รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2555

โมเดลเชิงเส้นตรงระดับลดหลั่นของพฤติกรรมการใชอินเทอร์เน็ตอย่างเหมาะสมของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย

พรรณี ลีกิจวัฒนะ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2555

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับพฤติกรรมการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเหมาะสมของนักเรียน เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระกับพฤติกรรมการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเหมาะสมของนักเรียน และเพื่อพัฒนาโมเดลเชิงเส้นตรงระดับลดหลั่นพฤติกรรมการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเหมาะสมของนักเรียน กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ปีการศึกษา 2555 จำนวน 48 แห่ง ๆ ละ 50 คน รวมทั้งหมด 2,400 คน เครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม มีความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหา และมีความเชื่อถือได้ของชุดข้อคำถามวัดแต่ละตัวแปรอยู่ระหว่าง 0.75-0.97 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สหสัมพันธ์อย่างง่าย และการวิเคราะห์โมเดลเชิงเส้นตรงระดับลดหลั่น ผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนมีพฤติกรรมการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเหมาะสมอยู่ในระดับเหมาะสมมาก 2. ตัวแปรอิสระที่นำมาศึกษามีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับพฤติกรรมการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเหมาะสมของนักเรียน จำนวน 9 ตัว เป็นตัวแปรระดับนักเรียน 6 ตัว คือ ความสามารถ (0.68) ลักษณะนิสัย (0.52) ครอบครัว (0.52) เพศ (0.06) เกรดเฉลี่ยสะสม (0.08) และอายุ (-0.05) และตัวแปรระดับโรงเรียน 3 ตัว คือ เพื่อน (0.92) ครู (0.76) และโรงเรียน (0.55) 3. โมเดลเชิงเส้นตรงระดับลดหลั่นของพฤติกรรมการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเหมาะสมของนักเรียน ประกอบด้วยตัวแปรพยากรณ์ 2 ระดับ คือ ระดับนักเรียน และระดับโรงเรียน ตัวแปรพยากรณ์ระดับนักเรียนมี 4 ตัว คือ ความสามารถ ลักษณะนิสัย ครอบครัว และเกรดเฉลี่ยสะสม ตัวแปรพยากรณ์ระดับโรงเรียนมี 2 ตัว คือ เพื่อน มีอิทธิพลทางตรง และโรงเรียน มีอิทธิพลทางอ้อมผ่านตัวแปรความสามารถ ทั้ง 6 ตัว มีอิทธิพลทางบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โมเดลผสม 2 ระดับ แสดงในรูปสมการ ได้ดังนี้ พฤติกรรม = 4.963** + 0.230**(เพื่อน) + [0.347** + 0.075*(โรงเรียน)] (ความสามารถ) + 0.144*(ลักษณะนิสัย) + 0.108**(ครอบครัว) + 0.026**(เกรดเฉลี่ยสะสม) คำสำคัญ : โมเดลเชิงเส้นตรงระดับลดหลั่น/พฤติกรรมการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเหมาะสม/นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย

คำสำคัญ

นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายHierarchical Linear Modelupper secondary studentsโมเดลเชิงเส้นตรงระดับลดหลั่นAppropriate Internet Using Behaviorพฤติกรรมการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเหมาะสม

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การพัฒนาและตรวจสอบคุณภาพแบบวัดพฤติกรรมติดอินเทอร์เน็ต ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในจังหวัดนนทบุรี

อรอุมา เจริญสุข มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2557

การวิเคราะห์โครงสร้างความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของพฤติกรรมการใช้อินเทอร์เน็ต เพื่อการเรียนรู้ของนักศึกษามหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตชลบุรี

สมศักดิ์ ลิลา มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2561

การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการเรียนรู้กับพฤติกรรมการใช้อินเทอร์เน็ต ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี

อนุชิต อนุพันธ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ พ.ศ. 2558

การพัฒนาโมเดลปัจจัยเชิงสาเหตุต่อการรับรู้ความเสี่ยงต่อพฤติกรรม การใช้อินเตอร์เน็ตไม่พึงประสงค์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 สังกัดจังหวัดชัยภูมิ

สมบัติ ท้ายเรือคำ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2556

รูปแบบการนำหลักโยนิโสมนสิการไปใช้ในการท่องโลกอินเทอร์เน็ตเพื่อลดปัญหาภัยจากอินเทอร์เน็ตสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายในเขตกรุงเทพมหานคร

สุทน ทองเล็ก มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย พ.ศ. 2562

การวิเคราะห์องค์ประกอบพฤติกรรมการสอนโดยใช้อินเทอร์เน็ตของครูระดับมัธยมศึกษาตอนต้น

ไพฑูรย์ พิมดี สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2554

ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการใช้อินเตอร์เน็ตของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น จังหวัดหนองบัวลำภู

สมนึก ภัททิยธนี มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2561

การศึกษาพฤติกรรม ผลกระทบ และแนวทางการจัดการเรียนรู้การใช้อินเทอร์เน็ตของนักเรียนช่วงชั้นที่ 2 ในเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลพบุรีเขต 1

สมศักดิ์ จัตตุพรพงษ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2557

การวิจัยและพัฒนาการป้องกันพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมจากการใช้อินเตอร์เน็ตของนักเรียนชั้นประถมศึกษาจังหวัดฉะเชิงเทราด้วยเทคนิคการกำกับตนเอง

ปริญญา มีสุข มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ พ.ศ. 2557

การพัฒนาแนวทางส่งเสริมการรอบรู้ดิจิทัลเพื่อลดพฤติกรรมการติดอินเทอร์เน็ตและป้องกันการเกิดภาวะซึมเศร้าของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย