Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559

การโคลน และการศึกษาคุณสมบัติของเอนไซม์ DNA helicase จากเชื้อมาลาเรียซึ่งเป็นเป้าหมายของยารักษาโรคมาลาเรียตัวใหม่

มณฑารพ ยมาภัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2559

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

พลาสโมเดียม ฟัลซิพารัม เป็นเชื้อโปรโตซัว ที่ทำให้เกิดโรคมาลาเรีย ซึ่งเป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญโรคหนึ่ง ในเขตร้อน และกึ่งร้อน ของโลก อีกทั้งยังเป็นโรคที่ยังต้องการยารักษาที่มีประสิทธิภาพ เนื่องจากเชื้อมีการดื้อยา การผลิตวัคซีนต่อโรคยังไม่ประสพผลสำเร็จ และ การกำจัดยุงพาหะก็ยังมีปัญหา เนื่องจากมีการดื้อต่อยากำจัดยุง ดังนั้นจึงมีความจำเป็นอย่างเร่งด่วนที่จะต้องหาเป้าหมายใหม่ของยา เพื่อการรักษาโรคที่มีประสิทธิภาพมากกว่าที่มีอยู่ในปัจจุบัน หนึ่งในเป้าหมายที่น่าสนใจคือ เอนไซม์ ดี เอน เอ เฮลิเคส ซึ่งเป็นเอนไซม์ที่ทำหน้าที่คลายเกลียว ดีเอนเอ เพื่อให้สามารถทำกิจกรรมต่างๆ ซึ่งมีความจำเป็นต่อการดำรงชีวิต ของสิ่งมีชีวิตทุกชนิดได้ โครงการวิจัยนี้จึงได้ทำการศึกษาเอนไซม์เฮลิเคส ตัวใหม่ ที่ยังไม่เคยมีรายงานการวิจัยมาก่อน โดยเริ่มตั้งแต่การโคลน การแสดงออก และวิเคราะห์คุณสมบัติทางชีวเคมีต่างๆ ของ เอนไซม์ ซึ่งเตรียมได้จาก จากยีน PfI0910w ผลการวิจัยพบว่าสามารถทำการโคลน และ แสดงออกเอนไซม์โดยใช้ระบบการแสดงออกใน อี โคไล ได้สำเร็จ เรียกเอนไซม์ที่ผลิตขึ้นมาได้ว่า PfDHA86 โดยพบว่าสามารถผลิตเอนไซม์ได้ที่ระดับ ๐.๓๙๕ มิลิกรัม ต่อ สารเลี้ยงเชื้อ ๑ ลิตร โดยเอนไซม์ ดีเอนเอ เฮลิเคส ปรับแต่งพันธุกรรมที่ผลิตขึ้นมาได้มีขนาด ๘๕.๕ กิโลดาลตัน ผลจากการวิเคราะห์คุณสมบัติในการทำกิจกรรมพบว่า สามารถทำงานได้ดีเมื่อใช้พลังงานจากการย่อย ATP, ทำงานลดลงเล็กน้อยเมื่อใช้ dATP, และทำงานได้น้อยเมื่อใช้ dCTP, dGTP, dTTP เป็นแหล่งพลังงาน อีกทั้งยังต้องการ Mg2+ ในการทำงาน และถูกยับยั้งการทำงานโดย 200 mM KCl, 200 mM NaCl และ EDTA เอนไซม์สามารถคลายเกลียว ดีเอนเอ สายคู่ ทั้งแบบสายสั้นและสายยาว จากการศึกษาผลของยา ในการทำงานของเอนไซม์พบว่า ยา ในกลุ่มแอนทราไซคลิน ได้แก่ daunorubicin และ doxorubicin สามารถยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ได้ โดยมีค่า IC50 ของ daunorubicin และ doxorubicin เท่ากับ 30 และ 23 ?M ตามลำดับ องค์ความรู้ที่ได้นี้จะสามารถใช้เป็นพื้นฐานในการพัฒนายารักษาโรคมาลาเรียตัวใหม่ และยังเป็นองค์ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับกลไกการทำงานของเอนไซม์ เฮลิเคสในสิ่งมีชีวิต เชิงลึก อีกด้วย?

คำสำคัญ

CharacterizationMalariaPlasmodium falciparumมาลาเรียพลาสโมเดียมrecombinantcloning and expressionดีเอนเอรีคอมบิแนนท์การโคลนและการแสดงออกการวิเคราะห์คุณสมบัติ DNA helicaseฟาลซิพารั่มฮีลิเคส

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การศึกษาความหลากหลายทางพันธุกรรมของจีนพลาสโมเดียมไวแวกซ์เมอร์โรซอยต์เซอร์เฟซโปรตีน (พีวีเอ็มเอสพี) ในพื้นที่ระบาดของเชื้อมาลาเรียในประเทศไทย

จิราภรณ์ คุ้ยทรัพย์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2558

การศึกษาระบาดวิทยาเชิงชีวโมเลกุลของการดื้อยาของเชื้อมาลาเรียในคนในแถบภูมิภาคเอเชีย (ชื่อข้อเสนอการวิจัยเดิม : การศึกษาระบาดวิทยาเชิงชีวโมเลกุลของการดื้อยาของเชื้อมาลาเรียในคนในแถบภูมิภาคเอเชีย)

มัลลิกา อิ่มวงศ์ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2558

พันธุศาสตร์ของเชื้อมาลาเรีย: จากงานวิจัยพื้นฐานส่การพัฒนายาต้านมาลาเรีย

สิทธิพร ภัทรดิลกรัตน์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2557

วิวัฒนาการยารักษาโรคมาลาเรีย

วิรงค์รอง เจียรกุล มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2560

การศึกษากลุ่มยาที่มีผลยับยั้งโดยตรงต่อเอนไซม์คาร์โบนิค แอนไฮเดรสของเชื้อมาเลเรีย

สุธารทิพย์ เรืองประภาวุฒิ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต พ.ศ. 2553

การศึกษาฤทธิ์ต้านมาลาเรียจากหัวข้าวเย็นเหนือและหัวข้าวเย็นใต้

เกศรา ณ บางช้าง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2560

แกมมีโตไซต์กับการแพร่กระจายของเชื้อมาลาเรีย

นัฐพร เปียรักษา มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2560

การติดเชื้อมาลาเรียชนิดรุนแรงจากพลาสโมเดียม ไวแวกซ์

ฐิติวัฒน์ ช่างประดับ โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า พ.ศ. 2557

การศึกษาภาวะไตวายเฉียบพลันในโรคมาลาเรียชนิดรุนแรง

พรรณเพ็ญ วิริยเวชกุล มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2557

การศึกษาประสิทธิภาพและความปลอดภัยในสัตว์ทดลองของตำรับยาจันทน์ลีลาและประสะจันทน์แดงในการป้องกันและรักษาโรคมาลาเรีย

ชูชาติ พันธ์สวัสดิ์ สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน) (สวก.) พ.ศ. 2565