การศึกษาความเป็นไปได้ในการผลิตเนื้อโคขุนจากลูกโคนมเพศผู้ ในจังหวัดนครศรีธรรมราช

บทคัดย่อ

การศึกษาความเป็นไปได้ในการผลิตเนื้อโคขุนจากลูกโคนมเพศผู้ ในจังหวัดนครศรีธรรมราช ถนัด รัตนานุพงศ์1 บุญธรรม แสงแก้ว1 บทคัดย่อ การศึกษาผลของโคเนื้อให้อาหารข้นและอาหารหยาบ(T1) โคนมให้อาหารข้นและอาหารหยาบ(T2) และโคนมให้อาหารผสมเสร็จที่มีทางปาล์มเป็นแหล่งอาหารหยาบ(T3) ต่อปริมาณอาหารที่กิน สมรรถภาพการเจริญเติบโต ต้นทุนค่าอาหารและลักษณะซาก ใช้โคเนื้อพันธุ์บราห์มัน เพศผู้ 5 ตัว โคนมลูกผสมโฮลสไตน์ฟรีเชียน 75% เพศผู้ 10 ตัว โคทดลองมีน้ำหนักเริ่มต้นเฉลี่ย 185 กก. ให้อาหารข้น 1.5% ของน้ำหนักตัว อาหารหยาบและอาหารผสมเสร็จให้โคกินแบบเต็มที่ ให้อาหารวันละ 2 ครั้ง มีแร่ธาตุก้อนให้กินตลอดเวลา วางแผนการทดลองแบบสุ่มในบล็อกสมบูรณ์ มี 3 ทรีทเมนท์ (T1 T2 และ T3) 5 บล็อก ทดลองเป็นเวลา 270 วัน พบว่า โคกลุ่ม T3 มีปริมาณอาหารที่กินทั้งหมด มีปริมาณอาหารที่กินต่อวันในรูปวัตถุแห้งคิดเป็น%ของน้ำหนักตัวและคิดเป็นต่อ กก. น้ำหนักตัว0.75 มากกว่าโคกลุ่ม T1 และ T2 (P<0.05) มีปริมาณแร่ธาตุที่กินต่อวันไม่แตกต่างกัน (P>0.05) มีน้ำหนักเริ่มทดลอง น้ำหนักสิ้นสุดและน้ำหนักเพิ่มไม่แตกต่างกัน (P>0.05) โคนมกลุ่ม T3 มีต้นทุนค่าอาหารต่อน้ำหนักเพิ่ม 1 กก.สูงกว่าโคกลุ่ม T1 และ T2 (P<0.05) โคทั้ง 3 กลุ่มจะฆ่าเมื่อมีน้ำหนัก 450-470 กก. หลังการชำแหละ ชั่งน้ำหนักซากและคิดเป็น % ของน้ำหนักก่อนฆ่า พบว่าโคทั้ง 3 กลุ่มมีน้ำหนักก่อนฆ่าไม่แตกต่างกัน (P>0.05) ซากของโคกลุ่ม T1 T2 และ T3 มีส่วนศีรษะ หนัง หาง กีบ เลือด ตับ กระเพาะรูเมน เนื้อสันในตัดแต่งแล้ว เนื้อพื้นท้อง เศษเนื้อซี่โครง กระดูกอ่อนยอดอก กระดูก และเศษเนื้อแต่ง ไม่แตกต่างกัน (P>0.05) ซากของโค T1 มีแนวโน้มของ % ซากส่วนเนื้อสันนอกตัดแต่งแล้ว (P=0.1993) ไขมัน (P=0.1576) เนื้อแดง (P=0.1736) มากกว่าซากของโคกลุ่ม T2 และ T3 ขณะที่ซากของโคกลุ่ม T3 มีแนวโน้มของ % ซากส่วนหัวใจ (P=0.1288) ปอด (P=0.0848) ม้าม (P=0.1370) ลำไส้เล็ก (P=0.2443) และไต (P=0.1696) สูงกว่าซากของโคกลุ่ม T1 และT2 ผลการทดลองชี้ว่า การให้อาหารผสมเสร็จแบบเต็มที่กับโคนมเพศผู้อาจไม่เหมาะสม เพราะทำให้ต้นทุนค่าอาหารต่อน้ำหนักเพิ่มสูงขึ้น คำสำคัญ : โคนมเพศผู้ น้ำหนักเพิ่ม ต้นทุนค่าอาหาร ซาก

คำสำคัญ