กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
ความสามารถในการต้านทานโรคเหี่ยวในปทุมมาสายพันธุ์การค้า จากการศึกษาพบเชื้อ 1 ไอโซเลทที่ทาให้พืชทดสอบแสดงอาการของโรค คือ ไอโซเลท Si16, biovar 4, phylotype I, sequevar 30 ที่แยกจากปทุมมา โดยสายพันธุ์ที่ทนทาน แสดงอาการของโรค 1-40 เปอร์เซ็นต์ ได้แก่ พันธุ์ชมพูเส้น, ชมพูมะลิ, และลัดดาวัลย์ พันธุ์ที่ต้านทานไม่แสดงอาการของโรค ได้แก่ พันธุ์แม่โจ้อิมเพลส02 การศึกษาความแตกต่างของแถบ DNA พบว่า ไพรเมอร์ 090 (RAPD), 847 (ISSR) และ 836 (ISSR) ปรากฏแถบดีเอ็นเอที่สามารถแยกความแตกต่างระหว่างกลุ่มที่มีลักษณะต้านทานและอ่อนแอ่ต่อโรคเหี่ยวที่เกิดจากเชื้อ R. solanacearum โดยแถบดีเอ็นที่ปรากฏจากการเพิ่มปริมาณสารพันธุกรรมด้วยไพรเมอร์ 090 (RAPD) มีขนาดประมาณ 1,350 bp ปรากฏในสายพันธุ์การค้า กลุ่มที่มีลักษณะต้านทานต่อโรค 5 สายพันธุ์ ได้แก่ ลัดดาวัลย์, ชมพูเส้น, ชมพูมะลิ, แม่โจ้อิมเพลส02, และชาโดว์ แต่ไม่ปรากฏในปทุมมากลุ่มที่อ่อนแอต่อโรค แถบดีเอ็นที่ได้จากไพรเมอร์ 847 (ISSR) ปรากฏแถบดีเอ็นเอขนาดประมาณ 500 bp ในปทุมมากลุ่มที่มีลักษณะต้านทานต่อโรคเหี่ยวที่เกิดจากแถบคทีเรีย R. solanacearum เพียง 4 สายพันธุ์ คือ สายพันธุ์ชมพูเส้น ชมพูมะลิ แม่โจ้อิมเพลส02 และชาโดว์ แต่ไม่ปรากฏแถบดีเอ็นเอบนตาแหน่งเดียวกันในสายพันธุ์ลัดดาวัลย์ที่มีความต้านทานในระดับเดียวกัน การใช้เครื่องหมาย SSR ทาให้พบแถบดีเอ็นเอที่จาเพาะต่อพันธุ์แม่โจ้อิมเพลส02 ที่ต้านทานต่อโรคเหี่ยว พบแถบดีเอ็นเอที่จาเพาะต่อพันธุ์ที่ทนทานต่อโรคสูง ได้แก่ พันธุ์ลัดดาวัลย์ ซึ่งสามารถนาแถบดีเอ็นเอที่พบนี้ไประบุพันธุ์และแยกลูกผสมจากการผสมระหว่างพันธุ์ที่ศึกษาในงานวิจัยขั้นต่อไปได้
เป้าหมายเมื่อจบโครงการ: 4 — 4. Key elements demonstrated in laboratory environments
การตรวจสอบองค์ประกอบ และ/หรืออุปกรณ์ที่ใช้ทดลอง (breadboard) ในระดับห้องปฏิบัติ การ: เป็นองค์ประกอบทางเทคโนโลยีขั้นพื้นฐานที่ได้ถูกประกอบเข้าด้วยกันเพื่อให้ชิ้นส่วน สามารถทำงานด้วยกันได้ ซึ่งอาจมีความละเอียดตํ่าเมื่อเปรียบเทียบกับระบบในขั้นตอนท้าย
การสร้างแนวคิดทางเทคโนโลยี และ/หรือ การประยุกต์สูตรทางเทคโนโลยี: เป็นการประดิษฐ์ ขั้นเริ่มต้น โดยเป็นการศึกษาขั้นพื้นฐานต่อข้อสังเกตการประยุกต์ใช้หลักการพื้นฐานมาสู่การ ประดิษฐ์คิดค้น ซึ่งอาจยังไม่ได้มีการพิศูจน์ หรือวิเคราะห์รายละเอียดเพื่อสนับสนุนสมมติฐานที่ ตั้งขึ้นได้
เป้าหมายเมื่อจบโครงการ: 5 — 5. proposed solution(s) validated, now by relevant stakeholders in the area
แนวทางการแก้ปัญหาได้รับการตรวจสอบ ถูกนำเสนอแก่ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่เกี่ยวข้อง โดยการ วิจัยนี้ได้พยายามนำองค์ความรู้ทางด้านโรคพืช การพัฒนาเครื่องหมายโมเลกุล มาบูรณาการ เพื่อช่วยให้การคัดเลือกพืชได้ถูกต้องแม่นยำขึ้น ซึ่งจะเป็นประโยชน์ในการปรับปรุงพันธุ์ปทุมมา และหากสามารถปรับปรุงพันธุ์ปทุมมาต้านทานต่อโรคเหี่ยวได้ก็จะสามารถช่วยเหลือเกษตรกร และเพิ่มรายได้เข้าสู่ประเทศได้มากขึ้น
กำหนดปัญหา การเสนอแนวคิดในการพัฒนาหรือแก้ปัญหาและคาดการณ์ผลกระทบที่อาจเกิด ขึ้น และระบุผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่เกี่ยวข้องในโครงการ โดยการผลิตปทุมมาในปัจจุบันนี้ เกษตรกรพบปัญหาที่สำคัญคือโรคเน่าที่เกิดจากเชื้อ R. solanacearum การหาตำแหน่ง ดีเอ็นเอหรือระบุยีนที่เกี่ยวข้องกับลักษณะที่ต้านทานต่อโรค การใช้เครื่องหมายในการคัดเลือก ลักษณะต้านทาน ทำให้การคัดเลือกมีประสิทธิภาพสูง และการปรับปรุงพันธุ์สามารถทำได้อย่าง รวดเร็ว