การศึกษาแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุมถึงการเสริมสังกะสีเพื่อลดความรุนแรงของของโรคไข้เลือดออกเดงกีในเด็ก
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
จากผู้ป่วยเด็กที่เป็นไข้เลือดออกจำนวน 53 คน มีเด็กจำนวน 50 คนตอบรับการในการเข้าร่วมการศึกษา โดยเด็กได้รับการสุ่มให้เข้าร่วมกลุ่มการศึกษา 2 กลุ่มๆละ 25 คน ลักษณะประชากรพื้นฐานจะแสดงในตารางที่ 1 โดยร้อยละ 62 ของผู้เข้าร่วมโครงการเป็นเด็กผู้ชาย อายุประชากรเฉลี่ย 6.3 ปี (ระหว่าง 1.1-13.8 ปี) ร้อยละ 30 ของผู้ป่วยเป็นไข้เลือดออก (dengue hemorrhagic fever) และร้อยละ 70 เป็นโรคไข้เดงกี (dengue fever) โดยประชากรทั้ง 2 กลุ่มไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในด้านของลักษณะทางประชากร อาการและอาการแสดงของโรค ระดับสังกะสีในเลือดเมื่อแรกรับและเมื่อสิ้นสุดการศึกษาแสดงไว้ในตารางที่ 2 ระดับสังกะสีในเลือดเมื่อแรกรับในทั้ง 2 กลุ่มไม่แตกต่างกัน (กลุ่มรักษา 65.0?14.0 ไมโครกรัม/เดซิลิตร และ กลุ่มควบคุม 70.8?26.9 ไมโครกรัม/เดซิลิตร; p = 0.334) อุบัติการณ์การขาดสังกะสีในผู้ป่วยโรคไข้เลือดออกพบได้ร้อยละ 46 โดยอุบัติการณ์การขาดสังกะสีไม่แตกต่างกันระหว่าง 2 กลุ่ม และระดับสังกะสีในผู้ป่วยโรคไข้เดงกีและไข้เลือดออกไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติสิ้นสุดการศึกษา ผู้ป่วยทั้ง 2 กลุ่มมีระดับสังกะสีในเลือดสูงขึ้น โดยกลุ่มรักษามีระดับสังกะสีสูงขึ้น 26.4 ไมโครกรัม/เดซิลิตร และ กลุ่มควบคุมสูงขึ้น 14.4 ไมโครกรัม/เดซิลิตร โดยผู้ป่วยกลุ่มรักษามีระดับสังกะสีสูงกว่ากลุ่มควบคุมแต่ไม่พบความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ระยะเวลาสร่างไข้ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ โดยผู้ป่วยกลุ่มรักษาสร่างไข้ใน 29.2 ชั่วโมงหลังการรักษา และผู้ป่วยกลุ่มควบคุมสร่างไข้ใน 38.1 ชั่วโมงหลังการรักษา (p = 0.270) เมื่อเปรียบเทียบเฉพาะในกลุ่มรักษาพบว่าระยะเวลาสร่างไข้ของผู้ป่วยที่ขาดสังกะสีและผู้ที่มีระดับสังกะสีปกติเมื่อเริ่มรักษาไม่แตกต่างกัน แต่ในกลุ่มควบคุมพบว่าผู้ที่มีระดับสังกะสีปกติมีระยะเวลาสร่างไข้เร็วกว่าผู้ป่วยที่ขาดสังกะสี (24 ชั่วโมง เมื่อเทียบกับ 48 ชั่วโมง p = 0.029) ผู้ป่วยกลุ่มรักษาใช้ระยะเวลาเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลสั้นกว่าผู้ป่วยกลุ่มควบคุมเฉลี่ย 22.2 ชั่วโมง (95%CI: 5.5 to 38.5 hours; P-value = 0.010) และผู้ป่วยที่มีระดับสังกะสีปกติจะใช้เวลาเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลสั้นกว่าผู้ป่วยที่ขาดสังกะสี ระหว่างการศึกษาไม่พบเหตุไม่พึงประสงค์ที่รุนแรง โดยพบผู้ป่วย 2 คนในแต่ละกลุ่มที่มีอาการคลื่นไส้ และผู้ป่วย 1 คนในกลุ่มรักษาที่ถ่ายเหลวเล็กน้อยและอาการต่างๆหายเป็นปกติภายในเวลาไม่นานโดยไม่จำเป็นต้องรับการรักษา และไม่พบอาการช็อกในผู้ป่วยที่ร่วมการศึกษา สรุป ร้อยละ 46 ของผู้ป่วยเด็กโรคไข้เลือดออกมีภาวการณ์ขาดสังกะสี และการเสริมสังกะสีในผู้ป่วยโรคไข้เลือดออกช่วยลดเวลาการเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลได้โดยเฉลี่ยประมาณ 22 ชั่วโมง ผู้ป่วยที่มีการขาดสังกะสีจะใช้เวลาเข้ารับการรักษาโรคไข้เลือดออกนานกว่าผู้ป่วยที่มีระดับสังกะสีปกติ ผู้ป่วยที่ขาดสังกะสีและไม่ได้รับการเสริมจะมีระยะเวลาสร่างไข้นานกว่าปกติ