ความเป็นไปได้ของการใช้ประโยชน์จากสาหร่ายและวัชพืชน้ำเพื่อเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีมูลค่าเพิ่ม
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาชนิด และปริมาณของผงถ่านในอาหารสังเคราะห์ ที่เหมาะสมต่อการเจริญเติบโต ของพรรณไม้น้ำอนูเบียสบาร์เทอรี่ แบ่งชุดการทดลองเป็น ชุดควบคุม 2 ชุดคือ ชุด Negative control (ไม่เติมผงถ่าน) และ ชุด Positive control (เติม Activated carbon 1.25 g/) ชุดการ ทดลองที่ใช้ผงถ่านจาก พืชน้ำจืด(สาหร่ายพุงชะโด พืชน้ำทะเล(สาหร่ายผักกาด) โดยเติมผงถ่าน 5 ระดับ 0.25, 0.5, 0.75, 1.0, และ 1.25 9/ ชุดการทดลองละ 10 ซ้ำ เป็นระยะเวลา 4 สัปดาห์ พบว่า การเจริญเติบโตในส่วนจำนวนยอดเมื่อเปรียบเทียบในทุกชุดการทดลองไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) จำนวนใบเฉลี่ยต่อต้น จำนวนรากเฉลี่ย น้ำหนักและ ความสูง ในชุดควบคุมที่ไม่มีการเดิมผง ถ่านมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด คือ 1.50-0.16 ใบ/ต้น 2.80-0.80 ราก/ต้น 0.480.44 กรัม/ต้น และ 42.70+9.86 มม. ตามลำดับ และพบการเจริญน้อยที่สุดในชุดที่เติมผงถ่านจากสาหร่ายผักกาดระดับ 1.0 gเ คือ จำนวนใบเฉลี่ยต่อต้น จำนวนรากเฉลี่ย น้ำหนักและ ความสูง เท่ากับ 0.50+0.16 ใบ/ต้น 0.20+0.13 ราก/ต้น 0.14+0.09 กรัม/ต้น และ 15.62t0.77 มม. ตามลำดับ จากการทดลองใช้ถ่าน จากสาหร่ายน้ำจืด และถ่านจากสาหร่ายทะเลในการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ พบว่าการเจริญเติบโตของอนู เบียสโดยรวม ไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ ผงถ่านไม่สามารถช่วยในการเจริญเติบโตของอนูเบียสได้ การศึกษาถึงประสิทธิภาพของถ่านจากสาหร่ายพุงชะโดและสาหร่ายซากัสชัมเพื่อ เปรียบเทียบกับถ่านกัมมันต์ (Activated carbon) ในการบำบัดน้ำในตู้ปลาคาร์ฟ โดยนำสาหร่ายทั้ง สองชนิดมาตากให้แห้ง แล้วนำมาเผาด้วยเตาเผาแบบคุมอุณหภูมิ ที่อุณหภูมิ 320 *C เป็นเวลา 15 นาที จากนั้นทำการทดลองโดยแบ่งเป็น 4 ชุดการทดลอง การทดลองละ 4 ซ้ำ คือ ชุดควบคุมที่ไม่ ใส่ถ่าน ชุดถ่านกัมมันต์ ชุดถ่านพุงชะโด และชุดถ่านซากัสซัม มีการให้อาหารปลา วันละ 3 % ของ น้ำหนักตัว จากนั้นทำการวิเคราะห์คุณภาพน้ำทุกๆ 3วันเป็นเวลา 30 วัน ผลที่ได้คือ คุณภาพน้ำ ภาพรวมในทุกพารามิเตอร์ และอัตราการเจริญเติบโตพบว่าไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (p> 0.05) ในระหว่างชุดการทดลอง แต่แนวโน้มที่มีการเพิ่มมากที่สุดคือชุดถ่านพุงชะโด และรองลงมาเป็น ถ่านกัมมันต์ ชุดควบคุมไมใส่ถ่าน และถ่านซากัสซัม โดยมีน้ำหนักเฉลี่ยเพิ่มขึ้นอยู่ที่ 187.12+9.85, 174.10, 172.90 และ 171.55 กรัม ตามลำดับ ซึ่งจากการทดลองครั้งนี้ไม่สามารถที่จะบอกถึง ประสิทธิภาพของถ่านจากสาหร่ายทั้งสองชนิดได้ เนื่องจากว่าในระบบนั้นมีปริมาณของ TSS ที่สูงเกิน กว่าที่ ถ่านจะทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ