ความสัมพันธ์ของจีนกับการสูบบุหรี่และการติดเชื้อไวรัสต่อการเกิดมะเร็งปากมดลูกของสตรีไทย
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
มะเร็งปากมดลูกเป็นโรคมะเร็งที่สำคัญในสตรี โดยมีไวรัสฮิวแมนแปปิโลมา(HPV) เป็นสาเหตุที่สำคัญ อย่างไรก็ตามภูมิหลังด้านพันธุกรรมของ พี 53 (p53) ซึ่งเป็นจีนต้านมะเร็งอาจจะมีบทบาทสำคัญต่อการพัฒนาของโรคมะเร็ง ในมนุษย์พบว่ามีความหลากหลายทางพันธุกรรมของจีน p53 ที่ตำแหน่งโคนดอน 72 ซึ่งมีอัลลีลที่แตกต่างกัน 2 แบบ คือ arginine (Arg) อัลลีล และ proline (Pro) อัลลีล การศึกษานี้จึงต้องการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง ความหลากหลายทางพันธุกรรมของ p53 ตำแหน่งโคนดอน 72 กับความเสี่ยงของการเป็นมะเร็งปากมดลูกในสตรีภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยที่ติดเชื้อ HPV และได้รับสูบบุหรี่ โดยทำการศึกษาในอาสาสมัครจำนวน 336 ราย แบ่งออกเป็นสองกลุ่มที่มีอายุเฉลี่ยใกล้เคียงกัน (age-matched study) คือ กลุ่มควบคุมซึ่งเป็นอาสาสมัครที่มีสุขภาพดีจำนวน 168 ราย และกลุ่มผู้ป่วยมะเร็งปากมดลูก จำนวน 168 ราย ผลการศึกษาพบว่าความหลากหลายทางพันธุกรรมของ p53 ไม่มีผลเปลี่ยนแปลงความเสี่ยงของการเกิดมะเร็งปากมดลูกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p>0.05) แต่พบว่าการติดเชื้อ HPV สามารถเพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดมะเร็งปากมดลูกอย่างมีนัยสำคัญด้วยค่า OR เท่ากับ 41.84 (p<0.0001) และค่า adjusted OR เท่ากับ 44.48 (p<0.0001) อาสาสมัครที่มีสามีสูบบุหรี่จะส่งผลให้ความเสี่ยงต่อการเกิดมะเร็งปากมดลูกเพิ่มขึ้น ทั้งในอาสามัครที่มีสามีกำลังสูบบุหรี่ หรือเคยสูบบุหรี่ ด้วยค่า OR เท่ากับ 3.25 (p<0.0001) และ 2.15 (p<0.01) ตามลำดับ และมีค่า adjusted OR เท่ากับ 2.48 (p<0.05) และ 3.29 (p<0.01) ตามลำดับ อย่างไรก็ตาม ในสตรีที่ติดเชื้อ HPV ความหลากหลายทางพันธุกรรมของ p53 ไม่มีผลเปลี่ยนแปลงความเสี่ยงของการเกิดมะเร็งปากมดลูก สำหรับความสัมพันธ์ระหว่างความหลากหลายทางพันธุกรรมของ p53 กับการสูบบุหรี่ พบว่า ความเสี่ยงของการเป็นมะเร็งปากมดลูกจะเพิ่มขึ้น เมื่อ 1) สามีกำลังสูบบุหรี่ และ 2) อาสาสมัครที่ p53 มี Arg อัลลีล อยู่ด้วย โดยถ้าเป็น Arg/Pro จีโนไทป์ จะเพิ่มความเสี่ยง 4.78 เท่า (p<0.05) และ ถ้าเป็น Arg/Arg + Arg/Pro จีโนไทป์ จะเพิ่มความเสี่ยง 4.18 เท่า (p<0.05) เมื่อปรับด้วยอายุและการติดเชื้อ HPV ดังนั้นการตรวจหาความหลากหลายทางพันธุกรรมของ p53 ร่วมกับลดการสัมผัสกับสารก่อมะเร็งจากสิ่งแวดล้อมจะยังคงมีประโยชน์ในการป้องกันการเกิดมะเร็งปากมดลูกในกลุ่มที่มีความเสี่ยงสูง