กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลการฝึกซ้อมบนที่สูง ที่มีผลต่อระบบไหลเวียนโลหิตของนักกีฬาเรือพายชาย ประเภททีม 5 คน กลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬาเรือพายของสถาบันการพลศึกษา จำนวน 2กลุ่ม แบ่งออกเป็นโดยการสุ่มเป็น 2 กลุ่ม ๆ ละ 5 คน โดยกำหนดให้กลุ่มที่ 1 เป็นกลุ่มทดลองทำการฝึกซ้อมบนที่สูง 1,520 เมตร เขตอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่ กลุ่มที่ 2 เป็นกลุ่มควบคุม ทำการฝึกซ้อมบริเวณสนามกีฬาเทศบาลนครเชียงใหม่ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ทั้ง 2 กลุ่มใช้โปรแกรมการฝึกซ้อมที่ผู้ควบคุมทีมเป็นผู้สร้างขึ้นเป็นเวลา 3 สัปดาห์ การเก็บข้อมูลจะทำทั้งหมด 5 ครั้งคือก่อนการฝึกซ้อมหลังการฝึกซ้อม 2 และ 3 สัปดาห์ และหลังสิ้นสุดโปรแกรมการฝึกซ้อมแล้ว 1 และ 2 สัปดาห์ การทดสอบประกอบด้วย 2 ด้าน คือ ด้านโลหิตวิทยา เจาะเลือด เครื่องวิเคราะห์ ปริมาณเซลเม็ดเลือดแดง และปริมาณฮีโมโกลบิน ด้านระบบไหลเวียนโลหิต ทดสอบพลังงานแอโรบิก และทดสอบพลังงานแอนแอโรบิก เพื่อวิเคราะห์ระบบไหลเวียนโลหิต โดยใช้สถิติ One Way ANOVA Repeated Measurement และ t-test ที่ระดับนัยสำคัญ ทางสถิติ 0.05 ผลการวิเคราะห์ข้อมูลพบว่า ภายในกลุ่มของทั้ง 2 กลุ่ม ค่าตัวแปรทุกตัวและ ทุกช่วงเวลา แตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญ สำหรับค่าตัวแปรฮีโมโกลบิน กลุ่มทดลองมีค่ามากกว่ากลุ่มควบคุม หลังการฝึกซ้อม สัปดาห์ที่ 3 และภายหลังสิ้นสุดโปรแกรม การฝึกซ้อม 1 สัปดาห์ อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 ส่วนค่าเซลเม็ดเลือดแดง กลุ่มทดลองมีค่ามากกว่ากลุ่มควบคุมภายหลังสิ้นสุดโปรแกรมการฝึกซ้อมแล้ว 2 สัปดาห์ อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 ในด้านระบบไหลเวียนโลหิต กลุ่มทดลองมีค่าตัวแปรพลังงาน แอโรบิก มากกว่ากลุ่มควบคุมหลังการฝึกซ้อม 2 และ 3 สัปดาห์ สำหรับค่าพลังงาน แอนแอโรบิกของทั้ง 2 กลุ่ม ไม่แตกต่างกันทุกช่วงเวลา จากข้อมูลที่วิเคราะห์ได้ในงานวิจัยนี้ ผู้วิจัยสรุปว่า ผลการฝึกซ้อมบนที่สูง 1,520 เมตร เป็นเวลา 3 สัปดาห์ ไม่มีผลต่อการเพิ่มค่าปริมาณเซลเม็ดเลือดแดงและปริมาณฮีโมโกลบินทั้ง 2 กลุ่ม แต่สามารถพัฒนาระบบไหลเวียนโลหิต(พลังงานแอโรบิก) ของนักกีฬากลุ่มทดลองได้สูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 หลังการฝึกซ้อม 2 และ 3 สัปดาห์ ผู้วิจัยแนะนำให้ใช้วิธีการฝึกนี้กับการฝึกซ้อมที่มีระยะเวลาสั้นก่อนเข้าสู่ช่วงฤดูการแข่งขัน