงที่สุดต่อกุ้งเชอรี่

คำสำคัญ