Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2565

การพัฒนาตัวชี้วัดความยืดหยุ่นทางสังคมนิเวศของเกษตรกรที่ผลิตข้าวอินทรีย์ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง

ไชยธีระ พันธุ์ภักดี มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2565

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

ความไม่แน่นอนในการเกษตร เช่น การเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศ การปรับตัวของปัจจัยการผลิต เป็นต้น ถือเป็นภัยคุกคามที่สำคัญต่อการทำเกษตรกรอินทรีย์ของเกษตรกร โดยเฉพาะในประเทศกำลังพัฒนา เพื่อรับมือกับความไม่แน่นอนดังกล่าวอย่างยั่งยืน การสร้างความยืดหยุ่น (Resilience building) เป็นกลยุทธ์ที่ผู้เกี่ยวข้องพิจารณาแล้วว่า มีประสิทธิภาพและความเป็นไปได้มากที่สุด ที่จะช่วยให้เกษตรกรข้างต้นรับมือกับภัยคุกคามเหล่านั้น เนื่องจากคำจำกัดความ (Definition) และการดำเนินงาน (Operation) โดยพื้นฐานของการสร้างความยืดหยุ่น ล้วนมุ่งเน้นไปที่ความสามารถในการปรับตัว (Adaptation) ของเกษตรกรให้เข้ากับการเปลี่ยนแปลงทุกประเภท ในการศึกษานี้ผู้วิจัยได้ใช้หลักการมีส่วนร่วม (Participatory approach) และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ (Qualitative analyze) เป็นเครื่องมือ โดยมีเกษตรกรอินทรีย์ประสบการณ์สูงจำนวน 62 คน จาก 4 จังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเป็นผู้ให้ข้อมูล (Informants) พวกเขาถูกสัมภาษณ์เป็นรายบุคคลเกี่ยวกับแนวคิดการฟื้นคืนชีพในบริบทเชิงเกษตรและทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง เพื่อสร้างชุดตัวชี้วัดเฉพาะ (Indicator) ที่มีคุณสมบัติสามารถรักษาและฟื้นฟู การผลิตข้าวอินทรีย์ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องได้ ผลที่ได้จากการศึกษาครั้งนี้คือตัวชี้วัดจำนวน 28 รายการ ที่มีชื่อเฉพาะว่า ตัวชี้วัดความยืดหยุ่นทางสังคมและระบบนิเวศ (Social-ecological Resilience Indicators: SERIs) ที่สามารถประเมินข้อมูลเชิงปริมาณและให้คำแนะนำเชิงคุณภาพได้ เนื่องจากบริบททางสังคม ระบบนิเวศ และวัฒนธรรมของผู้ให้ข้อมูลนั้น ได้นำมาผนวกเข้าไว้ใน SERIs ข้อเสนอแนะสำคัญของงานวิจัยนี้ คือ ตัวชี้วัด 28 รายการ ไม่เพียงแต่มีความสำคัญต่อการสร้างความยืดหยุ่นเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการเสนอแนะนโยบายเพื่อส่งเสริมให้เกษตรกรอินทรีย์ ดำเนินการปรับตัวและการเปลี่ยนแปลงในช่วงระยะเวลาของการเปลี่ยนแปลง

คำสำคัญ

ResilienceOrganic riceข้าวอินทรีย์ความยืดหยุ่นSocial-ecological resilience indicatorsตัวชี้วัดความยืดหยุ่นทางสังคมนิเวศ

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การประเมินผลกระทบ ความเสี่ยง ความล่อแหลมเปราะบาง และแนวทางการปรับตัว ของระบบการเกษตรและสังคมเกษตรกรต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและการ เปลี่ยนแปลงเชิงเศรษฐกิจและสังคมในอนาคต: กรณีศึกษาลุ่มน้ำ ชี-มูล

วิเชียร เกิดสุข กรุงเทพฯ พ.ศ. 2556

การวิเคราะห์ขีดความสามารถของเกษตรกร ผู้ปลูกข้าวต่อการปรับตัวภายใต้ความเสี่ยง การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

จันทนา อุดม มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร พ.ศ. 2560

ความเสี่ยง การเตรียมความพร้อมรับมือและการปรับตัวต่อเหตุการณ์ไม่ปกติของเกษตรกรไทย

สิทธิเดช พงศ์กิจวรสิน สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563

Developing Social-ecological Resilience Indicators of Organic Rice Production through Integrating Resilience Theories with Social Sciences’ Disciplines

มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560

อุปสรรคและกลยุทธ์การปรับตัวของเกษตรกรต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ : กรณีศึกษาบางเลน นครปฐม

สิตางศุ์ พิลัยหล้า สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน) (สวก.) พ.ศ. 2564

การเปรียบเทียบประสิทธิภาพความเสี่ยงของการปลูกข้าวแบบอินทรีย์และแบบทั่วไปในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

สาธิต อดิตโต มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2556

ความต้องการจัดการความเสี่ยงของเกษตรกร: กรณีศึกษาเกษตรกรผู้ปลูกข้าว

สำนักวิจัยเศรษฐกิจการเกษตร สำนักวิจัยเศรษฐกิจการเกษตร พ.ศ. 2552

Risk Management Strategy for Agricultural Production Instability : A Case Study of Paddy Production

พ.ศ. 2559

สภาพการสร้างความมั่นคงทางอาหารของเกษตรกรอินทรีย์ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง

ชมพูนุท โมราชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี พ.ศ. 2559

ความเสี่ยงและผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศต่อความมั่นคงทางอาหารของชุมชนลุ่มน้ำมูลภายใต้การผลิตตามความเหมาะสมการปลูกพืชเศรษฐกิจ

วชิราพร เกิดสุข มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2565