รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564
การวิเคราะห์สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพและฤทธิ์ทางชีวภาพของพืชวงศ์ผักปลาบในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประเทศไทย
ธีระพันธ์ จำเริญพัฒน์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2564 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพและฤทธิ์ทางชีวภาพของพืชวงศ์ผักปลาบในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประเทศไทย จำนวน 10 ชนิด พบว่าพืชวงค์ผักปลาบทั้ง 10 ชนิดพบสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยสารประกอบฟีนอลิกทั้งหมดในผักปลาบใบสากมีปริมาณสูงสุดอย่างมีนัยสำคัญ โดยพบปริมาณ 35.7 mg GEA/g Dw และฟลาโวนอยด์ทั้งหมดโดยพบสูงที่สุดในหญ้าไผ่น้ำใหญ่มีปริมาณสูงสุดอย่างมีนัยสำคัญ โดยพบปริมาณ 368.7 mg RE/ 100gDw และพบว่าหญ้าปักกิ่งมีปริมาณสารฟีนอลิกและฟลาโวนอยด์ทั้งหมดน้อยที่สุด และเมื่อวิเคราห์สารประกอบฟีนอลิกและฟลาโวนอยด์ของพืชวงค์ผักปลาบ พบสาร sinapic acid และ myritcetin ในปริมาณสูงตามลำดับ ซึ่งเป็นสารเหล่านี้ออกฤทธิ์ในการต้านอนุมูลอิสระได้และเป็นประโยชน์ทางยา จากงานวิจัยนี้จะพบว่าผักปลาบผักสากเป็นพืชวงศ์ผักปลาบที่มีสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพและฤทธิ์ทางชีวภาพในปริมาณที่สูงซึ่งยังไม่มีรายงานเกี่ยวกับสารออกฤทธิ์และฤทธิ์ทางชีวภาพในผักปลาบใบสาก (เป็นการรายครั้งแรก) การศึกษานี้คาดหวังว่าจะให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์สำหรับการใช้งานพืชเหล่านี้ในวงกว้าง และใช้สำหรับเป็นข้อมูลพื้นฐานที่เป็นประโยชน์ในการศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับการแปรรูปและหรือการผลิตอาหารเพื่อสุขภาพ
คำสำคัญ
AntioxidantBioactive compoundsPhytochemicalสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพแอนตี้ออกซิแดนไฟโตเคมิคัลCommelinaceaeวงศ์ผักปลาบ
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การศึกษาสารสำคัญที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพจากพืชพื้นเมืองภาคอีสาน ของประเทศไทย
วีณา นุกูลการ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2557 สารประกอบฟีโนลิกของผักพื้นบ้าน 10 ชนิดใน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพและฤทธิ์ทางชีวภาพของพืชวงศ์ขิงในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือและผลของการแปรรูป
ศิริธร ศิริอมรพรรณ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2560 ความหลากหลายทางชีวภาพของสาหร่ายและแมลงน้ำในนาข้าวอินทรีย์จังหวัดเชียงใหม่
พงษ์พันธุ์ ลีฬหเกรียงไกร มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ พ.ศ. 2560 การศึกษาองค์ประกอบทางเคมีที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพจากพืชพื้นเมืองภาคกลาง และภาคใต้ของประเทศไทย
ณัฏฐินี อนันตโชค มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2556 การขยายพันธุ์กระเจียวบัวในหลอดทดลองเพื่อการอนุรักษ์พืชหายากในประเทศไทย
ปิยะพร แสนสุข มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2560 การเพิ่มศักยภาพและสรรพคุณของพืชผักสมุนไพรในตำรับยาล้านนา: การศึกษาฤทธิ์การยับยั้งจุลินทรีย์ก่อโรคและปัจจัยภายนอกที่มีผลต่อการให้ผลผลิต
นิตยา บุญทิม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2556 การวิเคราะห์สัณฐานวิทยาเชิงตัวเลขของผลพืชเผ่าหมอน้อย (วงศ์ทานตะวัน) ในประเทศไทย
สุคนธ์ทิพย์ บุญวงค์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2562 โครงการ กาแยกสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพจากเชื้อแอคติโนมัยซีสในพืชสมุนไพรไทย
ธงชัย เตโชวิศาล คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2553 การขยายผลการตรวจแยกหาเอนโดไฟท์จากต้นพืชสมุนไพรไทยพื้นบ้าน เพื่อนำไปประยุกต์ใช้ในรูปแบบของชีวควบคุมศัตรูพืชที่ก่อโรคกับพืชเศรษฐกิจในประเทศไทย
จีรพันธ์ วรพงษ์ ภาควิชาเทคโนโลยีชีวภาพ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2552