รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2565
การศึกษาพฤกษเคมีเบื้องต้นและฤทธิ์ทางชีวภาพของไมโครกรีนผักโขม
อุไรวรรณ ศรีพนา มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด พ.ศ. 2565 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นการศึกษาไมโครกรีนผักโขม จำนวน 5 ตัวอย่าง ได้แก่ ไมโครกรีนผักโขมใจกลางแดงใหญ่ ไมโครกรีนผักโขมแก้ว ไมโครกรีนผักโขมเขียว ไมโครกรีนผักโขมเรดลีฟ และไมโครกรีนผักโขมเขียวตองอ่อน การศึกษาสารพฤกษเคมีเบื้องต้น วิเคราะห์หาปริมาณฟีนอลิกรวม ปริมาณฟลาโวนอยด์ แทนนิน การทดสอบฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและฤทธิ์ต้านจุลินทรีย์ ผลตรวจสอบพบสารพฤกษเคมีเบื้องต้นสูงจากสารสกัดเมทานอลของไมโครกรีนผักโขมทั้ง 5 ตัวอย่าง ตรวจพบสารฟลาโวนอยด์ อัลคาลอยด์ ไดเทอร์ปีน ไตรเทอร์ปีนและแอนทราควิโนน นอกจากนี้การวิเคราะห์หาปริมาณสารสำคัญจากสารสกัดเมทานอล พบว่าไมโครกรีนผักโขมแก้ว ตรวจพบปริมาณสารฟีนอลลิกรวมมากที่สุด (195.12 ? 0.14 mg GAE/g extract) ไมโครกรีนผักโขมเขียวตองอ่อน ตรวจพบปริมาณสารแทนนินมากที่สุด (184.03 ? 0.14 mg CCE/g extract) ไมโคร กรีนผักโขมใจกลางแดงใหญ่ตรวจพบปริมาณสารกลุ่มฟลาโวนอยด์มากที่สุด ตามลำดับ (253.81 ? 0.35 mg QCE/g extract) การทดสอบทดสอบฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH radical scavenging พบว่าสารสกัดจากไมโครกรีนผักโขมใจกลางแดงใหญ่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระดีที่สุด (EC50 = 111.69 mg/mL) และการทดสอบฤทธิ์ต้านเชื้อจุลินทรีย์ พบว่า สารสกัดจากไมโครกรีผักโขมเขียวตองอ่อนมีฤทธิ์ต้านเชื้อ Bacillus subtilis, Staphylococcus aureus, Escherichia coli และ Candida albicansคำสำคัญ : ผักโขม, พฤกษเคมี, ต้านอนุมูลอิสระ, ต้านจุลินทรีย์
คำสำคัญ
AntioxidantAntimicrobialPhytochemicalต้านอนุมูลอิสระพฤกษเคมีAmaranthไมโครกรีนMicrogreenผักโขมต้านเชื้อจุลินทรีย์
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
เทคโนโลยีการผลิตผักพื้นบ้านแบบไมโครกรีน
อุดมลักษณ์ มัจฉาชีพ คณะเทคโนโลยีการเกษตรและอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ วิทยาเขตพระนครศรีอยุธยา พ.ศ. 2553 การศึกษาจุลินทรีย์จากเปลือกผลไม้ทุเรียนและมังคุดที่มีศักยภาพในการสร้างสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ
ดวงฤทัย นิคมรัฐ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร พ.ศ. 2553 การประยุกต์ใช้จุลินทรีย์สำหรับพืชปรับปรุงบำรุงดินเพื่อเพิ่มมวลชีวภาพของโสนอัฟริกันและผลผลิตข้าวขาวดอกมะลิ 105 ในพื้นที่ดินเค็มน้อย
ไพรัช พงษ์วิเชียร กรมพัฒนาที่ดิน พ.ศ. 2559 การเพิ่มศักยภาพและสรรพคุณของพืชผักสมุนไพรในตำรับยาล้านนา: การศึกษาฤทธิ์การยับยั้งจุลินทรีย์ก่อโรคและปัจจัยภายนอกที่มีผลต่อการให้ผลผลิต
นิตยา บุญทิม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2556 การใช้ประโยชน์ทางด้านยา จากพืชและจุลินทรีย์บางชนิดที่พบ ณ ศูนย์การศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ หริภุญไชย จังหวัดลำพูน
ศิริวุฒิ สุขขี มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2554 การผลิตเซลลูโลสจากแบคทีเรียและการประยุกต์ใช้ร่วมกับสารสกัดจากพืชสมุนไพรไทย
ศิริลักษณ์ สันพา มหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2560 โครงการวิจัยนวัตกรรมและเทคโนโลยีการผลิตสารชีวภาพจากจุลินทรีย์และสาหร่ายเพื่อผลิตพืชปลอดภัย
ภรณี สว่างศรี กรมวิชาการเกษตร พ.ศ. 2565 การแยกและคัดเลือกจุลินทรีย์ที่ช่วยส่งเสริมศักยภาพในการผลิตข้าวอินทรีย์เพื่อประยุกต์ใช้ในระบบการปลูกข้าวแบบประณีต
สมคิด ดีจริง มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2559 ความสัมพันธ์ของพืชและจุลินทรีย์
ชฎาพร อินสุข มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2561 โครงการวิจัย การเตรียมแผนผังวัฎภาคของระบบไมโครอิมัลชัน และไมโครอิมัลชัน ที่เกิดขึ้นได้เองสำหรับสมุนไพร
ภัททวัฒน์ มณีวัฒนภิญโญ มหาวิทยาลัยรังสิต พ.ศ. 2559