Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2554

การคัดเลือกและพัฒนาโพรไบโอติกเพื่อใช้เป็นสารควบคุมชีวภาพ และสารเสริมอาหารในการเพาะเลี้ยงกุ้ง

กัญญา สอนสนิท มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม พ.ศ. 2554

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การศึกษาประสิทธิภาพของโพรไบโอติกเพื่อเป็นสารควบคุมชีวภาพและสารเสริมอาหารกุ้งก้ามกรามโดยใช้อาหาร 5 สูตร ได้แก่ อาหารชุดควบคุมที่ไม่เติมสารเสริม อาหารที่ผสมเชื้อ B. pumilus TSN33 อาหารที่ผสมเชื้อ B. pumilus RBM499 อาหารที่ผสมเชื้อ B. subtilis MKR12 และ อาหารที่ผสมเชื้อ B. aryabhattai TSM362 กุ้งก้ามกรามมีน้าหนักเริ่มต้นเฉลี่ย 0.05 กรัม ความยาวเริ่มต้นเฉลี่ย 1.64 เซนติเมตร เลี้ยงในตู้กระจกขนาด 20 x 40 x 20 เซนติเมตร อัตราความหนาแน่น 30 ตัวต่อตู้ ให้อาหารกุ้งก้ามกรามวันละ 3 ครั้ง มีระบบน้าหมุนเวียน เป็นระยะเวลา 8 สัปดาห์ ผลการทดลองพบว่ากุ้งก้ามกรามที่เพาะเลี้ยงไว้ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสาคัญ (p>0.05) ในการเจริญ การอยู่รอด หรือลักษณะที่ปรากฏภายนอก แต่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสาคัญ (p < 0.05) เกิดขึ้นระหว่างชุดทดลองโพรไบโอติกกับชุดควบคุม ภายหลังจากที่ทาให้กุ้งติดเชื้อก่อโรค A . hydrophila โดยการจุ่มแช่ในเชื้อเป็นเวลา 10 วัน ทุกชุดทดลองโพรไบโอติก ชุดที่ 1, 2, 3 และ 4 มีการรอดร้อยละ 47, 50, 72 และ 67 ตามลาดับ ในขณะที่ชุดควบคุมมีการรอดตายร้อยละ 0 นอกจากนี้กุ้งในชุดควบคุมมีลักษณะที่ปรากฏไม่แข็งแรง ในขณะที่กุ้งในชุดทดลองมีลักษณะที่สมบูรณ์และเป็นปกติ

คำสำคัญ

PCR-DGGEการเพาะเลี้ยงกุ้งโพรไบโอติกสารควบคุมชีวภาพสารเสริมอาหาร

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การใช้อาหารเสริมโปรตีน แร่ธาตุ วิตามิน และสารเสริมภูมิคุ้มกันในการเลี้ยงกุ้งก้ามกรามเพื่อขุนเลี้ยงเป็นกุ้งขนาดใหญ่

สาวิตรี ศิลาเกษ กรมประมง พ.ศ. 2564

การพัฒนาอาหารกุ้งที่มีส่วนผสมของสารสกัดเคอร์คิวมินอยด์เพื่อระงับการเจริญของเชื้อวิบริโอก่อโรคในกุ้ง

พรชัย โรจน์สิทธิศักดิ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2553

การพัฒนากากถั่วเหลืองหมักบาซิลลัสใช้ทดแทนปลาป่นเพื่อปรับปรุงคุณภาพอาหารกุ้ง

นิติ ชูเชิด สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน) (สวก.) พ.ศ. 2561

ผลของการเสริมโปรไบโอติคในอาหารกุ้งก้ามกรามที่เลี้ยงในระบบไบโอฟลอค

นพนันท์ อยู่รอง กรมประมง พ.ศ. 2564

การศึกษาผลของกระบวนการทางอาหารต่อความเป็นสารก่อภูมิแพ้ในกุ้งแชบ๊วย โดยเทคนิคทางโปรตีโอมิกส์

พริมา พิริยางกูร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2556

โภชนาการอาหารพ่อแม่พันธุ์กุ้งขาวแวนนาไมและกุ้งกุลาดำ

พิเชต พลายเพชร พ.ศ. 2558

การวิจัยและพัฒนาสูตรอาหารผสม กรดไขมันอะราชิโดนิคสำหรับแม่พันธุ์กุ้งก้ามกราม (Macrobrachium rosenbergii (De Man))

จันทร์พิมพ์ กังพานิช มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก พ.ศ. 2557

โครงการ เภสัชจลนศาสตร์ของสารต้านจุลชีพที่ใช้ในการเลี้ยงกุ้ง

ดำรงศักดิ์ ฟ้ารุ่งสาง มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2554

การเสริมแก่นตะวันร่วมกับแบคทีเรียกรดแลคติกในอาหารเพื่อเพิ่มการเจริญเติบโตและภูมิคุ้มกันในกุ้งและปลา

อัจฉรี เรืองเดช สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2559

การใช้หอยเชอรีป่นเป็นแหล่งโปรตีนทดแทนในอาหารกุ้งขาว (Penaeus vannamei )

ผศ. ดร. สุภฎา คีรีรัฐนิคม มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2551