Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2557

ความรุนแรงในการก่อโรคและพันธุกรรมในระดับโมเลกุลของเชื้อรา Beauveria bassiana สายพันธุ์ท้องถิ่นที่เป็นผลมาจากอาหารเทียมและวัสดุเพาะเลี้ยงเพิ่มปริมาณสำหรับใช้ประโยชน์ในการควบคุมแมลงศัตรูพืชอย่างยั่งยืน (ระยะที่ 2)

รุ่งเกียรติ แก้วเพชร มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต พ.ศ. 2557

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของอาหารเทียม ซึ่งได้แก่Potato Dextrose Agar (PDA), Sabouraud Dextrose Agar (SDA), Sabouraud Dextrose Agar Supplemented with Yeast Extract (SDAY), Malt Extract Agar (MEA), Nutrient Agar (NA) และ Water Agar (WA) และ วัสดุเพาะเชื้อได้แก่ ข้าวสวย ข้าวเปลือก ข้าวฟ่าง และ อาหารสุนัข ต่อการเจริญและ ความรุนแรงใน การก่อโรคของเชื้อรา Beauveriabassiana(Balsamo)Vuillenim (Ascomycota: Hypocreales) ไอโซเลท 01 (Bbs01) รวมทั้งตรวจสอบปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการก่อโรคในระดับโมเลกุล ในระดับลักษณะปรากฏ (phenotypic level) พบว่าเส้นใยของเชื้อรา Bbs01 เจริญได้ดีที่สุดบนอาหาร NA (3.04 + 0.17 มิลลิเมตร ต่อวัน) ในขณะที่สร้างสปอร์ได้ปริมาณสูงสุดบนอาหาร SDA (8.80 + 0.55 สปอร์ต่อมิลลิลิตร) และ เชื้อราสามารถก่อโรคกับเพลี้ยอ่อนผัก Lipaphis erysimi, (Hemiptera: Aphididae) ด้วงหมัดผัก Phyllotreta sinuate, (Coleoptera: Chrysomelidae) และ หนอนกระทู้ผัก Spodoptera litura (Lepidoptera: Noctuidae) ได้ในระดับสูงสุด เมื่อเพาะเลี้ยงบน SDAY โดยมีค่าเฉลี่ยการตายสะสม 7 วัน (Percent Cumulative Mortality - PCM) เท่ากับ 94.20 + 4.02, 71.4 + 3.85 และ 79.00 + 1.58 เปอร์เซ็นต์ตามลำดับ ส่วนในระดับชีวโมเลกุล (Molecular biological level) การตรวจสอบพันธุกรรมด้วย วิธีRAPD-PCR (Random Amplified Polymorphic DNAs) และ acrylamide gel electrophoresis แสดงให้เห็นว่าชนิดของอาหารเทียม และ วัสดุเพาะไม่มีผลต่อแบบชนิดพันธุกรรม (genotypic level) ของเชื้อรานี้ ในขณะที่ผลการศึกษาด้านเอนไซม์พบว่าเชื้อรา Bbs01 ที่เพาะเลี้ยงด้วยอาหารเทียม และ/ หรือ วัสดุเพาะเลี้ยงที่แตกต่างกัน มีการผลิตเอนไซม์protease แตกต่างกัน (p=0.01) โดยการเพิ่มขึ้น ของความสามารถในการก่อโรคกับแมลงเป้าหมายบางชนิด แปรผันตามระดับการผลิตเอนไซม์ protease ส่วนผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ชี้ให้เห็นว่าอาหารเทียม และ วัสดุเพาะเลี้ยงที่เหมาะสม ต่อการเพาะเลี้ยงเพิ่มปริมาณเชื้อราBbs01 คือ SDAY และ อาหารสุนัขตามลำดับ

คำสำคัญ

ความคงที่ทางพันธุกรรม (Genetic stability)ความรุนแรง (virulence)เชื้อรา Beauveria bassiana

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

ความรุนแรงในการก่อโรคและพันธุกรรมในระดับโมเลกุลของเชื้อรา Beauveria bassiana สายพันธุ์ท้องถิ่นที่เป็นผลมาจากอาหารเทียมและวัสดุ เพาะเลี้ยงเพิ่มปริมาณสำหรับใช้ประโยชน์ในการควบคุม แมลงศัตรูพืชอย่างยั่งยืน

รุ่งเกียรติ แก้วเพชร มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต พ.ศ. 2557

การทดสอบฤทธิ์ทางชีวภาพของสารสกัดหยาบที่ได้จากเชื้อราสาเหตุโรคในแมลง: Beauveria bassiana และ Beauveria brongniartii

สุพัตรา โพธิ์เอี่ยม สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2554

โครงการวิจัยและพัฒนาการอารักขาพืชผัก

สมชัย สุวงศ์ศักดิ์ศรี กรมวิชาการเกษตร พ.ศ. 2556

การสกัดและดัดแปรเมือกจากผักปลังเพื่อใช้เป็นสารต้านเชื้อจุลินทรีย์

ยุทธนา พิมลศิริผล มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560

การประยุกต์ใช้เชื้อรา Beauveria bassiana สายพันธุ์ท้องถิ่นในการควบคุมศัตรูพืชเพื่อการผลิตผักวงศ์กะหล่ำปลอดภัยจากสารพิษ (ระยะขยายผล)

รุ่งเกียรติ แก้วเพชร มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต พ.ศ. 2553

การประยุกต์ใช้เชื้อรา Beauveria bassiana สายพันธุ์ท้องถิ่นในการควบคุมศัตรูพืช เพื่อการผลิตผักวงศ์กระหล่ำปลอดภัยจากสารพิษในสภาพควบคุม

รุ่งเกียรติ แก้วเพชร มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต พ.ศ. 2552

การเพิ่มศักยภาพและสรรพคุณของพืชผักสมุนไพรในตำรับยาล้านนา: การศึกษาฤทธิ์การยับยั้งจุลินทรีย์ก่อโรคและปัจจัยภายนอกที่มีผลต่อการให้ผลผลิต

นิตยา บุญทิม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2556

การประเมินฤทธิ์สารต้านจุลินทรีย์ก่อโรคพืชของราเอนโดไฟต์ที่แยกจากกาฝากและพืชอาศัยของกาฝาก

ภัทราพรรณ พรหมแก้ว มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2559

การศึกษาสารสกัดชีวภาพไล่แมลงศัตรูพืชจากสมุนไพรผู้ไท จังหวัดกาฬสินธุ์

อนุรักษ์ ปิ่นทอง กาฬสินธุ์ พ.ศ. 2553

ยกระดับคุณภาพการผลิตผักเศรษฐกิจในการควบคุมเชื้อโรคพืชด้วยสารสกัดธรรมชาติ

วรัญญู แก้วดวงตา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2560