รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564
การใช้เครื่องตัดอ้อยสดพร้อมสางใบแบบพ่วงท้ายรถแทรกเตอร์ลงพื้นที่ชุมชนตัวอย่างเพื่อแก้ไขปัญหาการเผาอ้อยสำหรับเกษตรกรรายย่อย
ณัฐวุฒิ เดไปวา สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
อ้อยเป็นผลผลิตอุตสาหกรรมที่มีความสำคัญต่อระบบเศรษฐกิจของประเทศไทยเป็นอย่างมาก ผลผลิตอ้อยเข้าหีบประจำฤดูการผลิตปี 2564/65 ของโรงงานน้ำตาลทั้ง 57 โรง ตั้งแต่วันที่ 7 ธันวาคม 2564 จนถึงวันที่ 7 พฤษภาคม 2565 รวมระยะเวลาหีบอ้อย 152 วัน มีปริมาณอ้อยเข้าหีบทั่วประเทศที่ 92.07 ล้านตัน แยกเป็นอ้อยสด จำนวน 66.95 ล้านตัน คิดเป็น 72.72% และอ้อยไฟไหม้ จำนวน 25.12 ล้านตัน คิดเป็น 27.28% ในการเก็บเกี่ยวผลผลิตอ้อยของเกษตรกรรายย่อยนั้น ส่วนใหญ่ยังนิยมใช้วิธีเผาใบอ้อยก่อนการเก็บเกี่ยวเพื่อให้สะดวกต่อการกำจัดใบและง่ายในการใช้เครื่องจักรที่มีในปัจจุบันเก็บเกี่ยวอ้อยไฟไหม้ การเผาใบอ้อยนั้นมีข้อเสียคือมีแนวโน้มก่อให้เกิดมลพิษส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมทำให้อ้อยสูญเสียน้ำหนักและคุณภาพความหวานที่ได้อีกด้วย ดังนั้นคณะผู้ผลิตจึงสร้างและพัตนาเครื่องตัดอ้อยสดชนิดพ่วงท้ายรถแทรกเตอร์ 3 เครื่องเพื่อทดลองใช้ตัดอ้อยสดในจังหวัดชัยภูมิ 3 พื้นที่ ครอบคุมพื้นที่ประมาณ 1,000 ไร่ ทำให้สามารถตัดอ้อยสดได้ 50-70 ตันต่อวัน (8ชั่วโมง) ทำให้สามารถประหยัดเวลา ลดแรงงานคนและค่าใช้จ่ายในการเก็บเกี่ยวรวมถึงช่วยลดมลพิษจากการเผาอ้อยและตอบโจทย์ตามนโยบายของรัฐบาลปัจจุบันด้วย
คำสำคัญ
เกษตรกรรายย่อยSmall-scale farmerSugarcane Harvesting MachineReduce Sugarcane Burningเครื่องตัดอ้อยสดลดการเผาอ้อย
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การพัฒนาเชิงพื้นที่เพื่อลดการเผาอ้อยที่สร้างมลพิษทางอากาศ PM2.5 โดยใช้เครื่องตัดอ้อยสดพร้อมสางใบแบบพ่วงท้ายรถแทรกเตอร์
ณัฐวุฒิ เดไปวา สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 การใช้ประโยชน์จากผลผลิตพลอยได้จากกระบวนการผลิตเอทานอลจากการหมักกากน้ำตาล
อัจฉราพร ขำโสภา มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2559 ความสัมพันธ์ระหว่างกิจกรรม 5ส กับการลดความสูญเปล่า 7 ประการ ในกระบวนการผลิตของโรงงานน้ำตาลในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย
ธนรุจ กิจจาธิป สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2562 การถ่ายทอดเทคโนโลยีการผลิตและการใช้ปุ๋ยคอกอัดเม็ดผสมจุลินทรีย์ย่อยสลายตอซังและฟางข้าวเพื่อการใช้ประโยชน์ในชุมชนเกษตรกรรายย่อย
ดุสิต อธินุวัฒน์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 ระบบบริหารจัดการของเหลือชีวมวลเป็นศูนย์ เพื่อใช้ในโรงไฟฟ้า
ธนากร วงศ์วัฒนาเสถียร สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563 การพัฒนาและถ่ายทอดเทคโนโลยีเครื่องมือสำหรับลดปริมาณการใส่ปุ๋ยในไร่มันสำปะหลัง
ราชันย์ วงษ์ทวี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2556 การสร้างความตระหนักและส่งเสริมการแก้ไขปัญหาโดยชุมชนด้วยการส่งเสริมนวัตกรรมที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมจากวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร
น้ำฝน อัศวกิจกุลโรจน์ กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม พ.ศ. 2565 ศึกษาสภาพการใช้เครื่องเก็บเกี่ยวอ้อยในประเทศไทย
วิชัย โอภานุกุล กรมวิชาการเกษตร พ.ศ. 2555 วอเตอร์และคาร์บอนฟุตพริ้นท์ของการผลิตน้ำตาลทรายขาวในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่างของประเทศไทย กรณีศึกษา: จังหวัดนครราชสีมา ชัยภูมิ บุรีรัมย์ และสุรินทร์
พงศ์เทพ สุวรรณวารี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2557 โครงการวิจัยเครื่องรวบรวมใบอ้อยแบบอัตโนมัติ
วิชัย โอภานุกุล กรมวิชาการเกษตร พ.ศ. 2560