การเปลี่ยนแปลงองค์ประกอบทางชีวเคมีของน้ำเชื้อปลากะพงขาว ที่เก็บแช่เย็น และเก็บแช่แข็ง

บทคัดย่อ

ปลากะพงขาว (Lates calcarfer)เป็นปลาที่มีความทางเศรษฐกิจของประเทศไทย การแช่ แข็งเป็นเทคนิดที่มีประ โชน์ต่อการเพาะเลี้ยงปลากะพงขาว การแช่เข็งทำให้เกิดความเสียหายต่อเซลล์ สเปีร์มเป็นผลให้การเคลื่อนที่ และการปฏิสนธิของสเปีร์มลคลง รวมทั้งเกิดความเสียหายกับเยื่อเซลล์ ความเสียหาชต่อเยื่อเซลล์นี้อจเกิดจากการเปสี่ยนแปลงองค์ประกอบของกรดไขมัน สเปีร์มที่ถูกแช่แข็ง จะมีความไวต่อ reactive species (RS) และการเกิดลิพิดเปอร์ออกซิดชันที่เชื่อเซลล์ ซึ่งจะทำให้หน้าที่ของ สเปีร์มเสียไปในที่สุด ระบบอนไซม์ตำนออกซิเคชันในน้ำหล่อเลี้ยงสเปีร์ม และสเปีร์ม ได้แก่ เอนไซมั superoxide dismutase (SOD), catalase (CAT), และ glutathione peroxtidase (GP*) ซึ่งทำให้เกิดการค้าน การเกิดลิพิดเปอร์ออกซิเคชัน และช่วยรักษาการมีชีวิตรอดและการเคลื่อนที่ของสเปีร์ม หสังจากน้ำเชื้อ ปลากะพงขาวถูกเก็บแช่แข็ง เป็นเวล1 24 ชั่วโมง พบว่มีการเคลื่อนที่ลดลง ทำการศึกษาเปรียบเทียบ องค์ประกอบของกรดไขมันจากสเปีร์มของน้ำเชื้อสด และน้ำเชื้อที่ผ่านการแช่แข็ง โดยการการแยกชนิด ของลิพิดในลิพิครวมด้วยเทคนิค silica gel column chromatography และวิเคร าะห์องค์ประกอบของกรด ไขมันในส่วนฟอสไฟลิพิดโดยเทคนิค Gas Chromatograpby พบว่ากรดไขมันอิ่มตัวหลักในสเปีร์มปลา กะพง คือ pamitic acid (C16:0) ส่วนกรดไขมันไม่อิ่มตัวที่พบมากคือ docosahexaenoic acid (DHA; (22:683) องค์ประกอบและปริมาณของกรดไขมันจากสเปีร์มของน้ำเชื้อสด และน้ำเชื้อที่ผ่นการแช่เข็ง มี palmitic acid เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) แต่มี ticosanoic acid (C23:0), DHA ทางสถิติ (P:0.05) ส่งผลให้อัตราส่วนของกรดไขมันไม่อิ่มตัวต่อกรดไขมันอิ่มตัวหลังจากแช่แข็งมีค่า ลดลงอย่งมีนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้กิจกรรมของเอนไซม์ S0D ในสเปีร์มของน้ำเชื้อที่ผ่านการแช่ แข็งมีคำสูงขึ้นกว่าสเปีร์มของน้ำเชื้อสดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในขณะที่กิจกรรมของเอบไซม์ CAT และ GPx ของสเปีร์มจากน้ำเชื้อสด และน้ำเชื้อที่ผ่านการแช่แข็งไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ดังนั้นจึงสรุปได้ว่าการเพิ่มขึ้นของเอนไซม์ตันออกซิเดชันอาจเกิดขึ้นเพื่อป้องกันความเสียหายจากการ แช่เย็น

คำสำคัญ