กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
การวิจัยเรื่องศักยภาพด้านอาหารของพืชท้องถิ่น ชุมชนแพรกหนามแดง อาเภออัมพวา จังหวัด สมุทรสงครามเพื่อความมั่นคงทางอาหารและการใช้ประโยชน์จากความหลากหลายทางชีวภาพอย่างยั่งยืน โดยนาพืชท้องถิ่นจานวน 6 ชนิดได้แก่ หนามพุงดอ ขลู่ ผักขมหิน เหงือกปลาหมอ ผักเบี้ย และทับแถบ มาทดสอบองค์ประกอบทางพฤกษเคมี ทดสอบฤทธิ์ต้านออกซิเดชัน ด้วยวิธี DPPH radical scavenging assay และหาปริมาณของสารประกอบฟีนอลด้วยวิธี Folin–Ciocalteu method ทดสอบฤทธิ์ต้านจุลชีพและการวิเคราะห์คุณค่าทางโภชนาการพบว่า องค์ประกอบทางพฤกษเคมีของพืชท้องถิ่นหลายชนิดเป็นสารกลุ่ม cardiac glycosides tannins และ antraquinones พืชท้องถิ่นที่มีฤทธิ์ต้านออกซิเดชันสูงสุดคือเหงือกปลาหมอ ขลู่ และหนามพุงดอ ตามลาดับ พืชท้องถิ่นส่วนใหญ่มีฤทธิ์ต้านจุลชีพทั้งแบคทีเรียแกรมบวก แบคทีเรียแกรมบวก และยีสต์อยู่ในระดับต่า และพืชท้องถิ่นมีปริมาณคุณค่าทางโภชนาการสุงสุดดังนี้ ปริมาณของน้าคือผักเบี้ย ปริมาณโปรตีนคือเหงือกปลาหมอ ปริมาณไขมันคือหนามพุงดอ ปริมาณไฟเบอร์คือขลู่ และปริมาณคาร์โบไฮเดรตคือหนามพุงดอ