รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2565
การประเมินฤทธิ์กิจกรรมการต้านเชื้อแบคทีเรียที่ดื้อยาหลายชนิดโดยใช้สารสกัดจากพืชแหล่งใหม่
สุรชัย รัตนสุข มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด พ.ศ. 2565 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้เพื่อประเมินกิจกรรมการต้านเชื้อแบคทีเรียที่ดื้อต่อยาหลายขนานจากสารสกัดจากพืช 10 ชนิด (ระกำป่า มะกลอกเกลื้อน เพชรสังฆาต ผักแขยง หญ้าเกล็ดหอย หญ้ารังนก ผักพาย โพธิ์ศรี ผักไชยา และขันทองพยาบาท) ต่อเชื้อแบคทีเรียที่ดื้อยาปฏิชีวนะ ผลการศึกษากิจกรรมการต้านเชื้อแบคทีเรียด้วยวิธี Agar disc diffusion พบว่า สารสกัดจากเพซรสังฆาตที่สกัดด้วยเอทานอลมีบริเวลาของการยับยั้งสูงที่สุดเท่ากับ 1.5 เซนติเมตร ต่อเชื้อ Enterococcus faecalis และ Carbapenem-Resistant Enterobacteriaceae (CRE) ผลการศึกษาหาค่า MIC พบว่าค่า MIC ต่ำสุดเท่ากับ 0.04 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร พบในสารสกัดจากกิ่งขันทองพยาบาทที่สกัดด้วยไดคอลโรมีเทนที่ทดสอบต่อเชื้อ Burkholderia pseudomallei ผลการศึกษาหาค่า MBC พบว่าค่า MBC ต่ำสุดเท่ากับ 0.195 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร พบในสารสกัดจากใบโพธิ์ศรีที่สกัดด้วยเมทานอลที่ทดสอบต่อเชื้อ Pseudomonas aeruginosa ผลการทดลองการต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดจากพืชทั้ง 10 ชนิด ที่สกัดด้วยสารสกัดจากเอทานอล และ เมทานอล พบว่าสารที่สกัดด้วยเอทานอลที่มีฤทธิ์ในการ ต้านอนุมูลอิสระมากที่สุดคือ สารสกัดจากมะกอกเกลื้อน โดยมีมีค่าการต้านอนุมูลอิสระอยู่ที่ 80.165 และพบว่าสารที่สกัดด้วยเมทานอลที่มีฤทธิ์ในการ ต้านอนุมูลอิสระมากที่สุดคือ สารสกัดจากมะกอกเกลื้อน โดยมีมีค่าการต้านอนุมูลอิสระอยู่ที่ 68.154
คำสำคัญ
Antibacterial activityสารสกัดจากพืชPlant extractsmultidrug-resistant bacteriaกิจกรรมการต้านเชื้อแบคทีเรียแบคทีเรียดื้อยาหลายชนิด
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การออกฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและเชื้อจุลินทรีย์: กรณีศึกษาของสมุนไพรชุมชนโพรงมะเดื่อ
อรุณรัตน์ สัณฐิติกวินสกุล มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม พ.ศ. 2558 ฤทธิ์ต้านจุลชีพของสมุนไพรในการต้าน/ฆ่าแบคทีเรียก่อโรคที่ดื้อยาปฏิชีวนะหลายขนาน /กาญจนา หริ่มเพ็ง...[และคนอื่นๆ]
กาญจนา หริ่มเพ็ง ภาควิชาจุลชีววิทยา มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2552 การศึกษาการต้านแบคทีเรียและการต้านเชื้อราที่ได้จากพืชสมุนไพร ในจังหวัดร้อยเอ็ดและจังหวัดบุรีรัมย์
สุรชัย รัตนสุข มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด พ.ศ. 2557 การประเมินฤทธิ์สารต้านจุลินทรีย์ก่อโรคพืชของราเอนโดไฟต์ที่แยกจากกาฝากและพืชอาศัยของกาฝาก
ภัทราพรรณ พรหมแก้ว มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2559 พฤกษเคมี ฤทธิ์ต้านการก่อกลายพันธุ์ ต้านอนุมูลอิสระ และต้านเชื้อแบคทีเรียของผักพื้นบ้านไทยบางชนิด
เมธิน ผดุงกิจ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2553 สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ ศักยภาพการเป็นสารต้านเชื้อจุลินทรีย์และต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดจากพืชพื้นบ้านไทย
ณัฏฐา เลาหกุลจิตต์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2554 การสกัดและดัดแปรเมือกจากผักปลังเพื่อใช้เป็นสารต้านเชื้อจุลินทรีย์
ยุทธนา พิมลศิริผล มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560 ฤทธิ์ของสารสกัดจากพืชท้องถิ่นในสวนปรุในจังหวัดนครราชสีมาต่อการเจริญของโปรไบโอติกและเชื้อก่อโรค
มณฑล วิสุทธิ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา พ.ศ. 2560 การวิจัยและพัฒนาจุลินทรีย์ปฏิปักษ์ในการควบคุมโรครากเน่าและใบจุดของผักสลัดและการถ่ายทอดเทคโนโลยีเพื่อการประยุกต์ใช้การจัดการศัตรูพืชโดยชีววิธี
พิภัทร เจียมพิริยะกุล สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563 ฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรียของสารสกัดจากเปลือกผลมังคุดต่อแบคทีเรียที่ดื้อยา
เกรียงศักดิ์ เอื้อมเก็บ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2556