ลักษณะทางโมเลกุลของยีนต้านทานโรคใบไหม้ในหน้าวัว จากลายพิมพ์ไอเอสเอสอาร์
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
โครงการวิจัยนี้มีเป้าหมายหลัก คือ การค้นหายีนหรือแถบดีเอ็นเอที่จำเพาะต่อลักษณะการต้านทานโรคใบไหม้ในหน้าวัว โดยพิจารณาแถบดีเอ็นเอที่พบเฉพาะในหน้าวัวสายพันธุ์ที่มีความต้านทานต่อโรคแต่ไม่พบในสายพันธุ์ที่เป็นโรค จากการจำแนกชนิดของเชื้อแบคทีเรียสาเหตุโรคใบไหม้ของหน้าวัวโดยศึกษาลักษณะทางสัณฐานวิทยา สรีรวิทยาและชีวเคมี ของเชื้อแบคทีเรียที่แยกได้จำนวน 93 ตัวอย่าง พบแบคทีเรียที่มีลักษณะของ Xantomonas axonopodis จำนวน 12 ตัวอย่าง เมื่อนำเชื้อบริสุทธิ์ที่แยกได้มาทดสอบความสามารถในการเกิดโรคกับหน้าวัวสายพันธุ์ต่าง ๆ พบว่า หน้าวัวสายพันธ์เปลวเทียนลำปางมีลักษณะการต้านทานโรคสูงที่สุด จากระดับความรุนแรงของโรคเฉลี่ยหลังจากปลูกเชื้อมีค่าต่ำที่สุด เท่ากับ 0.40 ส่วนหน้าวัวสายพันธุ์ยาควีนต้ามีลักษณะการต้านทานโรคต่ำที่สุด จากระดับความรุนแรงของโรคเฉลี่ยหลังจากปลูกเชื้อมีค่าสูงที่สุด เท่ากับ 3.80 การเพิ่มจำนวนดีเอ็นเอโดยใช้ไพรเมอร์ไอเอสเอสอาร์ (ISSR) primer ด้วยเทคนิคพีซีอาร์ แล้วแยกแถบดีเอ็นเอโดยวุ้นอะกาโรส (agarose gel) ความเข้มข้น 1.5 % และย้อมด้วยเอธิเดียมโบรไมด์ (ethidium bromide) มีไพรเมอร์ที่สามารถให้แถบดีเอ็นเอกับตัวอย่างหน้าวัว 20 สายพันธุ์ จำนวน 18 คู่ไพรเมอร์ เมื่อทำการตรวจหาแถบดีเอ็นเอที่ปรากฏเฉพาะในหน้าวัวสายพันธ์ที่ต้านทานโรค คือ สายพันธุ์เปลวเทียนลำปาง และสายพันธุ์เปลวเทียนภูเก็ต ผลการทดลองไม่พบแถบดีเอ็นเอที่มีลักษณะเฉพาะในหน้าวัวทั้งสองสายพันธุ์ ดังนั้น จึงไม่สามารถระบุแถบดีเอ็นเอที่จำเพาะต่อลักษณะการต้านทานโรคใบไหม้ในการศึกษาครั้งนี้ คำสำคัญ: โมเลกุล, ยีน, โรคใบไหม้, หน้าวัว, ไอเอสเอสอาร์